squarepusher @squarepusher 8 shkurt 2018 në 10:11 e paradites

Mirseerdhët tek tema e kinematografisë dhe televizionit. Këtu mund të diskutoni apo të ndani me të tjerët përshtypjet tuaja mbi filmat, dokumentaret apo serialet/ngjarjet televizive sipas dëshirës tuaj.

varianti kohor @varik 8 shkurt 2018 në 05:58 e pasdites

Po e shikon njeri serialin e skenderbeut?

korriku @korriku 9 shkurt 2018 në 07:49 e paradites

ka 2-3 dite sanremo,
Youtubi ne mungese te rai-t /tv-s

STALKER @STALKER 9 shkurt 2018 në 08:26 e paradites ↩ #3

Nje festival i tërë dhe vetem dy kenge për tu shpetuar:
(të dy kantautorë)

korriku @korriku 9 shkurt 2018 në 09:01 e paradites ↩ #4

gjithe ai festival reference si Sanremo

Sa hodha nje sy te shpejte mbreme, nisur nga fakti Ermal Metes.

STALKER @STALKER 9 shkurt 2018 në 09:53 e paradites ↩ #5

Mor po për ate pune, Sanremo nuk eshte hiç reference, unë e kisha me se shumti në sensin e kohezgjatjes (“gjithe” ai festival)

korriku @korriku 9 shkurt 2018 në 11:44 e paradites ↩ #6

Shume bukur, sa i ndoqa te dyja

korriku @korriku 9 shkurt 2018 në 05:49 e pasdites

E kuptoj te 2ten por e para eshte edhe intriguese per gjinine /llojin e vet.

squarepusher @squarepusher 9 shkurt 2018 në 05:58 e pasdites

mu duk prekese menyra e elio e le storie tese per ta mbyllur karrieren aty ku e filluan. kenga eshte stil Reed/Bowie, me pak humor.

squarepusher @squarepusher 11 shkurt 2018 në 07:56 e paradites

pashe kete se fundmi; histori lineare jo shume tipike per regjisorin dhe me pak kulmime. kenaqesi per syrin dhe ushqim per mendimin. ah, dhe muzike me bollek nga jonny greenwod (1/5-ta e Radiohead).

tani ne pritje te ‘The Death of Stalin’ nga regjisori i The Thick of It, Veep, In the Loop. duhet te pakten te jete hilarious.

STALKER @STALKER 11 shkurt 2018 në 06:16 e pasdites ↩ #10

Paul Thomas Andersonin NUK é kam patur kurre mik, por “Inherent Vice” me pajtoi goxha me të. Ky qe ke parë ti del në 24/02 ketu, e (mirë)presim. Shto qe Les Cahiers kanë thene déjà fjale sh sh të mira në numrin e shkurtit.

squarepusher @squarepusher 11 shkurt 2018 në 06:38 e pasdites ↩ #11

kam pershtypjen qe mund te te pelqeje, megjithese mosperputhjet e asaj se cfare filmash pelqejme thone te kunderten (per shembull inherent vice eshte i vetmi film i PTA qe e kam filluar, e kam lene dhe nuk kam pasur nxitjen t’i rikthehem)

squarepusher @squarepusher 11 shkurt 2018 në 06:50 e pasdites

doja te te pyesja dhe per kete te fundit te Francois Ozon, nga i cili kam pare 8 femmes dhe swimming pool. duket thriller interesant, po fakti qe del per shen valentin me ben te mendoj mos eshte film per te bere ca leke.

STALKER @STALKER 12 shkurt 2018 në 03:22 e paradites ↩ #13

Ozon ka vite qe ben filma vetem per te bere leke. Eshte regjizori “autorial” (ne thonjeza ok?) absolut francez per te cilin nuk mungojne kurre financimet. Nga nje film te ri ne vit. Si veprat e pesevjeçarit i rendit filmat

U be kohe qe nuk me intereson më ajo qe ai propozon permes tyre. E kisha harruar biles

korriku @korriku 12 shkurt 2018 në 08:38 e paradites

Olimpic games ne Korene e Jugut, mbreme.
Pa fjale komentatoret amerikane, dhe stadiumi i akullit, kur performoi Italia (megjithe renditjen vetem e 4ta)
Si konkurimi per femra, edhe ne çift / team free dance

korriku @korriku 13 shkurt 2018 në 09:09 e pasdites

Edhe kjo nuk eshte aq keq

squarepusher @squarepusher 22 shkurt 2018 në 06:37 e paradites

the Death of Stalin,

per te mos u humbur. gjendet online.

korriku @korriku 25 shkurt 2018 në 10:33 e paradites

Albano-id @Albano-id 26 shkurt 2018 në 05:42 e pasdites ↩ #17

meqe ishte ne kinema e pashe. mjaft zbavites, ne vazhden e in the loop, nga i njejti regjizor, ne te njejtin stil te satires politike. Ka pak prirjen per banalizim por besoj qe ja arrin qellimit te pershfaqi me humor te zi nje ngjarje historike, ate te vdekjes se stalinit.

STALKER @STALKER 27 shkurt 2018 në 05:35 e paradites ↩ #19

“In the loop” me ka pas pelqy edhe mu, por nje parandjenje me thosh se “Vdekja e Stalos” ishte film i keq (u ruhem ketyre ‘film en costume’ qe i quan frengu, pra ‘film me kostume’ në sensin: riprodhim i nje epoke te shkuar, duke i karnavalosur aktorët), por ty te besoj dhe duhet te jete film i mire. Por ketu del ne mars, pra duhet me prit.

Albano-id @Albano-id 27 shkurt 2018 në 06:02 e paradites ↩ #20

isha i dyzuar kur e pashe po njesoj, film karnevalesk, skematik. po si i thone pse nuk e dinim ne ca ish beqir balluku, po ke te shihnim
Une i jap me teper vlera kronikane, for dummies, shume me pak kinematografike.
Po kam pershtypjen qe dhe per kete arsye nuk do te pelqeje.
Me pelqeu shume aktorja qe loz vajzen e Stalos.

STALKER @STALKER 27 shkurt 2018 në 06:30 e paradites ↩ #21

Ti e di fort mire qe vlerat kronikane s’kane si ndahen nga ato kinematografke, por nejse.

ps: nje mendje me thote qe, filmat qe merren me personazhet ‘e rende’ (me peshat e renda te historise) mund te jene :
1; ose ultra-formaliste (filmat e Sokurovit per Leninin, Hitlerin, Hiro Hiton
ose

vijon (s’kam kohe right now)

squarepusher @squarepusher 27 shkurt 2018 në 06:51 e paradites ↩ #21

talenti i Ianuccit eshte tek dialogjet, jo tek kronika.

Albano-id @Albano-id 27 shkurt 2018 në 07:56 e paradites ↩ #23

dialogjet jane te shpejte, ritmik si vete ngjarja filmi ne mos gaboj eshte i bazuar ne nje roman.
Cinizmi i personazheve, komitetit drejtues, pershkruan gjithe filmin, terrorin e treguar ne menyre satirike deri ne grotesque, si e vetmja menyre per te treguar kete ngjarje ne rendesi per fatet e metejshme. Por duhet thene qe raporti i burokracise drejtuese me pushtetin mbetet universal edhe ne kete film, janucci u jep personazheve te vet theks anglez.
Por filmi megjithse nuk i shpeton psikologjizmit te personazheve ka jo pak mizanskene.

STALKER @STALKER 27 shkurt 2018 në 09:37 e paradites

Duke qene se e kishin pare me vonese (distributoret nuk kishin organizu seance premiere te filmit per kritiket e kinemase), ne numrin e marsit, redaktoret e Cahiers du Cinéma e kishin permbledhur ne nje fjale te vetme fare filmin e fundit te Eastwood : naufrage (shipwreck)

STALKER @STALKER 27 shkurt 2018 në 09:59 e paradites ↩ #22

ose perjashtime qe konfirmojne rregullen (Diktatori i Caplinit, i cili, eshte gjenial sepse niset nga nje keqkuptim: heroi kryesor i ngajn tmerresisht Hitlerit; ehste pune tjeter pastaj qe, 90% e miletit, ngaqe ka pare vetem nje fragment nga filmi -ate te Hitlerit me glob- , kujton se Hitleri eshte personazhi kryesor i tij).

**

ps: une nuk e kam pare, por me ç’kam lexu nga kritika qe i besoj (por edhe nga tek-tuk komentues qe ua kam besen), meqe jemi tek filmat dedikuar peshave te renda te Historise, filmi i fundit me Curçillin (The dark hour) eshte nje tmerr i vertete, ose thene ndryshe, nje faqe wikipedia e ilustruar me pamje te perlyera me mustarde, me nje aktor te maskuar në klloun grotesk, qe si qellim të vetem ka te kape nje statuje Oscar.

Albano-id @Albano-id 27 shkurt 2018 në 10:08 e paradites ↩ #26

do ta shoh dhe kete me churchillin dhe do te them nese kane ndonje ngjashmeri.
Sigurisht satira e jannuccit eshte me pak e demshme se sa duket ne pamje te pare sepse nuk tenton te japi figuren e stalinit, megjithse i qendron besnik kronikes per sa i perket pasuesve te tij, por pepiqet te thumboje me ato mjete qe ka satira ne vetvete.
Ne death of stalin grotesku dominues eshte ne funksion te hiperboles, qe brenda llojit te satires politike qendron deri diku.

STALKER @STALKER 27 shkurt 2018 në 10:18 e paradites ↩ #27

zor se do rezistosh me shume se çerek ore para ekranit (jam i sigurt !!)

Albano-id @Albano-id 27 shkurt 2018 në 10:23 e paradites ↩ #28

do ta shoh per arsye historike wikipedie, atehere, se jam i bindur qe nuk do me pelqeje. Eshte nga ata personazhet klishe historik qe te lind kurioziteti, por vetem kaq

STALKER @STALKER 27 shkurt 2018 në 10:25 e paradites ↩ #27

Ka qene ky debat edhe per kreyvepren e Malick (The New world) : jo pak sevdallinj kinemaje e kane kritikuar asokohe filmin sepse nuk bindeshin me figuren e Pokahontas (edhe pse ne film ajo nuk thirret me kete emer, me perjashtim te pjeses se dyte kur e therrasin Rebeca, pra me emer anglez), pasi u dukej shume ‘new age’, pra shume ‘top modele’, shume ‘sexy’, shume e ‘karnavalosur’, e ‘maskuar’, e ‘kostumuar’.

Une as kam qene e as jam i ketij mendimi, sepse sipas meje, Malcik eshte aq i zgjuar sa, permes mizaskenes (skena te vogla te shkeputura, montazh poetik dhe onirik etj etj), arrin ta kaperceje veshtiresine qe podhojne ‘filmat me kostume’ (sepse dhe “The New World”, rikonstruksion i Amerikes se shek 17 eshte !!)

