Djali i pusaxhiut (“Dardha e egër” – film turk me regji të Nuri Bilge Ceylan)


#1

#2

edhe gjeresisht qenka pritur mire, sipas wikipedias: Reception


#3

Nuri Bilge Ceylan tashme eshte reference në kinemane indipendente kshu qe piket e filan apo fistek reviste amerikane s’para kane ndonje rendesi, qofte dhe brenda rrethit të kinemase-autor.

Ate qe kish të mirë “Dardha e eger” ish pershtypja sh e mirë qe të le, si nje film i bere pa paraqellime (2-3 filmat é fundit të Ceylan vuanin nga nje maní për tu pelqyer, qe në fakt lidhej me deshiren për të fituar Palmen e Arte në nje festival si ai i Kanës). Tani qe é mori nje të fille (në 2014), të krijohej pershtypja qe regjizori é kish mbledhur mendjen nga kjo anë dhe dukej ndjeshem qe eshte me i lirshem, me guximtar (në sensin é marrjes se nje risku qe ka shume shance të kete pasoja) etj etj.

Film i mirë. Film llafazan (përkunder nga traileri qe jep pershtypjen é nje filmi memec, ai ehste sh sh sh llafazan: eshte i ngritur pothuaj i gjithi mbi bazen e dialogjeve). Por pikerisht, ishte pothuaj hera é parë qe shihja nje krijues (shkrimtar) qe flete kaq shume (pra qe filmohet permes dialogjeve të pafundme).

Film jo i kollajte (hiç faire biles). Déroutant - thote frengu. Por me nje mbyllje magjistrale.
Shume interesante edhe tabloja e Turqise aktuale (Ceylan nuk eshte hiç i bute me të, edhe pse nuk kalon në nihilizem, sigurisht).

Dhe dicka të fundit : eshte é habitshme adhurimi qe ka ky regjizor ndaj Tarkovskit. A thua se nuk arrin ti ndahet shpirti qofte dhe për pak kohe nga ai.
Nje shembull :
Heroin kryesor, gjate nje skene (të mrekullueshme në fakt !!) sensuale, é kafshon në buzë nje ish-shoqja e tij é femijerise.
Plaga é tij (me të cilen é shohim pergjate pothuaj gjysmes se parë të filmit) të kujton padyshim ate të vajzes se re tek “Mirror” e Tarkovskit (foto) :

image

image


#4

“Mirror” ka shume e shume gjera brenda, e une ket vajzen s’e kujtoj, por kujtoj filmin e pare te Ceylan qe te kam lexuar ne blog ku e ke vecuar per adhurimin e tij ndaj Tarkowskit.

:star:
kuptoj

pak si puna e nje nxensi qe meson per noten, ky muhabet
duhet te jete efekti i kundert i cmimeve & vleresimeve, kur ato kthehen ne objekt
Me pelqen qe Ceylan paska gjetur paqe, sic thua


#5

pashe ‘Kasaba’, kuptohet kur flet per imitim te Tarkowskit dhe pse sikur nuk eshte tamam imitim por mbase inluence


#6

U bene vite qe e kam parë… . Filmi i tij i parë faire! Shume lirik, me sa me kujtohet (nganjehere cik manierist, me kujtohen disa plane filmike, nje pupel qe fluturon, pika uji qe pikojne, gjera të tilla).


#7

sic thua ti, shume lirik dhe ca manierist, e mbake mire mend :slight_smile: