Jo(aquin)ker (“Joker” – film amerikan me regji të Todd Phillips)
Shkurt, Arturi nuk ka ndonje mesazh politik per te transmetuar, dhe duke patur parasysh se kemi te bejme me nje film hollywoodian (kampionë per te keqtrajtuar filmat me mesazh politik), mua me pelqeu ky fakt.
hëm, hëm
(mu me pelqeu nje fakt tjeter ne kete rast)
skenari i filmit ishte mjaft i levdueshem, madje kish me teper sesa duhet.
nuk eshte cudi qe warner te hedh ndonje joker 2, vazhdimi.
Pjesa e spektaklit ne fund ishte mjaft kontemporane per sa i perket idese qe percon filmi; you have to put on a happy face dhe shoqerine e spektaklit.
Po te shohesh skenen e fundit fare-fare… , si zor
kjo ideja e vazhdimit me pershkroi andej nga fundi, ndoshta gjate skenes kur prindrit e bruce wayne …ne sy te tij.
po ndoshta dhe jo.
Si quhet ai filmi me de niro dhe corsese ku i pari luan rolin e atij komedianit. Per de niro zgjedhur si Reminishence.
ku Korriksja?
«The King of Comedie » (1983)
Ka plot qe e kane pare «Joker» si remake i tij
Po pikerisht ai, shoqeria e spektaklit, cinizmi i tij, jane elemente te huazuar prej atij filmi.
Duhet thene qe Joker pati goxha sukses ne shikueshmeri ne tirane, vijon ende te shfaqet. Nje publik ndoshta i mesuar ne te ri me serialin vizatimor batman, apo mjaft elemente te tjere sollen nje shikueshmeri mjaft te larte te nje brez pak me i ri, qe ndjek krzesisht kinemane ketu, duke patur parasysh dhe faktin qe nuk eshte filmi tipik komercial qe shfaqet ne kinemate tona rendom.
Hatà dhe ketu. Dhe do zgjase suksesi komercial sepse pa dyshim filmi do marre mbi 7-8 Oscar keshtu qe filmi do kete nje ‘jete te dyte’, si te thuash.
Shto qe ai bashkon disa lloj publiqesh : duke qene se mori «Luanin e Arte » në Venecia para nje muaji, publiku ‘intelektual’ doemos qe ka shkuar e do shkoje masivisht ta shohe.
Por dhe qeflinjte e Comics jane shume të entuziazmuar : nje koleg, i apasionuar pas Marvelleve & Co. me fliste me pasion se si ‘Joker’ na e respektoka historine autentike te Comics (muhabeti qe Joker eshte djali ilegjitim i bosit - nuk po jap shume detaje per te mos SPOILER filmin) etj etj. Mua me vinte me qesh se as me shkon ne mendje te mesoj se si na paskan qene hallet e Batmanëve dhe Jokerave te Comicsave po nejse

Shkurt, jane bere bashke disa publiqe per kete film dhe Akademia e Oscar vdes fare-fare kur behet fjale per sukses komercial (dmth numer i larte shikuesish), kshu qe vuuuu Oscar ne shkurt
Ps : sic shkuaja dhe në review, me ka impressionuar shume Joaquin Phoenix. Por dhe nje here : jo per lojen e tij (ajo po e po), por per investimin e tij artistik : kam pershtypjen qe ne menyre te terthorte, ai ka ndikuar shume tek mizaskena e filmit. Dhe po te kemi parasysh qe ai ka punu me regjizore-autorë si James Gray ose Gus Van Sant apo Paul Thomas Anderson, pa dyshim qe Tod Philipps nuk ka pas qar mos me ja degju fjalen

Korrikse me komikse ku je?
ti qesh po jane keto hallet e superheronjve qe i cojne njerzit ne kinema ![]()
Meqe me doli para :
E di. Ngela pa fjale me pasionin (energjine) qe harxhonte kolegu per te shpjeguar hallet skenaristike të Batmanit

Korrik1234567890 IAmMyFilms
Un jam vepra ime, dhe s’kam si te kem gje tjeter si fuks, i cili s’ka vete dosje, sepse ja kerkon zanati te perpiloje dosjet e te tjereve - i Modhi
faleminderit per review-ne si gjithnje
s’ka perse!
falemneres korriku po e pe kete video me bemen e ketij regjizori qe e mban Godardin per sharlatan (e quan me verte keshtu, them te verteten, nuk tallem):
me vrau veshin ky argument per Marvel movies dhe meqe flitet pak per to, ndalova e solla ketu.
Joker u pa, nje sy spektatori nga masa e gjere si puna ime do thosh film shqetesues.
atehere as un - sy spektatori elitar - nuk po e shoh, kush rrin e harxhon pare per tu shqetsu.
Ne çastin kur njeriu primitiv dizenjoi imazhin e pare ne murin e shpelles, qofte fare te thjeshte, nje germe, ose akoma me thjeshte: nje zgarravine si karkalec qe perfaqsonte gjuetarin e bizonit, atehere ndodhi mrekullia e pritur nga zotat, njeriu kish kuptuar se ka diçka pertej, se ka diçka pertej realitetit, pertej dokumentit, pertej faktit, qe pertej fizikes qendronte ne pritje metafizika. Pra filmi i pritur ne megavite filloi, zotat u shtriqen me qef ne karriket e tyre. Benoni e mbylli deren e sinemase.
Hajdaraga dhe Godard me pas jane vetem konseguenca banale. Syri spektatorit nga masa e gjere, nuk vihet ne hesap fare, perveçse si tun paret e biletes o popull qe te kompesohen paret e produçentit te harxhuara per riciklimin e imazhit - i Modhi
harrova me thon qe frazen me siper e kam kopjuar ne internet.
Richard Linklater kete vit ka punuar Where’d you go Bernadette. Entertain hollywoodian deri ne fund, pelqeu Kate Blanchett.
5 miljone spektatore ne kinema per “Joker” në France ! Rekord qe normalisht e kap vetem Spidermani, Supermani dhe Borebardha !!!
Mystère… !
mua me pelqeu Joker megjithe ekseset
po the irishman, filmin netflixian te scorseses e ke pare.
Jemi ne pritje te listes tende te fundvitit me filmat me te mire 
Jo, sepse nuk du (te kem) Netflix. Pastaj 3h30 minuta me mafioza… , hmmm
Cahiers kane botu top 10 e dekades 2010-2019
https://theplaylist.net/cahiers-du-cinemas-best-2010s-films-20191206/
liste interesante, shume te panjohura, rrofsh. Instiktivisht vajta pashe dy draft-listat e tua te dekades, njeri postim pas tjetrit ketu:
the irishman, e nisa por nuk ma mbajti, ekzakt prej kohezgjatjes dhe temes se mafies e cila perseri vjen me De Niron. Lehtesohem qe as ti s’e paske konsideruar. Ne fund te fundit ajo qe vendos eshte a t’i japesh kohen pikerisht ketij apo te tjere te shumte te provuar si me te mire…
E treta (liste) e verteta ?
Shpejt e shpejt :
Top10 2010-2019:
- Le livre d’image (Godard)
- Adieu au langage (Godard)
- Faust (Sokurov)
- Spring breakers (Korine)
- Film socialisme (Godard)
- Pour le réconfort (Macaigne)
- Chouga (Omirbaev)
- Cemetery of splendeur (Apitchatpong)
- Synonymes (Lapid)
- Toni Erdmann (Ade)
Ose: 10 filmat e fundit te Hong Sang-soo
(Gjynah qe nuk ka vend per Bacurau, Paul Sanchez, Billy Lynn, Paterson, Western, Uje i argjedte… )

draft-listat dukeshin te paplota kur i postove, tani vej re qe ajo cka i mbush eshte emri i Godard
listat e dekadave s’duhet te jene te lehta … te vjen keq per shume tituj qe duhet te mbeten jashte.
Kiarostami perfundimisht mbeti regjizor i dy dekadave para kesaj.
Do kisha kuriozitet te krahsoje keto dy dekada te fundit, fundja edhe permes listave
shume faleminderit per to 
Cahiers i dhjetorit i dedikohet teresisht filmave te dekades 2010-2019. Biles kane botuar listat e filmave te preferuar të nja 30 regjizoreve nga e gjithe bota.
Jane interesante ne sensin se ç’filma sheh njeri e ç’filma sheh tjetri, preferencat (nganjehere te cuditshme, nganjehere qesharake, nganjehere “me mik”), plus qe rifreskojne memorjen per filmat qe kane dalë ne keto 10 vjet.
Ja disa syresh :
sa flm, sa flm !!
do i shoh me kujdes me vone ne moment me te mire dhe do kthehem te flas me shume tek ky postim.
ok, per vete gjeta te perbashketa me Nadiv Lapad e me pas me Josh Safdie. Nuk e kuptoj listen e Kurosava-s, as Jia Zhang-ke…
ka nje vend per 3-4 titujt qe permende se ngelen jashte po te zevendesosh Chouga-n.
(Chouga s’gjendet per qamet, as Silvered water)
Shume shume dakord me titujt e tu
jo vetem te listes por edhe c’mbeti jashte… (kur thua ti “j’adore” ) Nje liste koncize si titull i vetem i gjithe dekades.
Nje zgjidhje per hapesire per me shume autore eshte ajo qe ke pas bere ti historikisht, me kategori brenda: me te miret, shume te mire, te mire, c’ka, te pashikueshem, etj…
A mund te japesh ne te tille … ? 
tjeter, ashtu si ke thene per Mulholland drive si film i vetem gjenial dhe influencues dekaden e shkuar, a ka nje te vetem te tille kete dekade…?
tjeter, pervec filmave nga Hong Sang-soo si nje 10she e mundshme, a nuk mendon se njelloj do perfaqesohej dekada me 10 tituj franceze,!!!
kinemaja juaj ka punuar shume mire, jashtezakonisht, dhe eshte frymezuese ne teresi cfare ka bere ajo, e mahnitshme. Prandaj e propozoj kete…
Eshte çik e veshtire sepse duhet bere nje liste me filmat e shikuar pergjate 10 vitesh (nderkohe qe listen qe ti evokon, e bej cdo vit dhe kaq). Eshte tjeter gje pastaj ti mbledhesh te dhjeta listat në nje te vetme, gjithe duke i ndarë filmat në ‘me te mire’, ‘çka’, … etj etj.
shkurt, impossible !!
Jo, nuk besoj. Cahiers thone në numrin e tyre te fundit se e tille mund te konsiderohet seria TV “Twin Peaks” (e po te njejtit Lynch !!), dhe kjo do te konfirmonte jo detyrimisht faktin se ai eshte regjizori më i rendesishem i ketyre 20 viteve te fundit (se keshtu do i binte !), por mbi te gjithado te konfirmonte faktin qe dekada e dyte e shek XXI na qenkesh, mbi te gjitha, dekada e serive televizive.
Une nuk e mendoj keshtu (dhe ky eshte tjter debat). Per mendimin tim, ne kete dekade (2010-2019), nuk ka nje film-eveniment (siç ishte “Mulholland Drive” në 2001) dhe s’ka gje qe nuk ka (nuk eshte ‘detyre shtepie’ qe te kete medoemos nje te tille), por ka nje regjizor qe do perfaqesonte shume mire ate ç’ka dhene më te mire arti i shtate keto 10 vitet e fundit, e qe quhet Hong Sang-soo.
Kete gje thote edhe portugezi Miguel Gomes ne fund te listes se tij (e qe korrespondon, “rastesisht”, me ate qe them qe prej disa muajsh: per mua, 10 filmat me te mire te ketyre 10 viteve te fundit mund te ishin ‘thjesht’ 10 filma nga Hong sang-soo
![]()

perkthimi i pragrafit te Miguel Gomes-it :
Mardheniet mes dy pjeseve te filmit “Right Now, Wrong Then” te Hong Sang-soo (nr 1 i listes) permbledhin, në nje film te vetem, mardhenien qe te gjithe filmat e tjere te Hong Sang-soo lidhin mes tyre. Pikerisht per kete arsye zgjodha kete film si numrin një, perndryshe mund te vija ne vend te tij nje tjeter film te po te njejtit regjizor.
Punet e Hong Snag-soo-së, ne teresine e tyre, jane ajo ç’ka kinemaja (kinematografia) na ka dhene, na ka ofruar si më vitale, ne kete dekade te fundit
![]()
“Filmat jane kunder vetë natyres. Kinematografia eshte forma më perverse e te gjithe arteve. Ajo kopjon vetë jeten"
Josh Safdie
nuk di per kinematografine sic shprehet Safdie por tani qe lexova shpjegimin e Gomez kuptoj vleresimin e tij, dhe tendin per kinematografine e Hong Sang-soo, qe jep mundesine te flitet per forme e cila shtrihet ne kohe ne teresine e punes se autorit. Interesant me aziatiket, Hamaguchi me Happy hour beri kinema te nje vecanesie te ketille ne kuptimin te nje risie te papare. Se ka pune shume te mira nga emra te ndryshem por risite e mesiperme jane komplet tjeter gje
Stalker, ne cilin film haset kjo shprehje:
Kur miti ndeshet me historine, eshte miti qe fiton.
Safdie e ka në te njejtin sens si dhe Kiarostami (“Kinemaja eshte nje genjeshter e stermadhe nga e cila buron nje vertete akoma edhe me e stermadhe”).
Te dy e kane si paralajmerim se sa manipuluese eshte per nga vete natyra kinemaja e per rrjedhoje, se sa e rendesishme eshte etika në të
ashtu po.
(ngelem duke kerkuar perkthim)
flm
c’mendim ke per kinemane tuaj, te fr., kete dekade, se pyeta edhe me lart
o Stalker, por per çfare etike sinemaje e ke fjalen or burr. Shumica e filmave qe lavderon ti kane etiken e bordellos, hiq nje pakice, tip Kiarostami.
Kinemaja eshte nje perversion i stermadh nga e cila buron nje etike akoma edhe me e stermadhe - i Modhi
Je suis un mensonge qui dit la vérité - Picasso
(un jam nje rrenacak qe them te verteten)
Un jam nje kurvjar qe nuk kam pallu asnjonen - Marloni
(nuk kom pallu edhe asnjonin, varet nga orientimi seksual i spektatorit, qe nuk ka te beje me orientimin seksual te autorit)
Un jam nje diktator qe ju sjell lirine - Sali Berisha
ndofta eshte’faji’ im qe e perktheva. Në origjinal mund te jete me i kuptueshem (eshte diçiitura e fotos qe shoqeron artikullin qe solla) :
“Movies are against nature,” Josh Safdie says .“It’s the most perverted art form. It’s trying to replicate life.”
Sido ta perkthesh, Seferi eshte koqe fare qe quan artin ne pergjithsi pervers, meqe quan sinemane formen me perverse te artit (the most perverted art form).
S’ka asgje perverse tek arti, perkundrazi. Tek arti eshte perverse ndarja e fiksionit me dokumentarin, gje qe eshte refleks i nje muhabet shume me te rendesishem: ndarja e mitit me historine.
Çdo ndarje eshte perverse.
Herzog jep nje sqarim deri diku te vertete te raportit te vertetes se fiksionit dhe te vertetes se dokumentarit, per hesap te nje vertete me supreme, qe ai e quan e verteta estatike.
e habitshme cfare efekti ka shqipja
Vjen per dy arsye, per mendimin tim:
-se pari,shqipja si gjuhe e varfer në te shkruar (trashegimi e paket)
-se dyti, keqkuptimi (e per rrjedhoje, keqperdorimi) i saj ne periudhen 45-90 : ne vend qe gjuha te ishte vendi (logu) ku te zhvillohej dialektika (uniteti dhe perplasja e te kundertave), ajo u kthye ne vendin ku u zhvillua metafizika (dialektika si dogmë).
Dhe jemi ketu ku jemi (perkthimi im nga anglishtja u desh te ‘perkthehej’ perseri ne anglisht)
Nuk ka asnje faj shqipja, po ju perdoruesit e saj. Perverted do te perkthehej me sakte “e shtremberuar”. Ndersa ju e perktheni si me qene kinemaja ndonje maniake seksuale.
Nuk do ndryshonte gje edhe po te perdorej ‘e shtremberuar’
Sigurisht qe nuk do te zgjidheshin hallet e botes, ose qofte edhe te kinemase, por te pakten nuk do t’i bihej ne qafe kinemase sic u bihet kineasteve per ngacmime seksuale per shembull. Thjesht do te akuzohej qe eshte arti me pak besnik ndaj realitetit a qe e shformon me shume ate. Boll e ka dhe kete akuze, nuk ka nevoje per te tjera si ajo per Woodie Allen-in ose Polanskin per shembull.
a marriage story i noah baumbach gjendet ne filma24.cc
periudhen 45-90 ju e merrni te mireqene dhe me lehtesine me te madhe i ngarkohet cdo faj i sotshem, e para kjo
e dyta, 30 vjet me pas jo vetem s’ke progres ne gjuhe por ke bere prapakthehu. Pse duhet t’i pretendohet asaj periudhe kur kesaj pasuese i justifikohet destruktiviteti me te njejten lehtesi…
z’dua debat, por e hape kete pike vete
Kinemaja eshte arti me i madh sepse eshte sinteze e gjithe arteve klasike.
Perverse jane vetem perverset qe nuk ju mjafton perversioni i pallimit me Marlonin, por i veshin perversionin e tyre gjerave me me vlere dhe me te pastra.
Ne kete menyre kujtojne se pastrojne koshiencen e tyre, por nje lesh pastrojne, dmth pastrojne vetem leshin e Marlonit.
Ky do parë. Thone qe eshte filmi i tij me i mire deri me sot (nuk ka dalë neper kinema por direkt ne Netflix).
ps : si te erdhi ideja per ta evokuar ? Apo nga regjizori ?
po ca review ja kisha lexuar, dhe kjo me beri mbare ta shof dje te siti ne fjale, pikerisht dhe nga rregjizori greenberg dhe francis ha.
Marriage story ma zuri syri ne listen e dekades se Nanni Moretti-t
Ne princip, te mos duash debat i bie te jesh metafizik (dhe pikerisht per kete flisja kur evokoja mungesen e gjuhes si log, pra si vend te dialektikes). Te kujtohet “Secili duhet te shkruaje me germa te medha e te shprehet lirshem çfare mendon per punen, njerezit, shoqerine”?
Dilektike e aplikiar si metafizike (si slogan).