Dua te them: nje regjizor i mire, fare mire mund te perdore satiren (si zgjidhje mizaskenike, regjizorjale) per te tejkaluar ‘vertetesine’, autenticitetin e nje personazhi, qofte ky edhe nje “peshe e rende”

Pra eshte vertet thike me dy presa kjo puna e filmave ‘historike’; per me teper, per ‘peshat e renda’

squarepusher @squarepusher 27 shkurt 2018 në 10:35 e paradites

Albano per asnje moment nuk e pashe ne aspektin e kronikes the Death of Stalin, dmth nuk e pretendoj te kete ndonje vlere ne kete aspekt. ai merret me te njejten gje si ne gjithe produktet e Ianuccit (spin + power and everything in between). ajo qe eshte ndryshe, qe ti e ke evidentuar me lart eshte qe nuk kemi te bejme me stilin mockumentary qe eshte perdorur nga regjizori me pare.

mbase Stalker do te kete mundesine ta trajtoje vecan kete film, qe te mund ta bisedojme me shtruar.

Albano-id @Albano-id 27 shkurt 2018 në 05:21 e pasdites

twin peaks; fire walk with me (korriku nese nuk e ka pare)

korriku @korriku 28 shkurt 2018 në 10:47 e paradites ↩ #32

Nese ky eshte nje permbledhje e sezonit te 1re Twin Peaks, duhet te jete pare tashme. I magjishem.
Nderkohe “the missing parts” e ndoqa findjaven qe shkoi, rrofsh per lajmin.
Interesant sesi ne vitet 90 kinemaja ka qene mbushur me tematike te droges e drogimit, dhe skenat perkatese kane permbajtje qe sot mund te jene jo vetem te renda por deri publicitet i hapur i konsumit te saj.

Albano-id @Albano-id 28 shkurt 2018 në 12:04 e pasdites ↩ #33

fire walk with me, po eshte nje permbledhje. Une nuk e kisha pare deri para pak, por lexova se eshte nje nga serite qe ka influencuar me teper tv. Disa nga serite e me vonshme televizive sopranos, lost, jane ndikuar mjaft ne forme.
Besoj se ne thelb twin peaks ka dualitetin, natyren e dyfishte, qe nga titulli, sikunder dhe personazhet. ketu nje permbledhje e shkurter e dy se zoneve te para
https://youtu.be/n_64-4c_E3o
Ne vitet 90 e kam vene re dhe une tematiken e droges nder te rinj, mjaft te perdorur. Po duhet te kete ardh si reaksion i harbimit, liberalizmit te viteve 70. Sot natyrisht rinia eshte me e tredhur, ka te tjera drogera e ideologji ndikuese. Psh nuk ka si mos kur ideja fillestare e filmit qenka frymezuar nga qellimi per te treguar rreth vdekjes se Marylin Monroe. The untold truth of Twin Peaks.
https://youtu.be/E2bJcase3iE

korriku @korriku 28 shkurt 2018 në 04:12 e pasdites ↩ #34

Besoj se ne thelb twin peaks ka dualitetin, natyren e dyfishte, qe nga titulli, sikunder dhe personazhet.

Nga interneti kam pare qe Lynch eshte pas Transcendential Meditation, praktike qe mos gaboj ka ne baze kontaktin me “Otherworlds” e qe qenkan bote paralele me kete te perceptueshmen nga shqisat e njeriut, e qe jane te tipit psh ku Djalli /the Evil nuk eshte ne kontradikte me Krijuesin etj etj. Perkundrazi eshte i pranueshem e ne unitet me te teren, etj etj. Dicka e tille. Mendoj jo vetem Dualiteti, por disafishmeria e qenesise se botes, mund te shkoje me sakte, nisur nga personi i Lynch…
Videot i shoh kur te kem pak kohe.

Albano-id @Albano-id 28 shkurt 2018 në 04:44 e pasdites ↩ #35

po pak a shume keto jane, dualiteti si beteje mes good dhe evil ne nje bote shume dimensionale. Lynch eshte mjeshter i kinemase se mendimit, onirizmit.

si dhe nje permbledhje me te mire nese ke ndermend te ndjekesh serine e 3

korriku @korriku 3 mars 2018 në 10:16 e paradites

“Get out” merr cmimin e filmit me te mire nga "Spirit Awards"
http://www.gazetadita.al/get-out-fiton-nxemjen-para-oscar-it/

anon63896856 @anon63896856 4 mars 2018 në 01:39 e pasdites

2017 persa i perket serive televizive ishte goxha mire duke na dhene _Stranger Things, Legion, The Handmaid’s Tale, Big Little Lies, Outsiders_ (absolutisht per t’u pare), Westworld, Preacher, dhe ndonje tjeter, por 2018 sikur po ecen ngadale. Pres daljen e sezonit te dyte te Jessica Jones por aktualisht s’po me thote asgje gje.

..... ...... @InkuizitoriMoth 4 mars 2018 në 05:05 e pasdites ↩ #38

STALKER @STALKER 5 mars 2018 në 04:39 e paradites ↩ #26

Ta citojme nje here veten dreqi e mori :

E kapi mor e kapi statujen

anon63896856 @anon63896856 5 mars 2018 në 06:02 e paradites

Fillova Dark dje, seri gjermane, e ngjashme me Stranger things me ndryshimin e vetem qe ka dhe melodrama ne te. Jo keq.

..... ...... @InkuizitoriMoth 5 mars 2018 në 06:05 e paradites ↩ #42

zhardin, mos na prish muhabetin se jena tu diskutu per politike!

korriku @korriku 5 mars 2018 në 07:37 e paradites

Sic eshte thene, super i parashikueshem Oscars.

STALKER @STALKER 5 mars 2018 në 08:50 e paradites ↩ #44

Ka te beje me oportunizmin. Edhe Del Toro (dhe filmat qe ai ben) jane misherim i oportunizmit.

Eshte shekulli i tille. Ka filluar andej nga mesi i viteve 70 dhe it goes on and on.
Hollywoodi nuk eshte veçse njeri prej pasqyrimeve te ketij oportunizmi.

Ose siç thote JLG: “ne shekullin e 21, horrat jane te sinqerte”

korriku @korriku 5 mars 2018 në 08:54 e paradites ↩ #45

Si i behet qe te kuptohet kjo ne mase…
eshte nje betetje kundrejt ideologjive mashtruese te korporatave shumemiliardeshe

Me Oscars, usa-t duken sikur kane llojin e tyre te cmimeve filmike, ndryshe nga kriteret e botes, njelloj sic kane njesite e tyre matese te peshes e gjatesise, apo futbollin amerikan, etj si keto.
Lexova qe paska nje tjeter festival amerikan ku vleresohet filmi sipas madhesise se buxhetit, pra s’merr persiper cmime, per financime te medha mbi 20 Mln.

STALKER @STALKER 5 mars 2018 në 09:15 e paradites ↩ #46

e ke fjalen per Spirit Awards

korriku @korriku 5 mars 2018 në 09:18 e paradites ↩ #47

Po
Ndarje irrracionale, apo mbeshtet ndonje llogjike… :

anon63896856 @anon63896856 5 mars 2018 në 04:02 e pasdites ↩ #43

Eshte bere teper monotone si teme; ka gjera me te mira per te lexuar e per te komentuar.

korriku @korriku 5 mars 2018 në 04:47 e pasdites ↩ #40

Shfaqen skena nga Billbordi i Missouri-t. Fytyra e F. McDormand e thartuar fiks sic e pershkruaje.
Phantom thread e vleresuan per kostumet, as muziken te pakten.
Del Toro solli film ku ricikloi punen e shkuar me sh.gjase.

..... ...... @InkuizitoriMoth 5 mars 2018 në 05:27 e pasdites ↩ #49

jan heq komentet rrethues, dhe komenti im rezulton pa kuptim, e un nuk di se si ben ti t’i pergjigjesh nje komenti te tille pa kontest dhe pa kuptim. Apo hajt veshja, sa per te thene diçka, si gjithe te tjeret.

STALKER @STALKER 5 mars 2018 në 05:53 e pasdites ↩ #50

Ka ndodhur dicka tragjikomike kete fundjave.
Edhe në France (të premten, me Césars) edhe në USA (të djelen, me Oscars), në fakt fitoi i njejti regjizor: Jean-Pierre Jennet (babai i vertete i fetishizmit, domethene i anti-kinemase)

Globalizim total !

squarepusher @squarepusher 5 mars 2018 në 06:01 e pasdites ↩ #52

a mund ta zgjerosh mendimin me tej, perse ky qendrim kaq drastik ndaj Jeunet?

edit: lere, pyeta gugllin, ma merr mendja

Albano-id @Albano-id 5 mars 2018 në 07:36 e pasdites

atehere kur mendohej se oscari mund te rreshkiste prej akademizmit, disa shenja i kish dhene vitet e fundit, nuk surprizon ne fund dhe premion pikerisht akademizmin.

korriku @korriku 5 mars 2018 në 08:03 e pasdites

nje ceremoni populiste, e vetmja risi qe sillnin ata emra teper te njohur ne bote (fale filmit sigurisht) ishin vetem xhaketat dhe fustanet qe pasonin nj-tj.
Nuk degjova dicka te menduar a te shprehur me ndonjefare thellesie, sic mund te pritet nga nje mbledhje tille e perqendruar mendjesh. Me duket Matthew McConaughey duke prezantuar cmimin per editimin, tha dicka mbi kinemane. Nje populizem e mediokritet i tille qe edhe prezantuesit vete dukej se donin te mbaronin pune sepse ishin dhe flisnin aty per sy e faqe.
Del Toro ne marrjen e te dy Oscareve heren 1re belbezoi “thank you thank you thank you”, dhe “une jam emigrant, jam rritur ne meksike duke pare filma”… heren e 2te perseriti punen e Meksikes dhe emigrantit, dhe Pastaj ia keputi: Kete oskar ia u dedikoj te rinjve qe na mesojne si behen punet

STALKER @STALKER 6 mars 2018 në 03:19 e paradites ↩ #54

Thuaj shyqyr qe s’kish bere Inarritu ndonje film se do i kish kref ca statuja (sic i krefi me “Birdman” dhe “The revenant”: ishte bere komplet i abonuar)

Ky Del Torua eshte i sinqerte ne ato qe ben, por “fali zot ata qe s’dine se ç’bejne” tha njeri. I ka ardhur dita fetishizmit (eshte ne mode, dmth) dhe ai bam.
Bjeri ti biem eshte bere kjo pune; u bene dekada qe vazhdon…

Albano-id @Albano-id 6 mars 2018 në 03:36 e paradites ↩ #56

Pashe three billboards outside ebing…Agje per tu shenuar; actor’s studio kind of movie me disa peisazhe suburbi amerikan. Sa me shume shikoj keto filma, aq me teper vlersoj rregjizore si lynch etj jo konformiste dhe kurajoze. Ne thelb skenari i filmit ishte mjaft i ngjashem me twin peaks, po ta mendosh, por produkti krejt i ndryshem.

STALKER @STALKER 6 mars 2018 në 03:40 e paradites ↩ #57

Me kane thene qe eshte nje beterr mysybet: riciklim i nje kinemaje te keqe, qe kujton se mjafton qe filmi ti shkele syun vellezerve Coen, dhe ja hodhi: filmi merr Oscar (ose minimumi je nominuar), pra je ‘kinema cilesore’.

