Në versionin e ri të Peshkut, vetëm anëtarët e regjistruar do të mund të komentojnë. Regjistrimi është falas dhe zgjat 30 sekonda. (Anëtarët e faqes së vjetër duhet të ri-regjistrohen.)
Preferoj të bredh trotuareve të Tiranës me një palë kufje në vesh, e gjëmon në to që nga Led Zeppelin tek 2Pac-u apo ndonjë tekno e re. Larmi muzikore budallaqe po ta vësh re, siç e kam vënë re edhe unë dhe kam pyetur veten: Pse? Pse, të paktën rrugëve, preferoj të shkëputem nga mendimet që vërtiten vetëvetiu rreth tashmërisë sonë politike dhe gjendjes shoqërore në Shqipëri? Pse kërkoj, nën diell apo shi, një oblivion personal; harresë të qetë...?
Pak kuj mund t’i shkonte nëpërmend, në atë 1972 të paharrueshëm, me Ymer Pampurin e Lojërave Olimpike të Mynihut, Rekordmen Olimpik dhe Kampion i Botës, se ndërsa për Shqipërinë ishte dhënë starti i shndërrimit të sportit të peshëngritjes në sportin simbol të olimpizmit të saj, do të mbërrinte izolimi i madh.
Për shumë njerëz emigrantët janë shpresa e gjallërimeve sezonale të ekonomisë sonë, sidomos në festat e fundvitit apo pushimet verore, kur ata vërshojnë. Por janë të paktë ata që sjellin në mendje se këta shpëtimtarë modestë të tregjeve të cfilitura shqiptare...
... kjo s'eshte asgje krahasu me demet qe ka bere pasiviteti i ketyre njerezve dhe pafuqia per te aplikuar dhe ate cike profesionalizem qe mund te kene, ne lidhje me kuadrin ligjor te ndryshuar nen qeverisjen e tyre qe perfshin gafa te pafalshme, apo degjenerimin e administrates qe kane nen varesi."
-"Kur shihemi në sy është sikur të vësh dy pasqyra përballë. Çfarë pasqyrohet në to?"
-"Një sferë pasqyrë nga brenda pasqyron pafundësisht pasqyrimin e vetvetes. Nuk ka gjë më pa fillim se kjo. E pa fund.
E di?
Ajo – gruaja,
në bark përzien ujë dhe rrufe,
në buzë ka ëndrra, në qumësht zemrën
kurse me duar i jep formë gjithçkaje.