Dhe e dyta, jo rastesisht vura edhe nje pike te pare, pra trashegimine e dobet te shqipes se shkruar (para 1945, sigurisht)
Ha ha, e kisha harruar komplet Greenberg !! Dhe po lexoja c’kisha komentuar per te (ku e kam pas gjetur gjithe ate takat per te shkruar aq gjate xhanem??)

po rri o stalker s’eshte argument fare cfare sjell ti
ta paska fajin vitet 45-90 ty per mangesite e sotshme gjuhesore.
Lënda e “A marriage story” eshte me se shumti hollywoodiane (Kramer vs. Kramer) apo autorialiste ( Scenes from a Marriage) ?
kramer vs kramer e kam pare heret(ke rtsh), por me sa mbaj mend ka qene pak me dramatik, marriage story e pashe me teper si anatomia e nje ndarje te nje cifti me femije qe edhe duan po edhe nuk duan te ndahen, perjetimi i tij nga kendveshtrimi i dyve paleve njesoj karshi njerit tjetrit.
Vjen pak me teper si woody allen me thene te drejten, ose me teper bergman-ian me nota te lehta humori.
ne vitet 45-90 ndodhet mangesia e sotshme gjuhesore, mangesia mendore e intelektualit, dhe perversioni etik i handikapatit dialektik dhe teleshmengos metafizik qe lexon libra dhe shef filma.
ndersa tere koha e para viteve 45-90 eshte nje parapregatitje per çfare ndodhi e vazhdon te ndodhe me teleshmengon.
Pikerisht pikerisht, ne kete sens e perdora dhe hollywoodian (Hollywoodi si KPD-ja, Keshtjella e Pamposhtur e Dramaturgjise)
Por dhe Woody Allen, goxha hollywoodiançe (plane filmike e montazh ne funskion te dramaticitetit, evitimi i planeve te afruara, portreteve, etj etj) filmon. Bergman pastaj po, filmon krejt ndryshe (autorialçe - e quajta une)
Por ti ka shume mundesit e mos kesh pare “Scenes from a marriage” (kryeveper!)
the squid and the whale e baumbach e njejta teme eshte me shume se dramatike. mu ka dukur e hidhur therese.
kramer kunder kramer e kam pare shpesh ndersa kete scenes from a marriage e 1ra here qe e ndesh gje qe eshte rasti me filmat e mire
Meqe mbreme nuk mud te sillja fotot:
Nuk eshte fare ashtu si e kupton ti (qe po gjej fajtorë). Eshte, në nje far menyre, e kunderta (keqardhje per keqkuptimin, e per rrjedhoje keqperdorimin e gjuhes, në ate periudhe). Ka te beje me se shumti me kete (hera e parë qe ky aktor eshte sjelle në shqip prej nga dhe blerja e librit në perkthim) :
Stalini mendoka si Hajdaraga. Atehere nuk paskan faj ata qe thone se Hajdaraga ka qene nazist i oreve te para.
ti vecove periudhen perkatese specifikisht.
Kjo menyre qe u shprehe ti deshmon vullnetin tend per te kerkuar fajtore.
Dhe une s’te kerkoj te me pohosh se ato kane qene vite te zhvillimit perfekt te gjuhes se sigurisht qe mund te ish vepruar edhe sic e pretendon ti pak a shume, ose ndryshe fare…
Por te vecosh si periudhe destruktive ose keqberese ndaj gjuhes pikerisht ate kohe nga gjithe te tjerat, dhe ta pranosh e justifikosh kete akuze kete vetem ti e di
Ahaha, ku e lexove ti ‘destruktive’ , ‘keqberese’ ?
Lere, une e lashe
jo jo mos e ler sepse ne mos tjeter ka 3 dekada, del e tepron te tejkalohej ajo per cfare percmohet ajo kohe. Por ja qe megjithe 30 vjet me pas, ne liri aksesi tek cfare duhet te jete me e mire prape shqipja s’eshte ne gjendje te qullose gje dhe keqkuptohet njelloj si para 30 vjeteve. E prape fajtore eshte po ajo periudhe para 30 viteve.
shyqyr qe e kuptut qe jeni duke pjerdh linguistikisht rreth periudhes 45-90.
por nuk dini te bene tjeter, keshtu per te pjerdh keni gjithmon ne te ardhmen. Nuk dini te beni tjeter, e s’mund te behet gje tjeter ne Epoken Ngambrapa(komuniste), perveç se te leshohet gaz ngambrapa.
pashe Marriage story dhe po perdor te njejten hapesire te replikes te cilen e fshiva…
sipas meje baumbach kish bere goxha pune, pasi mbaroi nuk desha te ikja nga siti Film24 dhe kisha deshiren te shihja tjeter film
Me pelqeu A. Driver i cili po ngjitet ngadale ne aktoret favorite pet mua.