Eshte bere per te thene: vdekte cilesia ishalla. Rrofte liria

STALKER @STALKER 6 mars 2018 në 03:59 e paradites ↩ #53

Ne thelb, po ta mendosh mire, problemi me filmat-gadget te Jean-Pierre Jennet eshte fakti se regjizorë te tille bejne kinematografi në second degree, pra bejne sikur (sikur bejne kinematografi). Problemi eshte se, vete kinemaja, eshte déjà “second degree”, pra diçka manipuluese qe e ka brenda ‘sikur’-in. Tani imagjino vetë dike qe ben sikur ben diçka, nderkohe qe kjo diçkaja qe ai ben, eshte déjà gjasme: te besh gjasme sikur ben gjasme

Ne thelb, e gjitha kjo, ka te beje me realizmin ne kinema.Por JO ne sensin qe i japim ne në shqip kesaj fjale (pra si diçka realiste). Realizmi i kineatografise eshte krejt tjeter gje (do ta zhvilloj ne nje kohe te dyte, se kam qef me fol pikerisht per kete gje, sinqerisht)

..... ...... @InkuizitoriMoth 6 mars 2018 në 04:04 e paradites

Stalker, pse nuk ke analizu deri me sot asnje film policor? (ose ndoshta ke analizu vetem ndonje, ndersa ke analizu sa te dush shkence-fikshen) Apo nga menyra enigmatike se si flet, nuk te pelqen zgjidhja e enigmes? Apo nuk te pelqejne fuksat, te pelqejne vetem disidentet? Jane te dy fele te te njejtit organ, e te dy kane kane lezetin e tyre. Njesoj si kane lezetin e tyre komunistet, kane lezetin e tyre edhe fashistet.

S’po e zgjas me teper me hetime, sepse komenti mund te shnderrohet ne nje novele policore me dashuri.

Un livre de philosophie doit être pour une part une espèce très particulière de roman policier, pour une autre part une sorte de science-fiction. Par roman policier, nous voulons dire que les concepts doivent intervenir, avec une zone de présence, pour résoudre une situation locale - Gilles Deleuze, Différence et répétition

STALKER @STALKER 6 mars 2018 në 04:30 e paradites ↩ #59

Psh te marrim nje shembull te njohur: filmat e David Lynch. Filmat e tij jane relaiste. E di qe nje fjali e tille habit (sepse keqkuptohet me sensin qe i japim ne shqip kesaj fjale), por une jam i sigurt qe filmat e tij janë te tille. Jane te tille sepse, edhe pse Lynch eshte estet (pra formalist), kjo forme nuk eshte qellim ne vetvete dhe montazhi i filmave te tij eshte i tille qe respekton realitetin. ose siç thoshte André Bazin, i cili ka definuar ate qe ai e quante realizem ontologjik i kinemase (per te mos e ngaterruar me realizmin), kinemaja regjistoron natyren (boten) dhe keshtu mund te revendikoje nje objektivitet te patejkalueshem. Ai kete e quante te vertete ontoogjike te kinemase. Por, qe te jete art, duhet qe kinematografia ti nenshtrohet disa rregullave dhe ti çensuroje vetes disa kollajlleqe. Nje nga keto kollajlleqe eshte, sigurisht, te berit sikur ben nje film, qe mbi te gjitha ka te beje me montazhin (qe ne kete rast eshte i aftert me video-clipin) : video clipi eshte anti-realist sepse eshte qellim ne vetvete, pra ilustron (siç ilustrohet zakonisht nje kenge ne video-clipet qe shohim).

Po ta mendosh akoma dhe më mire, babai i nje kinemaje te tille eshte Méliès dhe jo rastesisht André Bazin, filmat e Méliès i vinte ne antiteze me kinemane qe propozonin vellezerit Lumière.
David Lynch, edhe pse duket onirik etj etj (por kjo eshte tema, lenda e filmave te tij), filmat qe ai ben kane te te bejne me kinemane e vellezerve Lumière dhe asfare me ate te Méliès ! Pse? Sepse ata jane reprezentim (per dreq, ne nuk e kemi ne shqip fjalen representation) i nje te vertete te supozuar, ok, por i nje te vertete amà ! Qofte kjo edhe ender !!

Edhe Tim Burton, ben kinema realiste. Po! Dhe jo kinema-gadget !!

vijon

..... ...... @InkuizitoriMoth 6 mars 2018 në 04:33 e paradites

STALKER @STALKER 6 mars 2018 në 04:43 e paradites ↩ #61

gjithmone me kujtohet “I’m number four”,

film fantastik me aksion, në te njejten linjë me sagat si “Harry Potter”, “Twilight”, “Narnia” etj. Por ne ndryshim nga keta, filmi ne fjale ka nje te mire te madhe dhe fort te rendesishme, per syte e mi : filmi ruan kepin (le cap), ruan pragun e realizmit, edhe kur nderhyn elementi fantastik. Pra, per mua, filmi eshte i besueshem, edhe pse eshte i gjinise fantastike. Ose, siç thuhet rendom ne shqip, ne blog-et dhe forumet per filmat, ai eshte realist.

.Dhe eshte montazhi ai qe e ben te mundur nje gje te tille. E sigurt !

STALKER @STALKER 6 mars 2018 në 05:05 e paradites ↩ #60

plot ore! por nuk ndryshon asgje, vetem se eshte nje nga dhjetra zhanret

ja nje

ja dhe nje tjeter

STALKER @STALKER 6 mars 2018 në 05:12 e paradites ↩ #64

ose ky

ose ky tjetri

edhe qy

..... ...... @InkuizitoriMoth 6 mars 2018 në 05:14 e paradites ↩ #64

i pash, e shof qe nuk ndryshon asgje, sepse nuk kane asgje policore si trajtim brenda zhanrit. Kan vetem emrin si policor, trajtimin e ke bere teknik si gjithe te tjeret.

ne fakt nuk jane si gjithe te tjeret, eniuej, vari hejbet.

korriku @korriku 6 mars 2018 në 07:51 e paradites

ishte bere komplet i abonuar

Ne fakt te tere ata ngjanin me te abonuar ne ate ceremoni, si nje kaste.
Vdekte cilesia!

STALKER @STALKER 6 mars 2018 në 08:42 e paradites ↩ #67

Keshtu eshte dhe ne France (vend, i cili, gjithsesi perpiqet “tek-tuk” te prodhoje nje kinema qe nganjehere i iken cilesise, dhe i afrohet lirise).

Te premten qe shkoi, ceremonia e Césars (Oscars francezë) ishte pothuaj e njejta gje me ate te Hollywoodit (deri dhe në ngjashmerine e filmave te Del Toro-s me ato te Albert Dupontel: te dy, fitues te trofenjve te “Best Director” !!)

E megjithate, mjafton nje moment vertetesie per te mbajtur gjalle shpresen: marrja e trofeut te “Aktores me te mire” nga ana e Jeanne Balibar, per rolin e saj ne filmin “Barbara” (Barbara ka qene kengetarja-interpretuese me e madhe e muzikes se lehte franceze, pak a shume si Mina italiane), duke ofruar 5 minuta emocioni te vertete, ose siç thoja me lart, shpresen se arti nuk ka vdekur (me e bukura eshte se filmi ne te cilin ajo luan, nuk eshte fare biografik, por eshte nje film qe rrefen xhirimin e nje filmi biografik mbi jeten e Barbara-s; e megjithate, spikerja e prezantoi ate si aktoren qe luan rolin e Barbara-s)

Ose siç thote aktorja ne fund te fjales se saj: “Regjizorë ! Beni filma te çmendur, e mos respektoni regjistrat (book of specifications)”
(faire des films de barge sans respecter le cahier des charges)

korriku @korriku 6 mars 2018 në 09:32 e paradites ↩ #68

Faleminderit per kete, qe eshte nje kthim ne “sanity”, qe i ben thirrje te qenit “njeri”

STALKER @STALKER 6 mars 2018 në 10:01 e paradites ↩ #69

shto qe aktorja-kengetare në fjalë nuk eshte dokushdo

Aqif @Katror 6 mars 2018 në 10:06 e paradites

Stalker, kam idene se ti po ngaterrohesh kot ne shpjegimin e realizmit. Shume e vertete qe filmat e Lynch jane realist ndersa “Stranger things” nuk eshte. Lynch eshte realist ashtu si librat e Isak Asimov apo edhe te J. Swift jane realiste, ndersa letersia e realizmit socialist nuk eshte realiste. Me definicion eshte realist ai art qe pasqyron realisht shpirtin njerezor, pavaresisht vendvendosjes apo trukeve artistike. Per mua p.sh nuk ka liber me realist se sa Odisea apo historia e Adamit dhe Eves me gjarperin dhe Mollen e ndaluar.
Nderkohe qe asgje nuk ishte me surrealiste dhe jashte realitetit te perditshem se sa ceremonia e Oscar dy dite me pare.

..... ...... @InkuizitoriMoth 6 mars 2018 në 10:11 e paradites ↩ #68

STALKER @STALKER 6 mars 2018 në 10:20 e paradites ↩ #71

“Stranger things” nuk e kam pare (dhe me ç’po konstatoj, eshte seri televizive), keshtu qe nuk mund te kem nje opinion timin pa e pare.
Amà di kete: nje film i mire eshte automatikisht realist, ose me sakte: shenja dalluese e kinemase se vertete eshte realizmi (ne fakt, me teper se per film realist, duhet folur per realizem ne nje film).

Nuk eshte shpikja ime realizmi. Siç thosha me lart, eshte zhvilluar per here te pare nga André Bazin (qe i qendron kritikes se kinemase siç i qendron i Biri te Atit).

Krahasimi me letersine pastaj eshte tjeter gje, por kam frike se nuk qendron sepse letersia eshte shume më pak e manipuluar se kinemaja (nje leter e nje laps duhet - si te thuash). Sigurisht, edhe per te shkruar nje fature elektriku, nje leter dhe nje laps duhet por per fat, letersia ka me mijra vjet tradite dhe eshte shume kollaj e detektueshme qe nje fature elektriku nuk eshte letersi.

Kinemaja çik me shume se 100 vjet i ka, pra shume pak krahasuar me letersine; shto qe eshte jo pak art ‘impure’. Prej nga dhe lehtesia per manipulim

korriku @korriku 6 mars 2018 në 10:21 e paradites ↩ #70

Kur u pat folur per bashkepunimin e Maren Ade dhe Miguel Gomes (kur doli ne drite Toni Erdmann) ke pas thene qe ‘birds of a feather, flock together’…
Edhe aktorja ne fjale ne filmin e Pedro Costes.

..... ...... @InkuizitoriMoth 6 mars 2018 në 10:30 e paradites

Aqif @Katror 6 mars 2018 në 10:41 e paradites

Stalker une nuk e di se si e shikon ti kinemane, por per mua kinemaja nuk eshte gje vecse teatri i vjeter grek, shekspirian a me tutje i filmuar per nje audience me te gjere televizive apo kinematografike. Shto ketu dhe mundesite e pafundme per elaborime skenike. Per mua kinemaja ashtu si edhe i gjithe arti tjeter eshte nje Rrefim dhe si i tille mund te jete realist ose jo vetem persa i perket pasqyrimit te realitetit. Fusha ku ti po futesh pastaj eshte shfrytezimi ideologjik i artit, qe eshte krejt tjeter gje. Po nejse shume muhabet i gjate dhe i sterrahur ne diskutime intelektuale per te pranuar ketu nje definicion.

P.S. Kot te pyes, po a ka mundesi ndonje nga administrata ti heqe keto “fotografite” e ketij idiotit?

..... ...... @InkuizitoriMoth 6 mars 2018 në 10:50 e paradites

..... ...... @InkuizitoriMoth 6 mars 2018 në 10:51 e paradites ↩ #76

STALKER @STALKER 6 mars 2018 në 11:06 e paradites ↩ #76

Deontologjikisht, me shume se me teatrin, ne fakt kinemaja ka te beje me Shadow play (po ashtu, jo pak i zhvilluar ne Greqine e Vjeter) por duke qene se teatri, ne dukje, eshte me i afruari (aktrimi, etj etj), mendja e njeriut shkon tek ai.

Megjithate, per mua, kinemaja (ajo e mira, sigurisht!) eshte më afer nga te gjitha me pikturen meqe, njesoj si ajo, pershfaq te padukshmen

ps: do perpiqem pak me poshte, nepermjet dy-tre shembujsh konkrete, te shpjegoj se ç’dua te them me ‘realizem ne kinema’

..... ...... @InkuizitoriMoth 6 mars 2018 në 11:37 e paradites

Ontologjikisht sinemaja, me shume se me “imazhin” e financuar nga biznesi, ka te beje me drogen. Meqe ne jeten reale ndjehemi si gjeniale te pakuptuar nga te tjeret (megjithse kemi lexu libra), krejt bosh, krejt te kote ne nje univers te kote dhe absurd (gje per te cilen ankohet edhe Shekspiri ne teater), atehere çër t’bojm, çër t’bojm, hajt po shkojm n’kinemo ngushellohemi te droguar me “imazhin” e Bela Karr - kunder biznesit amerikan qe financon “imazhin” e rrezimit te World Trade Center - duke ngrene kokoshka me coca cola.

Aqif @Katror 6 mars 2018 në 11:53 e paradites ↩ #79

Kam idene qe prape po ngaterron tekniken me rrefimin. Teknika eshte mjeti i pasqyrimit te rrfimit dhe ketu kinemaja sjell nje risi prej nga rrjedh dhe ngjashmeria me shadow play, ne transmetim sidoqofte jo ne krijimin teknik (camera etj qe nuk ekzistonin tek shadow play ashtu si projektimi). Ajo qe e bashkon kinemane me teatrin eshte loja aktoriale dhe ndertimi struktural i subjektit i bazuar ne skript, ku dialogjet (aktoret) jane te percaktuar ndersa kompozimi skenik pergjithesisht i besohet nje stafi te caktuar, ndaj dhe detyra nderlidhese e regjisorit. Sigurisht qe gjerat nuk jane kaq te drunjta, por konceptualisht besoj me kupton c’dua te them.

korriku @korriku 6 mars 2018 në 12:15 e pasdites

@STALKER a mund ta gjesh ne arkivin e 2009 (mos gaboj) debatin intensiv mbi c’eshte kinemaja, me anetaresine e peshkut…
Une s’e gjej dot me ndyshimin e ppu se vjeter.

STALKER @STALKER 6 mars 2018 në 01:35 e pasdites ↩ #81

E kuptoj insistimin tënd për rrefimin (narracionin) por ajo eshte dicka e padiskutueshme : të gjithe artet, qe prej ekzistences se tyre, narrojne (rrefejne).

Jo jo, loja aktoriale, skripti etj etj nuk janë determinues për kinemane. Eshte imazhi. Kinemaja eshte imazh (dhe zë : pas 1930-s).
Por ‘Korriku’ ka të drejte: ketu në peshk, kemi tashme diskutuar për “ç’eshte kinemaja” (kemi cituar jo pak Tarkovskin, Godard, Deleuze etj etj qe kanë teorizuar jo pak për kete teme).

..... ...... @InkuizitoriMoth 6 mars 2018 në 02:16 e pasdites ↩ #83

ju keni fol per sinemane ne Peshk si grup gjimanzistesh te lyer me parfum Patrioti, pa prezencen e urines se te Modhit :

Fotografia dhe sinemaja, si mediumet me avangarde per kohen, kane trasformuar kembe e koke te gjitha artet e meparshme, te cilat nga katrore u trasformuan ne te rrumbullakta, biles sferike nepermjet mediumit te sinemase. Fotografia dhe sinemaja kane treguar se progresi i artit mund te shprehet edhe si progres paralel i mediumit, qe do te thote ontologjikisht dhe deontologjikisht: origjinalisht materia eshte po aq e shenjte dhe po aq me vlere sa edhe shpirti. Dhe kete çuditerisht e kuptoi Lenini lidhur me sinemane, qe ishte nje koqepordhe nga pikpamja artistike moderne, pyke ne diell. Kjo eshte shum treguese per rendesine e pozites nga shihen gjerat, pra koqepordhat e vertete ishin intelektualet e shquar qe zgrryheshin neper kenetat e studiove, akademive, universiteteve - i Modhi

Stalker, nese nuk i ve nje pelqim ketij komenti, atehere harram buken e fuksave te Kinostudjos Shqiperia e Re.

Aqif @Katror 6 mars 2018 në 02:53 e pasdites

E thene pak me gjate

A Brief History of Hollywood Dramaturgy and
Modern Screenplay Structure
A journey over time and borders
by Mikael Colville-Andersen

Hollywood’s love of a rigid structure in screenplay writing did not materialise out of thin air. Where did all those plot points, mid-points, three-act structures come from? The journey is an interesting one. It is a tale that wanders over time and borders.

While most dramaturgy stems from ancient Greece, there is a more specific track to follow to arrive at modern American screenwriting.

The seeds were sown in France. Alexandre Dumas (Dumas pere) - 1802-1870 was a prolific writer of literature and plays. He got the idea of employing 12 writers to help him get all his ideas down on paper and, therefore, was party to the first “writing factory”.

His son, Alexandre Dumas (Dumas fils), continued the concept and started a wave of so-called “Boulevard comedies” in Paris. They encompassed an attempt at a finding a common structural direction.

We move north to Norway where Henrik Ibsen (1828-1906), Norway s greatest writer, was profoundly influenced by both Dumas Pére and Dumas Fils - both creatively and structurally. Together with Bjoernstjerne Bjoernsen, another Norwegian writer, they worked together on structuring plays into a form we recognise today.

August Strindberg (1849-1912), Sweden s greatest writer, was influenced by the direction being taken across the border. He, in turn, influenced Anton Chekhov (1860-1904) to the east in Russia.

All these northern developments were closely followed by an Englishman, William Archer. He was so taken with the nordic writers and their work that he taught himself the Scandinavian languages, in order to read the plays and novels in their original form. Around 1900, Archer published a book called “Playmaking”. In it, he polished up the various points and presented a playwriting structure that was clear and concise.

Sailing across the Atlantic, we make a stop at Yale, where George Pierce Baker (1866-1935) was teaching theatre. He took Archer s book to heart and made further adjustments in finding the optimal playwriting structure.

Among his students was Eugene O Neill (1888-1953), one of the most respected writers in America s literature history. O Neill learned a great deal from Pierce Baker and ended up starting his own theatre group, called the Provincetown Players. They were an experimental bunch. Their influence on travelling theatre groups who toured the countryside was strong. Through their work, the movement towards a common dramaturgy, started a century before in Europe, was nearing completion.

They implemented the same structure in their travelling shows, in order to present different stories within the same framework, therefore making them more accessible to the audience.

With the advent of cinema and the rise of film as an art form, the movement towards a broad-reaching dramaturgical structure makes a quick stop back in Europe, in Copenhagen, at Nordisk Film Studios.

Nordisk, the oldest film company in the world today, controlled the lion’s share of the world s film market in the years between 1906-1914. The Golden Age of Danish Cinema. Films were cranked out at a dizzying pace using, more or less, a screenwriting framework laid out by all the aforementioned people.

After the First World War, Hollywood gained strength and, no doubt influenced by the factory system laid out in Copenhagen by Nordisk, started the move towards the domination we know today.

The dramaturgical structure inherent in most Hollywood films was fine-tuned over the years until reaching the point at which we now find ourselves: The three-act structure, the plot points, the time-frame and suchlike pandemonium.

..... ...... @InkuizitoriMoth 6 mars 2018 në 02:59 e pasdites ↩ #85

STALKER @STALKER 6 mars 2018 në 03:22 e pasdites ↩ #85

ndersa unë do te keshilloja kete libër të Tarkovskit, nga më të miret të shkruar ndonjehere për kinemane

..... ...... @InkuizitoriMoth 6 mars 2018 në 03:40 e pasdites ↩ #87

ndersa une do te keshilloja kete liber te Florenskij qe Tarkovskij ja ka keshillu Sokurovit si baze e “imazhit” filmik te rekomanduar nga biznesi amerikan nepermjet SatanTango te Bela Karr:

anon63896856 @anon63896856 6 mars 2018 në 03:51 e pasdites ↩ #51

Paske fjetur ne anen e keqe te shtratit mbreme me duket. Relax Tori.

..... ...... @InkuizitoriMoth 6 mars 2018 në 04:03 e pasdites

lexo libra Katror, lexo, mos shif filma SatanTango ku relaksohet zhardina duke kercy kriminaltango aty:

In this context Tarkovsky makes a direct reference to Pavel Florensky. In his book Iconostasis from 1922 (now translated in English, French and German) Florensky explores in highly original terms the significance of the icon: its philosophic depth, its spiritual history, its empirical technique. In doing so, he also sketched a new history of both Western religious art and the Orthodox icon. He regards Western art as limited and limiting: in order to make the perspective function the viewer is supposed to be static. The icon, on the other hand, is supposed to be viewed by a person who changes his place in the church (or the room) in a dynamic movement.Astrid Söderbergh Widding notes that Tarkovsky held a life-long interest in icons. He not only devoted one of his major works to an icon painter: he also uses some of the artistic norms of the icons in his own art. The reversed perspective is to be found in some of the scenes in his films, most notably in Stalker.

..... ...... @InkuizitoriMoth 6 mars 2018 në 05:11 e pasdites

si ka ndodh shpesh here ne Peshk (prandaj nje nga vlerat e mdhoja te Peshkut), duke u deshmu per lidhjen ikone-film-Tarkovsk-Florenskij mesova rastesisht nga linku me lart nje gje qe se dija, qe Tarkovskij qeka interesu per ikonen, Florenskijn, Apokalipsin, e kesi gjerash te ngjashme, “jo rastesisht” - thote Linku -, kur i paska rene bytha ne uje me kancerin, sapo mori vesh qe do te ngreje patkojte perpjete. Me nje fjale historia e zakonshme:

Sapo dalin keq analizat e urines, mendimtari i lire i drejtohet deres se kishes - Jean de La Bruyère

Albano-id @Albano-id 6 mars 2018 në 06:53 e pasdites

Kinemaja e mire eshte me e afert me impaktin e piktures moderne, impresionizmit si më rryme se tepermi.

Albano-id @Albano-id 6 mars 2018 në 08:40 e pasdites

korriku @korriku 6 mars 2018 në 11:04 e pasdites ↩ #82

ne fakt, e gjeta ate debat

..... ...... @InkuizitoriMoth 7 mars 2018 në 12:28 e paradites ↩ #94

mund t’ja kishe kerku manjoles debatin, sepse manjola i njef mire varrezat e Peshkut.