Sidomos Laura Dern.
aplikimi dialektik zhvillohet ndermjet 2 boleve te Marlonit, sepse struktura fiziologjike e neuroneve tona eshte gjithashtu bipolare dilektike: minus dhe plus.
Prandaj mendimi i intelektualit t’modh eshte bipolar, me fjalet te tjera intelektuali i modh eshte nje bipolar qe ferkon 2 bolet e Marlonit, dmth diskuton demokratikisht siç po diskutohet edhe kete mejdan.
Loi de la polarisation dynamique :
Chaque neurone présente donc deux pôles, un pôle percepteur situé à l’extrémité du ou des prolongements protoplasmiques, un pôle effecteur situé à l’extrémité du cylindraxe ou de ses collatérales.
Brenda njeres bole te Marlonit, ndodhet nje tjeter bole qe eshte me e madhe se bolja e pare - i Modhi
Oooo, se keni idene se çfar lumturie neuronike pata mbasi thashe kete shprehje. Paqe dhe lumni mbi neuronet e lexuesve.
1234567890
un s’kom pa film, por kom pa realitet babane-mashkullin-shokEnver paralel me Atin e shenjte dhe nenen-femren-shoqeNexhmije paralel me Shen Marine.
Pun pallimi gjithanej.
baben e e kena, po nona ku osht? Tu pa film?
Lamtumira e Fundit
Kurora dhe kurora pa mbarim,
Kurora gjithë lule, gjithë yje;
Dhe sytë të përlotur me trishtim
Dhe pamje e rëndë zije.
O shokë!
Për të fundit herë sot,
Babanë po përcjell turm’ e pasosur
Me dhembje të kulluar e me lot,
Me zemër të plagosur.
Dhe ja tani, mes heshtjes, në eter,
Një zë i njohur, qartë po dëgjohet.
Në emër tonë sot, shoku Enver,
Përpara tij betohet.
Në gjysmë shtizë flamurët era tund,
Gjëmime topash ndihen në hapësire;
I jep Stalinit turma e pafund,
Të fundit lamtumirë.
Pra, lamtumirë mik i madh, babà!
Çdo zemër i thotë sot lamtumirë.
Së bashku me Leninin krah për krah
Ay ka për t’u shtrirë.
Pushon tashti
Ay në qetësi,
Por, jo!
Ay nuk vdiq!
Vazhdon të rrojë!
Dhe fjal’ e tij e urtë përsëri
Përpara do na çojë!
I.K. (5 Mars 1953)
Korrikse, (dhe stalker), baba jot eshte Sali Berisha, ju e urreni sepse urreni baben tuaj biologjik ne baze te Kompleksit te Edipit: ati i dashur dhe i urryer njekohesisht. Kjo shpjegon dhe dashuri-urrejtjen per baben e vjershetorit Kadare.
Quando un individuo adulto scopre di essere destinato a rimanere fanciullo per sempre, che non vivrà mai senza protezione da potenze superiori estranee, egli attribuisce loro le caratteristiche della figura paterna; egli crea per sé stesso gli dei che teme, tenta di riconciliarsi a loro, e a loro, nonostante tutto, affida la propria protezione… Un Dio personale è, psicologicamente, niente altro che un padre esaltato.
Dio è un sostituto del padre, o più precisamente un padre che è stato innalzato, oppure, ancora, è una copia del padre, così come il padre è stato visto e vissuto nell’infanzia.
Sigmund Freud
In effetti, molti dei più importanti atei della storia sperimentarono la morte dei loro padri in tenera età, o ebbero un rapporto terribile con i propri padri. Il padre premuroso e amorevole di Friedrich Nietzsche morì quando lui aveva 5 anni. Il padre di Hume morì quando lui aveva 2 anni; quello di Bertrand Russell quando lui ne aveva 4; quello di Camus quando lui ne aveva 1; quello di Richard Carlyle quando lui ne aveva 4; quello di Robert Taylor quando lui ne aveva 7; quello di Jean-Paul Sartre quando lui aveva quindici mesi. Voltaire ebbe un rapporto competitivo con suo padre; Albert Ellis sentì un profondo senso di abbandono e negligenza da parte del padre; Madalyn Murray O’Hair cercò di uccidere suo padre con un coltello da macellaio; Freud stesso disprezzava il padre considerandolo un debole e un incapace a provvedere alla famiglia, e un pervertito sessuale. Samuel Butler considerava i propri genitori “brutali e stupidi di natura”, riportando di suo padre: “Non gli sono mai piaciuto, né lui a me; dai primissimi ricordi che posso richiamare alla mente, non c’è stata una volta in cu io non l’abbia temuto o detestato…non un giorno è passato in cui io non abbia pensato a lui più di una volta come all’uomo che di certo era contro di me”. Non c’è da stupirsi che queste esperienze di abbandono e competizione abbiano influenzato persino i più grandi pensatori nel considerare Dio qualcosa al quale resistere.