STALKER @STALKER 7 mars 2018 në 03:47 e paradites ↩ #53

ja nja dy-tre rradhe per ‘realizmin’ ne kinema (ne fakt, qe nga ky moment, do perdor edhe fjalen vërtetësi).

Te marrim nja dy skena nga filma, te cilet, ne pamje te pare, nuk kane te bejne fare me realizmin (ne sensin qe i japim ne shqip)

Marrim nje skene nga “Mulholland Drive” i David Lynch, film te cilin e di qe e ke pare dhe ripare disa here.
Marrim skenen tek restoranti “Winkie’s” :

personazhi X i thote personazhit Y qe ka pare nje enderr ku jane te dy ne nje darke (etj etj). Dhe i thote se, në enderr, ai ndodhej afer kasës se restorantit.
Pak me vone, personazhi Y shkon tek kasa per te paguar. Në minuten 02:56, personazhi X kthen koken per te pare personazhin Y pikerisht tek kasa dhe i tmerruar ne fytyre, i duket se shikon te njeten gje, pra te njejten skene qe ka pare në enderr (enderr te cilen ja tregoi para pak minutash personazhit Y). Kamera zhvendoset lehtasi, dhe, në të njejtin plan, shohim persoanzhin Y i cili, paradoksalisht, te jep pershtypjen se edhe ai eshte i turbulluar! (edhe pse, ai e di fort mire qe historia qe personazhi X i tregoi, nuk eshte veçse enderr).
Pra, David Lynch, ne nje plan te vetem filmik (02:56 - 03:07) , pra pergjate 11 sekondash, ne nje plan te vetem, na jep dy realitete te ndryshme, rrjedhoje e nje ngjarjeje te vetme (enderra e parë nga personazhi X).

Kjo, per mendimin tim, quhet vertetesi, në kinema (realizem). Pra: Lynch nuk ka nevoje per trukime, per lajle-lule, por permes mizaskenes (qe realizohet permes nje plani 11 sekondesh), na ofron nje realitet te dyfishte, na turbullon, na intrigon.

Ose nje skene tjeter e nje filmi, qe ne dukje, nuk eshte realist (meqe, me demek, eshte film musical) : skena e fillimit te “West Side Story”.
Edhe pse tashme ne si spektatorë kemi degjuar kercitjen e gishtave te çunave te rinj, krejt papritur, në minuten 01:05, njeri prej tyre hap krahet dhe fillon e kercen! Plani filmik eshte i njejti, por ‘realiteti’ ndryshon! E megjithate, ne si spektatore, e pranojme natyrshem (prej verteti, me vërtetesi) nje kalim te tille, pra pa trukime, falë, sigurisht, planit-sekuence.

Shembujt e melartem jane marre nga filma ‘ekstravagantë’, pra jo-realiste (ne sensin e shqipes) : njeri eshte film-ëderr dhe tjetri, musical. E megjithate, skenat jane te verteta, realiste. Falë regjizorêve te tyre, sigurisht! Domethene, fale mizaskenes ! (se historia eshte ajo qe eshte).

Ndersa filmat alla-Jean-Pierre-Jeunet (apo alla Del Toro dhe Albert Dupontel, meqe po flisnim per to) nuk jane te vertete, jane filma-gadget (qe per mendimin tim, do duhet te quhen infantilizues). Dhe qe per mendimin tim, eshte semundja kyresore e kinemase, sot per sot

Albano-id @Albano-id 7 mars 2018 në 06:36 e paradites ↩ #96

eshte nga skenat me rrenqethese te mulholland dr. levizjet e ngadalta te kameras te bejne te bejne te mendosh qe jemi ne nje realitet tjeter, enderr, imagjinate, ndjeshmeria gati femerore e aktorit qe rrefen endrren te ben te mendosh se i referohet vete protagonistes femer, dhe lokali eshte po ai ku protagonistja paguan vrasesin ne realitet. Ate aktor bashke me bjonden i rigjen serish te sezoni i 3 i twin peaks, si dhe jim belushin.
Te gjithe filmat e lynch jane rreth ndjenjes se fajit, maktheve te brendshme, eksplorim i tyre dhe transformimit te realitetit subjektiv prej tyre.
Mu kujtuan nja dy skena qe skorsese i ilustron te realizmi italian me rosselinin te my voyage to italy per ta ilustruar me tej shtjellimin tend rreth rolit te mizanskenes rregjizoriale.

..... ...... @InkuizitoriMoth 7 mars 2018 në 06:58 e paradites

po ajo pjesa ke Mulholland Drive qe pallohen dy lesbiket me ndjenje faji dhe nuk e kuptoshin qe ishin ne enderr apo zhgjender gjate pallimit.

Apapapapa çer pjese qi osht ajo, realizem puro. Nuk e di a e ka pa Katrori i djathte, qe voton Trump, ket film t’modh qe vjen direkt nga tragjedia e grekeve te vjeter, nga Safo e ishullit te Lesbos.

squarepusher @squarepusher 7 mars 2018 në 07:23 e paradites ↩ #96

e kuptoj cfare do te thuash, edhe kur i largohen realitetit perdorin parimet e realitetit; ajo qe nuk kam te qarte eshte ku mungon kjo gje te Jeunet, Del Toro, etj… (ma do mendja qe ketu perfshin dhe Gondry.)

squarepusher @squarepusher 7 mars 2018 në 07:24 e paradites ↩ #98

Inkuizitor, chillax please!

..... ...... @InkuizitoriMoth 7 mars 2018 në 07:31 e paradites ↩ #100

vallaj eshte e padurueshme te lexosh qe ky film qe eshte nje makth i tere, perveç se nje maskarallik pafund, qeka edhe realist. Eshte per te plas fare, as shok Enver nuk ben fajde me.

korriku @korriku 7 mars 2018 në 07:35 e paradites

edhe une besoj se, per ta kompletuar shpjegimin nevojitet ilustrim i anes tjeter te medaljes, nga filmat jo-realiste, ne kuptimin pa-vertetesi, sesi shkelet nga ana e regjisorit ne plan sekuencat e tij, vertetesia e kinemase (jo e realitetit pra).

squarepusher @squarepusher 7 mars 2018 në 07:40 e paradites ↩ #101

a ma rekomandon ta lexoj kete liber, qe te kuptoj me mire pikenisjet e tua?

..... ...... @InkuizitoriMoth 7 mars 2018 në 07:46 e paradites ↩ #103

nuk ta rekomandoj si liber, eshte shum i vjeter (un e kam lexu shum heret si liber i kohes Musolinit), ka rendesi historike me teper, sot eshte acqua passata. Pastaj premisat e tij nuk jane te mijat. Aksiomat e mia jane me baze Zotin, jo te djathta degjenerative etj.

Per filmin ne fjale nuk duhet ndonje aksiome, premise, lexime ttj, mjafton vetem buon sensi. Nje njeri normal del nga sinemaja i çakerdis nga ky film, ndoshta nje i çkardiser para del nga sinemaja ngambrapa si normal.

tani duhet me ik. ta them qe mos te duket se po ta lej thate pergjigjen per momentin, nese ke gje tjeter per te thene.

squarepusher @squarepusher 7 mars 2018 në 07:50 e paradites ↩ #104

na jep nje rekomandim tjeter pra, mundesisht ndonje lexim te shkurter, kur te kesh kohe se nuk ka ndonje nxitim.

Aqif @Katror 7 mars 2018 në 09:03 e paradites

Mua te Mulholland Dr. me jane ngritur qimet e dores perpjete si maces kur ata dy njerezit e vegjel hyne qe poshte deres. E njejta gje me ka ndodhur kur bie telefoni ne dhomen e Zones tek “Stalker”. Ndersa me Stalkerin ketu po themi pak a shume te njejten gje ne menyra te ndryshme. Nje film eshte realist kur ti e ndjen brenda vehtes si realitet ose mundesi. Meqe ra fjala kam pare 6 filmat e pare te “Dekalogut” te Kieslowskit dhe me kane pelqyer pa mase. Nuk di nese i ka pare dikush tjeter. Muzika e filmit pastaj eshte tjeter muhabet…

STALKER @STALKER 7 mars 2018 në 09:10 e paradites ↩ #99

Mungon tek lënda me te cilen jane bere filmat e tyre, tek materja, ose per ta thjeshtuar edhe me shume, tek montazhi i tyre. Por jo ne te gjithe filmat e tyre (psh, mua me ka pelqyer jo pak “Pacific Rim”) dhe Gondry ka edhe tentativa te mira (ose pjeserisht te mira, pra ne te njejtin film ka pjese interesante dhe pjese-gadget).

E vetmja pyetje me mënd qe mund te shtrohet eshte (dhe më kujtohet shume mire qe, dikur tek peshku i vjeter ma ka pas bere Lulian Kodra: po mire, ku eshte e keqja e filmave-video-clip ? E ça pastaj qe jane video-cliipeskë?

Asokohe nuk u zgjata dhe nuk u pergjigja; po ulem pak me vone te jap argumentin tim pse jam kudner

STALKER @STALKER 7 mars 2018 në 09:35 e paradites ↩ #93

A i bie qe ke pare te 18 episodet e sezonit 3 te “Twin peaks” ?

..... ...... @InkuizitoriMoth 7 mars 2018 në 11:44 e paradites ↩ #105

ne fakt e kam te veshtire te rekomandoj vetem nje liber dhe per me teper te shkurter, per dy arsye:

1-mund te rekomandohet çfar ndiqet vete, ndryshe s’ka kuptim rekomandimi. E per vete nuk ndjek asnje mendimtar, shkrimtar artist ne parim, qofte edhe gjenial, sepse nuk ka kuptim te ndiqet psh Kadareja, e te thuhet psh “jam kadarejan”. Ne realitet gjen te tille loqe, por nese ke dy pare mend mund te thuhet qe jam dakord me kete pikpamje te Kadarese ne filan liber, eshte i modh Kadareja, shum i modh ne kete paragraf ose faqe te ketij libri. Kjo presupozon qe Kadareja mund te jete i vogel, shum i vogel ne aksh faqe te aksh libri te tij.

E kemi shembullin gratis qe ti solle: Max Nordau, çifut me intuiten gjeniale qe njerzimi ka arritur nje pike ku modelet e tij jane artistet moderne qe me perkufizim jane skizofrene perverse, shprehja tironse “degjenerata!” (argumentuar nga kolegu i tij çifut Frojdi). Sintomen e koleres moderne e ka kap sakte, ilaçin jo, sepse sipas tij shpetimi eshte ne kthim ne moralin tradicional dhe ruajtjen e mendesise Iluministe (qe ne fakt eshte shkaktare e modernes), racionalitetit iluminist francez, logjikes se te Drejtave te Njeriut, ne kuptimin qe te gjithe lindin njerez, dmth te barabarte, nuk ka çifut brekmut dhe race ariane te pastert. Ketu eshte halli, se vete isht çifut i integruar (ka qene figura numer dy e levizjes sioniste, ideolog dhe udheheqes politik) qe u dizintegru nga çeshta Drejfus qe nxori sheshit se Franca iluministe kishte edhe felen tjeter obskurantiste. Ketij njefelori iluminist racionalist i dukej skandaloze ekzistenca e feles tjeter iracionale, te cilen e tregonte kolegu i tij çifut Frojdi si gjene me te natyrshme te shpirtit njerzor te strukturuar ne forme ajsbergu: 9/10 nen uje te nenvetdijes.