Conclusioni: il nostro padre terreno influisce sul nostro modo di vedere il Padre celeste.
Superhiper konkluzion:
Ati yne eshte Marloni me 2 bole, njekohesisht i dashur dhe i urryer ne perkatesi me orientimin politik te boles, majtas apo djathtas - i Modhi ![]()
Personazhi i Laura Dern me ra dhe mua ne sy, anipse jo personashi kryesor spikat. pasi e kam pare ne shume role te filmave te David Lynch. kesaj here paraqitej ndryshe me feministe, me fetish, me heartless bitch dhe kjo per te balancuar pasigurine e personazhit te luajtur nga scarlet johansson.
Nota e lehte e humorit melankolik ja rrit vlerat atij filmi.
aktori me i modh n’bote eshte Marlon Brando, kur tun bolet ai, tundet i gjithe Hollivudi, dhe shkundet tere Kinostudjo Shqipria e Re.
interesant sesi Halloween eshte teme prezente per goxha kohe ne film. Eshte halloween qe perdoret per t’i dhene shkas Charlie-t qe te veshi literalisht masken e tij metaforike diten festimit me djalin.
Nje Joker per pak skena me djalin e tij.
[Laura Dern ] pasi e kam pare ne shume role te filmave te David Lynch. kesaj here paraqitej ndryshe
eshte e vertete qe karakteret e luajtura per David Lynch ne te shkuaren paten nje efekt te madhe edhe tek une per te, dhe veprojne si sfond kontrastues per kete rol te saj. Por po ashtu Baumbach i ka dhene vete rendesi figures se avokates megjithese dytesore mendoj, mbi bazen e parimit qe eshte rejisori ai qe drejton aktorin. Dhe Laura dha shkelqyeshem ate qe ti pershkrove…
Me pelqen qe mad max, phantom thread, shame permenden ne keto lista por edhe ghost writer, marriage story, llewyn davis, melancholia, e ndonje tjeter qe kane nje lloj shikueshmerie me te larte dhe akses tek nje publik me i gjere. Toni Erdmann mbetet pak mister per mua se pse merr kaq vleresim, megjithese nje film mjaft i mire.
Akoma me Marlonin? Si filloi kjo gjeja e Marlonit aman?
Joker-i eshte film qe jep mundesi per shume interpretime, pak a shume si nje test projektiv. Kete merite e ka. Phoenix m’u duk ‘too much’ ne kuptimin e mire te fjales.
Jo akoma me Marlonin, por akoma Marloni me ju, e per pasoje, meqe nuk keni çfar i beni gomorit i bini samorit, akoma Marloni edhe me mu.
Dmth me konkretisht meqe e mbani Marlonit mbi kurriz, kush i ferkon bolen e majte si antiTrump, renkon duke share fashist (Stalker) ose “te rafte kanceri mu ne gryke” (Korrikse), dhe kush i ferkon bolen e djathte si Trumpist, shan fuks komunist (Kapo) ose ke shembull tjeter te fresket me Katrorin qe sapo ka renkuar nga lezeti ne temen time “Merre me leng, se mishi u mbaru”. Se ku futesh ti ne keto dy kategori sferike kozmike, e din ti vete me mire se kushdo tjeter.
Meqe deshe dhe histori, megjithse fenomeni “marloni ne plan te pare” eshte pertej historise, kohes dhe hapsires, eshte fenomen kozmik.
Me vjen mire per Laura Dern - Best supporting actress Golden Globe me Marriage Story
O miq Aman me ndihmoni , se prej shume vitesh po kerkoj nje film Frances. Fakti qe nuk me kujtohet titulli e veshtireson tej made gjetjen. Ne qender te filmit eshte Nen e bir. Aktorja eshte mjaft e njohur , por ne film luan rolin e semure , nga Ku pi nje ilac dhe enderron se merr pjese ne nje shfaqje televizive , mjaft e ndjekur dhe e kohes. Djali , per fat te keq eshte perdorues droge dhe e genjen gjate duke i thene se punon si ,menaxher ne nje kompani ne Paris nje die si i sjelle dhurate Nenes se semure nje televizor te ri ne kuti . Ako gezohet dhe i krenohet shoqeve te saj per djalin. Filmi ka nje kolone muzikore fantastike , dhe prandaj po e kerkoj// ne fund me duket se ja presin krahun nga infeksioni i droges. Doja vetem titullin nese ndokujt i kujtohet
une s’te ndihmokam dot, nuk e kam pare kete
t’gjitha filmat ku mungo baba, dhe eshte prezente vetem nona, kane per titull: “Dy ore mas gardhit”
Te gjitha veprat e artit ku mungo atdheu, dhe eshte prezent vetem memedheu, kane per titull: “Dyzetedy ore mas gardhit”.