2-ne vazhdimsi te pikes 1 legjitimisht behet pyetja: atehere cili mund te ndiqet? Mund te ndiqet vetem nje vizionar qe hap udhe te reja njerzimit, jo lloqe te reja kavaje intelektuale, si psh: Moisiu qe bente katruve dhe qypa balte, Muhameti qe ishte trasportues me gamilje, Jezui qe ishte marangoz, Buda qe ishte thjesht nje adoleshent qyrranjos qe braktis familjen etj. Lista mund te vazhdoje edhe ne ditet tona.

Tjeter pyetje legjitime: pse pikerisht keta te ndiqen?

Sapo e diskutojme nje arsye pse: çeshtja e reales dhe te vertetes, ç’eshte reale dhe e vertete sipas Stalker dhe Katror i rrumullaket? Eshte lesbike qe pallohen? Teknika te reja filmi? Futja pordhes eshte si çdo intelektual tjeter qe flet sipas librit te fundit qe ka lexuar.

Kurse vizionaret deshmojne se reale dhe e vertete jane ca gjera esenciale, te perhershme, te panegociushme, te dekalogueshme, arketipi qe nuk kupton dot Pjeri (por fatkeqsisht jo vetem Pjeri).

Albano-id @Albano-id 7 mars 2018 në 12:53 e pasdites ↩ #108

i kam filluar pjeset e para, por duhet thene qe eshte mjaft intrigues, ndihet universi lynchian qe ne fillim dhe kryesisht fokusohet rreth linjes se Laura Palmer, nese ke pare fire walk with me dhe serite e para te sezonit te pare e ke mjaft kollaj ta ndjekesh. Keto aktoret ende nuk jane shfaqur te gjithe por i kam pare qe dalin me vone nga disa klipe youtubse

..... ...... @InkuizitoriMoth 8 mars 2018 në 08:16 e paradites ↩ #103

squer, ky muhabeti i Max Nordau, çifuti-fashist krijues i shtetit te Izraelit, qe u lebetit kur pa se Franca iluministe tregoi felen tjeter obskurantiste ne çeshtjen Drejfus, me kujtoi nje incident ndodhur shum vite me pare ne nje vizite ne nje shtepi ku nje çun i vogel 3-4 vjeç çdo mbremje qante sepse ikte dita dhe vinte nata.

..... ...... @InkuizitoriMoth 8 mars 2018 në 09:50 e paradites

..... ...... @InkuizitoriMoth 8 mars 2018 në 09:51 e paradites

..... ...... @InkuizitoriMoth 8 mars 2018 në 09:52 e paradites

..... ...... @InkuizitoriMoth 8 mars 2018 në 10:55 e paradites

..... ...... @InkuizitoriMoth 9 mars 2018 në 10:24 e paradites

korriku @korriku 13 mars 2018 në 10:12 e pasdites

disa autore te mire te disponueshem tani ne amazon:

Fear and Desire, S. Kubrick
That uncertain feeling, E. Lubitsch
Superbad, G. Mottola
Mia Madre, N. Moretti
Ten, A. Kiarostami
Behind the Candelabra, S. Soderbergh
Patterson, J. Jarmusch
Manhattan, W. Allen
Blue Velvet, D. Lynch
Wiener Dog, Todd Solodz
Good Time, Safdie brothers
Total Recall, P. Verhoeven
Arrival, D. Villeneuve
Some like it hot, B. Wilder

do rekomandoja nga vetja:

20th Century Women, Mike Mills (i shoqi i Miranda July,)
Girl most likely, me Kristen Wiig

Per sa kohe perdorur amazon hera e pare te rastiset nje numer i tille autoresh njeheresh, zakonisht mezi ka nje a dy. Maximumi me pak se gishtat e nje dore.

STALKER @STALKER 15 mars 2018 në 05:28 e paradites ↩ #117

Nuk kam pare nga keto:

asnjehere filmin e pare fare te Kubrickut (1953!). Nuk di a dallohen tashme gjurmet kubrikiane (që me filmin e parë).
Kubrick ka qene regjizor, per mendimin tim (dhe jo vetem), for better or for worse: “2001: A Space Odyssey” eshte nje perle e vertete, nderkohe qe “Dr. Strangelove” eshte film qe nuk permban as 1% kinematografi brenda! (dhe thua me vete: s’ka mundesi ta kete bere Kubrick !!).
As “Iluzionet e humbura” te Lubitsch nuk e kam pare; por duhet te jete i mire
as “20th century” - ky i shoqi i Mirandes ka qene realizuesi i videoclipeve te grupit “AIR”. Nuk e paragjykoj, por kam frike se eshte kinematografi gjys-hippy gjys bourgeois-bohemian (problemi eshte tek gjys-gjys, ok?)

ps: ti me duket se ke pare “LADY BIRD” te Greta Gerwig? Ka dale ketu, por kam hezitu te shkoj ta shoh se kam frike mos dal nga kinemaja ne krye te çerek oreje (kritika qe ja kam besen s’ka thene fjale fort te mira, edhe pse deshira per ta mbrojtur filmin ka qene e madhe “per hater” te Gretes. Por…; ncuk…

korriku @korriku 15 mars 2018 në 06:06 e paradites ↩ #118

Nuk i ka ende siti im nominimet e Oscars, por Greta Gerwig do ta shihja me paramendimin e nje filmi limonade gjithnje, sic jane filmat sundance. Tamam sic ke percaktuar edhe ‘20th Century women’. Kelly Reichardt eshte me e mire se ajo, po ta krahasosh me nje amerikane te kategorise.(i bie te jete me e mire edhe se Mike Mills).
Por me mire se nje hollywoodian nga ata qe rreshtohen per Oscar, besoj duhet te jete. Nuk di c’duhet bere me Sundance films, faktikisht. Une vete tek rekomandova kam parasysh faktorin enertainment qe me ndikon ende mjaft sepse arrin me manipulon. Dhe ndoshta ke te drejte, eshte nje rekomandim gjysmak, ne kuptimin qe nese do bere dicka beje tamam.
Greta Gerwig, eshte si ata nxenesit qe ecin me opinion, perndryshe nuk me pelqen qe perfshihet ne celebrime mainstream te cilesise se dobet dhe deformues si Oscars.

Nga Kubrick ke pas vleresuar edhe Barry London, A Clockwork Orange, disi edhe Eyes wide shut, Nuk e dija kaq keq Dr. Strangelove.

STALKER @STALKER 15 mars 2018 në 06:17 e paradites ↩ #119

Dr. Strangelove eshte skeç, nuk eshte kinematografi

STALKER @STALKER 15 mars 2018 në 06:20 e paradites ↩ #119

Kelly Reichardt eshte kreeeejt tjeter gje ! (shume shume me lart -qe i themi ne në shqip)

..... ...... @InkuizitoriMoth 15 mars 2018 në 06:41 e paradites

..... ...... @InkuizitoriMoth 15 mars 2018 në 06:49 e paradites

korriku @korriku 15 mars 2018 në 07:46 e paradites

Nje pyetje kisha (pa rendesi), ngaqe vertitesha ne video arkiva (qe edhe i rekomandon utube), si shpjegohet shperfytyrimi i Anna Karines mevone, pas epokes Godard te saj. Madje ne moshe te trete as mund ta njohesh cila mund te kete qene. Pyes sepse nuk besoj ndonje nderhyrje plastike ne fytyre, por e kuptoj qe Godard ka qene ai qe pa dhe ngriti me te miren tek ajo, sidomos estetikisht.

..... ...... @InkuizitoriMoth 15 mars 2018 në 08:41 e paradites

STALKER @STALKER 15 mars 2018 në 09:41 e paradites ↩ #124

Sigurisht qe pyetje pa rendesi (sepse keto jane pyetje per ‘gossip magazine’ ) :

Anna Karina eshte ndare qe ne fund te viteve '60 nga Godard, ndersa karrieren si aktore e ka nderprere nga mesi i viteve '70. Por dhe po ta kish vazhduar, realizimi i disa filmave me Godard (apo me cilindo tjeter regjizor te talentuar!) nuk perben asnje garanci per ‘karriere te suksesshme’ te nje aktori/eje. Biles ky eshte nje rast sh i mire qe konformon se karriera e aktoreve eshte me se shumti muhabet biznesi ndersa ajo e regjizoreve-autorë, kryesisht pune talenti. Psh, ajo ka luajtur që në kohen kur ishte gruaja e tij në një peplum si “Sheherezadja” (per ta ilustruar me nje shembull).

Thene ndryshe: Godard ka “perfituar” nga Anna Karina (pra nga fakti qe ajo ishte bashkeshortja e tij) dhe ka marre nga ajo “ate qe i interesonte” (kinematografikisht, kuptohet). Biles eshte e famshme shprehja e Godard ne nje bisedë para disa vitesh me studentet e nje Shkolle kinematografie: pyetjes së nje studenti se si ai mund te bente nje film të parë te mirë, Godard ju pergjigj "Filmez votre copine d’abord! " (pra: filmoni te dashuren tuaj, fillojeni me të, sepse ate njihni me mire nga te gjithe!).

kaq ‘e thjeshte’ eshte e gjitha

ps: dhe une do shtoja: eshte tjeter pune pastaj nese e dashura e juaj ka nevoje per leke dhe luan edhe ne filma-peplum si Sheherezadja (edhe pse duhet theksuar se ka dhe filma me Sheherezanden, dhe qe jane kryevepra, por ky eshte krejt tjeter muhabet)

korriku @korriku 15 mars 2018 në 10:18 e paradites ↩ #126

Figura e saj (tamam ne kuptimin “figure”, “fotografi”) eshte reference ne fazen e 1re te Godard, dhe padashur ka kultivuar nje mit mbi te, saqe kur i referohesh pjeses se mevonshme te jetes se Karines, eshte e pabesueshme diferenca.
Dhe duhet qe ajo te merret ne teresi, si total ne veprimtarine dhe jeten e saj. Prandaj pikepyetja.
Dakord, Godard ka perfituar.

STALKER @STALKER 15 mars 2018 në 10:33 e paradites ↩ #127

Por siç e thosha me lart, edhe sikur mos ta marresh “ne teresi, ne total” por thjesht vetem per periudhen kur ishte gruaja e Godard-it, fakti qe ajo ka luajtur edhe ne filma te nje natyre krejt tjeter nga ato te te shoqit, konfirmon qe karriera e nje aktori eshte tjeter gje nga ajo e nje kineasti.

Biles ne imazh, kjo do jepte:

C’tjeter kane te perbashket keto dy “Anna Karina”, pervec se faktit se eshte e njejta aktore? Asgje tjeter!

"Vivre sa vie" - My Life to Live - (1962) :

dhe

Sheherezade (1962) :

korriku @korriku 15 mars 2018 në 10:52 e paradites ↩ #128

E qarte tani.

Ps. Nje rast i ngjajshem sa per shembull, dhe vertetim i asaj qe thua se aktori eshte ceshtje biznesi, do ish James Stuart, figure simbol i peridhes me te mire te kinemase amerikane.
Si personalitet, sidomos pjesa e vone e jetes se tij eshte e neveritshme.

squarepusher @squarepusher 15 mars 2018 në 10:54 e paradites ↩ #128

po lexoja para ca ditesh nje liberth nga Finkielkraut dhe e hapte me Vivre sa Vie. film tamam.