Filmi eshte me format boteror. Dhe shume nga brezi rreth 70 e njohin. Cudi qe askujt si vjen ndermend
Diku tek Fiks Fare kuro ka qene Sajmiri , ne nje puntat tyren mbo perdoruesit e herohines , kane shoqeruar pamjet filmike , me kolonen zanore te ktij filmi/ gjynah ,mos ti kujtohet askujt
ketu nuk duket se ka shume anetare, qe te ndihmohesh me kete
sugjeroj te hysh te forumi shqiptar i oketes - kliko - , dhe rregjistrohu e hap nje teme me kerkesen per kete film
Do perpiqem , por rrofsh per ndihmen gjithsesi.
xhatani mos nigjo Korrikse se do me prish Peshkun qe eshte i Rilindjes, te cilen Korriksja e ka marre shume zët. Edhe Ramen e ka marre shume zët. Stalker aty afer zëtit eshte. Vetem un budallai kom ngel besnik, te tjeret jane te zgjut. Me te pa qe Titaniku po mytet, hyp ne barke te shpetimit dhe mallarja.
I modho, me ndihmo per filmin francez qe po kerkoj. Me sakte me duhet kolona zanore. Te tjerat i llafosim me vone. Kupton///
film, film frances, homo se su bo qameti, po me i film fillon te behet qameti. Paolo dhe Franceska u be shkak nje liber porno i ciklit te mbretit Artur qe adulteruan dhe shkuan ne ferr. Pershkrimin ekzakt e ke te “Komedia Hyjnore”, duhet ta dish meqe je poet shprehjen e famshme danteske “Galeotto fu il libro” (shkesi qe libri):
Galeotto fu il libro - Wikipedia
Ne fakt kjo eshte kontradikta ime me Stalker, nuk kupto kaqe gje (shkesi qe filmi i Godard). Po nuk ka faj, eshte koha tani, eshte moda e intelektualit t’modh dhe elites modhe qe nuk kupto asgjo.
Home mo se film ishte kur Marloni ja futi ngambrapa Romi Shnajder tek Last tango in Paris of penis. Edhe nese ja futi, nuk eshte se u be qameti - ka thene babai i @Katror -it.
I cilave vite eshte filmi dhe kush ishte kjo aktorja e famshme ne rolin e nenes?
tani seriozisht xhatani:
kujdes se memoria te ben proçka te tilla qe se merr me mend. Ka shume mundesi qe ky film duhet te jete i mbas viteve 90, sepse çensura nuk lejonte te trajtohej problemi i droges ne nivel personazhi kryesor per te cilin zakonisht ngjallet simpati. Problemi i droges mund te trajtohej ne pergjithsi, si problem social i shoqerise kapitaliste. Vetem kaq.
Pastaj permend edhe Fiks Fare, lere mos e pyet.
Po pas viteve 90. Aktorja eshte yll kinematografie, dhe ne rol mban flok te bardhe kacurrela. Ka nje tip depresioni dhe sheh ne televizor nje show te njohur te kohes , por ngaqe merr ca ilace , enderron se merr pjese si e ftuar ne kte emisioni show. Mezi pret te vije ora qe te shoh emisioni.
I modho , fiksi po trajtonte ca perdorues droge , dhe shoqeronte pamjet , me kolonen zanore te ktij filmi qe po kerkoj.
hajt shnet atehere, une nuk te ndihmoj dot, mbas 89-tes nuk kam shkel me ne sinema. As Fiks Fare nuk di nga bije, e kam degjuar vetem ketu tek Peshku.
Tani mbetet vetem Stalker qe mund te te ndihmoje.
Po shume mire atehere. Stalker eshte mjaft I njohur ne gjetjen e filmave te ketille , ndaj kam mjaft besim. Rroft Stalker !
Fiks fare
Ose fuks fare
Faleminderit nga Zemra per prurjen dhe aq me teper gjetjen e ktij filmi qe prej vitesh me mungonte. Mesa duket ishte Peshku ai qe Ben magjine. Shpirti I’m I vrare , tani duket se eshte qetuar. Do bej namin tek gjithe Studentet qe frekuentojne kafenene me mua , qe ta shkarkojne nga YouTube dhe tma sjellin te plote. Edhe njehere faleminderit , dhe perqafime te pafundme miq te mire ne dite te ftohta , te veshtira. Bye.
nga kolona zanore duket film monster
Jo Korriku. Duhet te shohesh filmin nga fillimi ne fund , e di ta kuptosh.