..... ...... @InkuizitoriMoth 15 mars 2018 në 11:04 e paradites ↩ #130

square, megjithse nuk ta mora vesh tamom se per ke simpatizon, ti japesh rendesi mendimit, eshte nje dyfishmeri false marksiste, nganjera ane nxjerr filozofine si superiore qe do ndryshoje boten (pra medimi do ndryshoje boten), e nga ana tjeter teza marksiste praksis (praktika) do ndryshoje boten. Kjo eshte gafe e Godard dhe e Stalker, meqe me Stalker kam mundesi me e diskutu, ja kam thene dikur kur mendohej se diskutohej ne Peshk. Me shum rezultat. Ja shife kur t’ja fusi pordhes pa kuptim.

STALKER @STALKER 15 mars 2018 në 11:11 e paradites ↩ #129

James Stuart ka qene interesant per menyren se si fliste (sikur i merrej goja), gje qe e bente lojen e tij autentike (e largonte nga teatraliteti), pra e bente te sinqerte.

ps: pse mi, çere ka bo James Stuart nga fundi ?

korriku @korriku 15 mars 2018 në 11:32 e paradites ↩ #132

Nje konservator tipik republikan me toka, investime e pasurira. Edhe plakja e shperfytyroi, kshu me duket mua

STALKER @STALKER 15 mars 2018 në 12:14 e pasdites ↩ #133

shumica dermuese e hollywoodit te arte ('50-'60) keshtu kane qene

korriku @korriku 15 mars 2018 në 12:16 e pasdites ↩ #134

Po
Por ky sikur me shume i takon periudhes para Hollywoodit te Arte.
Gje qe s’ka te beje prapseprape
Apo jam gabim

..... ...... @InkuizitoriMoth 15 mars 2018 në 03:02 e pasdites

square, e nigjove fenen e dy kulturave? (megjithse fena nuk degjohet, Godard eshte shum i degjuar)

squarepusher @squarepusher 15 mars 2018 në 04:39 e pasdites

Inkuizitor, duke te kerkuar paraprakisht mirekuptim, squarepusher - te lutem mos me perdor per spond - is replying…

..... ...... @InkuizitoriMoth 15 mars 2018 në 04:47 e pasdites ↩ #137

je admin, po mos u bej lule mos me prek.

thuj ndonje gje ti te pakten per citimin qe ke sjelle.

STALKER @STALKER 15 mars 2018 në 05:08 e pasdites ↩ #135

E ngaterron me “The new Hollywood” (vitet 70), por dhe une ja futa katundit me “Moshen e Arte” (e cila eshte ne vitet ‘30).
Por në fakt, J. Stewart i ka jetuar te gjitha periudhat : edhe vitet ‘30, edhe ‘40, plus vitet 50-60.
4 dekada e me shume!! (nje nga 3 aktoret-monument te Hollywoodit, bashke me Humphrey Bogart dhe Cary Grant)

https://fr.m.wikipedia.org/wiki/AFI%27s_100_Years…_100_Stars

korriku @korriku 15 mars 2018 në 05:27 e pasdites ↩ #139

Sigurisht qe e ngaterroj

korriku @korriku 15 mars 2018 në 11:17 e pasdites

korriku @korriku 18 mars 2018 në 10:35 e pasdites

squarepusher @squarepusher 22 mars 2018 në 04:04 e pasdites

korriku @korriku 26 mars 2018 në 09:20 e paradites

“Talenti e godet shënjestrën, të cilën askush nuk mund ta godasë. Gjeniu e godet shënjestrën, të cilën askush nuk mund ta shohë.” paska thene ky, nr. 14

korriku @korriku 27 mars 2018 në 12:17 e paradites

STALKER @STALKER 27 mars 2018 në 05:29 e paradites ↩ #145

Kam kujtim te mire nga ky film! Në sensin: do e rishikoja nje dite me gjithe qejf!

korriku @korriku 27 mars 2018 në 07:30 e paradites ↩ #146

Film i mire mbi komunikimin, ose si i thoni ju, entendre (?).
U ripa dje ne amazon.

korriku @korriku 27 mars 2018 në 08:17 e pasdites

Alba2265 @Alba2265 27 mars 2018 në 08:39 e pasdites

“the darkest hour” film i mire .as conquer we must; as conquer we shall.

korriku @korriku 30 mars 2018 në 03:20 e pasdites

Para disa ditesh

korriku @korriku 29 prill 2018 në 12:11 e pasdites

Albano-id @Albano-id 4 maj 2018 në 05:07 e pasdites

korriku @korriku 6 maj 2018 në 10:10 e paradites ↩ #152

kam problem t’i ndjek keto lloj kritikash (duhet te jete paragjykim pavetedije) por interesant rijetesimi i personazheve, nga aktoret aktuale pas me shume se cerek shekulli transformimi, sidomos FBI agent Dale Cooper

korriku @korriku 6 maj 2018 në 10:33 e paradites ↩ #151

paska influencuar Prenom Carmen te Godard sic shprehet vete, por evidente referenca nga Carmen Jones edhe ne filmin e tij.

..... ...... @InkuizitoriMoth 6 maj 2018 në 11:18 e paradites ↩ #154

le problème monsieur godard est qu’un film sans histoire n’est pas un film-autant faire un plan pendant une heure et demie d’un oeuf, et voyez si ça intéresse quelqu’un.

korriku @korriku 6 maj 2018 në 12:09 e pasdites ↩ #155

meqe “pertove” ta kompletoje prurjen e replikave:

Il y a plein de films sans histoire qui intéressent beaucoup de monde…

Sauf que JLG ne filme pas “un œuf pendant une heure et demie”, il filme l’univers. A ce propos, regardez le plan de “Deux ou trois choses que je sais d’elle” (au passage, n’a-t-il pas aussi le génie des titres?) où il recompose le cosmos dans une tasse de café. Fabuleux. Émouvant. Poétique. Génial. Godard.

Ce qui importe à Godard ce n’est pas le film mais le cinéma. Et le cinéma c’est un monde. Réduire le cinéma à un problème d’histoire c’est réduire considérablement le cinéma en tant qu’art. La caméra n’a pas été inventé seulement pour mettre en scène et filmer des scénarios plus ou moins habilement écrits et satisfaire la paresse intellectuelle de l’homme moyen qui ne cherche dans le film qu’un moyen de se divertir. (et je ne crache pas sur le film de divertissement pour autant).
Comme disait Godard avec humour dans un interview " quand j’étais petit ma mère me disait toujours allez Jean Luc ne raconte pas d’histoire. Aujourd’hui tout le monde me demande de raconter des histoires !".

mbaje parasysh: sahere s’te pergjigjemi per nderhyrjet e tua budallaqe ndodh sepse dihet ne avance te jene truke te pjella nga mendja jote e vogel, si ky i tanishmi

..... ...... @InkuizitoriMoth 6 maj 2018 në 12:21 e pasdites ↩ #156

po i pashe replikat qe ka bere Stalkeri, ka edhe nje replike qe ti nuk e ke sjelle qe e ka bere Hitleri: “ku merr vesh ti mer jau!, u bo bytha jote me komentu Godardin” etj etj

Ti kujto se po komenton kur derdellit pa pushim budallalleqe artistike ne stil stalker godard fol te flasim se pak rendesi ka se sinemaja ka marre fund? u bo bytha jote me komentu Inquzitorin e moth? Aq me teper qe Inquizitori i modh nuk ka komentu, por ka sjell nje koment te nje tjeri per Godardin. Pse çar kujton ti u ne bythe e Godardit te komentohet nga Inkuizitori i moth?

Inquizitorit te Moth nuk intereson as filmi, e as sinemaje (qe i intereson godard), bile as salla e sinemase qe i intereson figures legjendare te Benonit te Pallatit te Pionerit, por intereson vetem e vetem shija e coca coles dhe kokoshkave, dhe me mbi te gjitha zhurma e nofllave te spektatorit si te nje kafshe ripertypse.

korriku @korriku 6 maj 2018 në 12:28 e pasdites ↩ #157

replika qe nuk u soll nga une, te te sqarojme zotrote, permban emer te pervecem te komentuesit.
Mesoje kete ta kesh parasysh tjeter here.

cfare derdellis une nuk t’u drejtua ty. porse ti m’u drejtove mua, dhe kjo ben ndryshim.

Kur blogu te vendose censuren per cfare do derdellisim, atehere do e kemi parasysh.

..... ...... @InkuizitoriMoth 6 maj 2018 në 12:36 e pasdites ↩ #158

as nuk eshte nevoja te vendose çensure, derdellit njeri e derdellit tjetri pa kuptim e pa histori se edhe Godardi ben filma pa kuptim e pa histori, ta do mendja qe kush ka per te thene diçka me kuptim dhe histori, i gjendur midis derdellimave godardiane, nuk do komentoje me. E ta do mendja qe ne blog do largohen te gjithe e te ngelen vetem kryederdellitesit.

Duket qarte qe ti dhe Stalker keni per te mbet si te fundit te mohikaneve, do viije me te ralle edhe albanoidi te leshoje ndonje hingellime godardiane nga Shqiperia.

korriku @korriku 6 maj 2018 në 12:46 e pasdites ↩ #159

ti je kryederdellitesi qe futesh mes pilafit te cdo debati ne ppu.
Ashtu sic hyre edhe ketu pa lidhje, thjesht se deshe te perplasesh me mua, sic perplasesh me te gjithe
prandaj solle vetem copen qe te pelqeu nga grupi i replikave, anonime pa adrese a reference sepse ke arsyet e tua qe e ben keshtu punen
por ja qe ta gjetem burimin
problemi eshte se tani kusuri jone te merremi me ty.

..... ...... @InkuizitoriMoth 6 maj 2018 në 12:49 e pasdites ↩ #160

jam ç’jam une, bytha jote nuk kupton qe te pakten derdellimat e mija kane kuptim dhe histori.

solla vetem nje replike sepse ka nje pozicion qe eshte i imi. Kjo eshte e vetmja arsye. Dhe e vetmja arsye qe ti kundeshton, eshte se nuk te shkon per shtat, te tregon si ti dhe Godard derdellisni. Pavarsisht se Godard derdellit si gjeni, ndersi ti e Stalker vetem hingellini, thjesht hingellini.

korriku @korriku 6 maj 2018 në 12:52 e pasdites ↩ #161

replika ka pozicionin tat, por ajo kishte goxha oponence, ti i lexove ato.
Nuk mund ta sjellesh ne ate menyre sic e solle pa hedhur poshte edhe oponencen ndaj saj.

..... ...... @InkuizitoriMoth 6 maj 2018 në 12:55 e pasdites ↩ #162

jo vetem nuk te intereson, por nuk je ne gjendje te interesoje, aq ta pret, aq e ke takatin. Ty e stalker dhe godard, ju duken si cibernetike derdellitese historite e mia me kuptim.

mos e ndrysho komentin se ndryshe i imi del pa kuptim, del derdellitje. Megjithse ndryshoje, eshte ne natyren dhe idelogjine tende derdellitja.

korriku @korriku 6 maj 2018 në 12:59 e pasdites ↩ #163

ore, po ti e ndrrove i pari postimin
shtove te tjera permbajtje aty…

..... ...... @InkuizitoriMoth 6 maj 2018 në 01:02 e pasdites ↩ #164

Te shtosh nuk do te thote te ndryshosh siç ke bere ti, dhe une shtova sepse edhe ti shton.

korriku @korriku 6 maj 2018 në 01:12 e pasdites

kur shton te tjera permbajtje = ndryshon postimin
dhe ti e bere kete. shtove paragraf te ri per replikat (mbi te cilat po flasim: perse nderhyre, dhe perse ne ate menyre. Dhe per te cilate t’u pergjigja.), poshte fjalise se pare ku flisje per veten.
vec saj fillove fole (duke share si gjithnje) sesi derdillisim a hingellijme ne te tjeret, te cileve pavaresisht hingellimave, te pelqen t’iu nderhysh ne debat.
E bere postimin me tre permbajtje te ndryshme.

Prandaj kam thene me lart: sahere s’te pergjigjemi per nderhyrjet e tua budallaqe ndodh sepse dihet ne avance te jene truke te pjella nga mendja jote e vogel, si ky i tanishmi

..... ...... @InkuizitoriMoth 6 maj 2018 në 01:30 e pasdites ↩ #166

te raft kanceri mu ne derdellitje!
ndryshoj postim:
te raft kanceri mu ne hingellime!

Albano-id @Albano-id 6 maj 2018 në 03:26 e pasdites ↩ #153

Permbledhtas tek linku i pare thuhet qe ne thelb sesoni i 3 tregon nje fare renie te klases se mesme amerikane, nje panorame absurde sociologjike te amerikes sot, i gjithe zezoni 16 oresh mund te quhet si nje film i vetem, dhe ne nje menyre ndryshon menyren e te berit televizion.
Nese ke mundesi te gjesh vetem fundin e episodit te 2 te, nje kenge e chromatics shadow

luhet, dhe mund te quhet dhe si the new theme of twin peaks, misheron nostalgjine per nje te kaluar amerikane me te ndritur, amerika ne mendjen e republikaneve, citohet te linku siper.
Ajo theme permbledh ne menyre muzikore twin peaks the return dhe e vetme te zgjon mjaft emocion, mjaft sugjestionuese.

korriku @korriku 6 maj 2018 në 03:57 e pasdites ↩ #168

i nisa klipet por i vazhdoj here tjeter se me duhet durim
impressing new theme , s’e gjej dot twing peaks The Return.
“panorame absurde sociologjike e amerikes sot” - thenie e goditur sepse reale.
rrofsh

Albano-id @Albano-id 14 maj 2018 në 08:05 e paradites

korriku @korriku 15 maj 2018 në 11:53 e pasdites

e presim neser ne tv

korriku @korriku 18 maj 2018 në 02:52 e pasdites

Deleted / fshire

STALKER @STALKER 23 maj 2018 në 04:12 e paradites ↩ #168

Merveille !!

Thua te jete Angelo Badalamenti perseri kompozitori ? (me siguri!!)

STALKER @STALKER 23 maj 2018 në 04:16 e paradites ↩ #154

Meqe e paske permendur: e ke parë? (Prénom Carmen). Eshte nga filmat më accessible te Godard, por dhe nga me te bukurit e periudhes se tij te trete (post 1978)

STALKER @STALKER 23 maj 2018 në 04:47 e paradites ↩ #168

Nostalgjia, shenje dalluese e renies se perandorive.

Dhe lindjes se nje tjetre: si tha kryetari Mao (qe i ndrittë shpyrti) ne 1 tetorin e vitit te larget 1949? “Dhe tani e tutje Kina do te ndiçoje per 1000 vjet”

Si lidhen gjerat mor aman

Albano-id @Albano-id 20 maj 2018 në 05:18 e pasdites

korriku @korriku 20 maj 2018 në 05:42 e pasdites ↩ #176

kushuriri Xhelal Mziut

Albano-id @Albano-id 21 maj 2018 në 04:57 e paradites ↩ #177

spoiler spoiler, e ke te end credits ne fund te western

korriku @korriku 21 maj 2018 në 07:23 e paradites ↩ #178

Akoma s’gjeta kohe ta shoh, do perpiqem sot/neser me patjeter, thx
Me kete duhet te ulesha mire.

korriku @korriku 21 maj 2018 në 11:42 e pasdites

S’besoj do e kisha thene me gojen time por pasi pashe filmin qe benim fjale me Albanon, me duket se e uruara tallava’ e ka dhe ajo nje vend ne kete dynja…

Albano-id @Albano-id 22 maj 2018 në 06:24 e paradites ↩ #180

eshte nga te paktet filma ku dominojne meshkujt ne numer, ne kunder rryme me tendencen e pergjithshme kinematografike per tu perqendru te femra.
Tallavaja ne fund me jep te njejtin efekt me vallen ne fund te zorba the greek.

korriku @korriku 22 maj 2018 në 07:37 e paradites ↩ #181

(S’do na lene te vazhdohet biseda ketu)

eshte nga te paktet filma ku dominojne meshkujt ne numer, ne kunder rryme me tendencen e pergjithshme kinematografike per tu perqendru te femra.

ndoshta ka lidhje me faktin e regjisores qe eshte femer. Film mashkullor do thoja, me makineri te renda, industri ndertimi, terrene te ashpra, konflikte e dhenie-marrie burrash. Kudos to Valeska Grisenbach

Kaq se pa titra ishte e ashtu e pashe
Sa c’kuptoheshe heroi gjerman me bullgaret, aq u kuptova une me filmin.
Te faleminderit.

STALKER @STALKER 23 maj 2018 në 04:37 e paradites ↩ #178

ahahaha, poooo !

ps: e paske pare; te pelqeu ?

STALKER @STALKER 23 maj 2018 në 04:39 e paradites ↩ #182

Western! siç e ka dhe titullin !!

ahahaha, excellent !

STALKER @STALKER 23 maj 2018 në 05:20 e paradites ↩ #182

Amà skenen kur heroi kryesor, edhe pse nuk kuptonte asnje llaf bullgarisht, donte ti shprehte dashurine e tij (skena me e bukur ne film per mua, perveç mbylljes), besoj e kuptove?

Albano-id @Albano-id 23 maj 2018 në 07:07 e paradites ↩ #183

sigurisht, me pelqeu. Kesaj regjizoreje i kam pare sehnsucht. Stili i vales gjermane eshte po ai.
Ne fund te filmit te mbetet pershtypja qe puntoret perendimore jane me te egjer dhe agresive se vendasit, te cilet armet, thiken dhe pushken i refuzoine. Heroi kryesor duket se gjen paradoksalisht komunikimin njerzor mes vendasve qe ne vendin e tij ame i mungonte.
Kali i bardhe duket se ish metafora e te bukures.
ps. korrikut, titrat i gjen kollaj ne rrjet dhe ja bashkengjit filmit. not difficult

korriku @korriku 23 maj 2018 në 07:37 e paradites ↩ #185

Ajo per tu kuptuar ishte por ne si spektator i mesuar te mos dalim jashte kornizave prisnim finalizimin i cili s’ndodhi. Dhe si e tille, nje bravo tjeter regjisores per ideimin e saj.
Ky film e ka mbrapa hilene, se per momentin as me magjepsi, as me goditi, as skena madheshtore, e as ndonje theksim sensibiliteti. Gjithe puna vjen pasi e ke pare se nuk te shqitet nga mendja. Sot u bene 2 dite, dhe pse pa titra (@Albano-id, s’kam kerkuar per titra ndonjehere por do filluar). Film i jashtezakonshem, ne aparence me se normal. I jam kthyer review-se me pas, dhe gjeta cfare thekson me lart: WESTERN.
Si dhe faktin qe Grisebach nuk e le topin te bjere ne toke, duke vazhduar me skicat precize te pasqyrimit te evropes, si Maren Ade me Toni Erdmann, ky film be kete te fundit egzaktesisht.
Deshira e heroit per mardhenie me fshataret e bullgarise mund te thuhet se buron nga mungesa paragjykimeve e streotipizimeve te njeriut evropian.

edhe nga besimi tek ai (njeriu) + kurajo per te panjohuren.
Film prozaik qe per kete arsye mendoj se me kane shpetuar gjera ne shikimin e 1re, keshtuqe dua ta rishoh.

‘prozaik’ = ndoshta sepse Western modern

korriku @korriku 23 maj 2018 në 08:06 e paradites ↩ #178

STALKER @STALKER 23 maj 2018 në 08:27 e paradites

ah, kete e ke thene YLL ! Filmi, ne fakt, nuk ka ndonje ritem marramendes (montazhi), por amà ka nje ritem preciz, qe eshte per tu patur zili. Në sensin: regjizorja, ka nje ‘shkrim kinematografik’ (shooting script) shume te sakte, pra, ajo e ka pas te menduar ne menyre perfecte në koke se si to zhvillohej (unfold?) filmi i saj (per kete ‘shooting script’, qe eshte krejt gje tjeter nga skenari, kam pas shkrujt tek filmi shqiptar "Kronike provinciale’)

Jo, nuk besoj se ai ka ndonje deshire te veçante per te komunikuar. Besoj se e ka nga njerzilleku i tij, thjesht sepse eshte njeri i mire (siç themi ne në shqip). Perkundrazi, regjizorja, edhe pse e nglufat historine e saj ne nje kontekst preciz gjeografik, di (ne menyre mjeshterore !!) ta tejkaloje kulturalizmin gjeografik.
Shto qe nuk ke fort faj, se e ke pare pa titra; po ta shikoje me titra, do mesoje qe, nga filmi, ne nuk mesojme pothuaj asgje per te kaluaren e heroit kryesor (ai vetem thote se dikur ka sherbyer per Legjionin e Huaj (ne Ushtri), por askush nuk mund te na siguroje nese kjo eshte e vertete apo jo. Pra nuk do ishte e sakte te thonim se heroi kryesor eshte arketip i njeriut europian (per te cituar). fare! Po fare fare amà !

korriku @korriku 23 maj 2018 në 08:50 e paradites ↩ #189

Ja ta them edhe njehere perse eshte “arketipi i njeriut europian” sic e ke percaktuar shkelqyeshem: kjo pjese e idese filmike, marrdhenia mes te ardhurve gjermane ‘superiore’ kulturalisht, dhe vendasve bullgare, me duket si dy pika uji njelloj me “The New World” e heroin e saj kapitenin John Smith ne martdheniet qe ai vendos me indigjenet e Botes se Re. Qe dmth njeriu europian me largpamesine, vullnetet, e interesin per te eksploruar vende e njerez (bote, ose sic thua ne review -film BOTE), por pa qellimin per te kolonializuar.
Mund te jem gabim po kshu e konceptoj…

Ndersa shprehjen me topin qe s’bie ne toke eshte fjale per fjale e jotja, eshte yti.

STALKER @STALKER 23 maj 2018 në 09:16 e paradites ↩ #190

ahahaha, gjene mire qe nuk dal kondra atyre qe shkruaj vete (e qe nuk me kujtohen)

Ok, te kuptoj çdo te thuash permes krahasimit me “The new World”. Por une nuk e kam me ‘vertetesine historike’, por thjesht me ate qe ‘ka dashur te thote autori’ ne rastin konkret të x apo y filmi.

Tek “The New World”, pa dyshim qe jemi në ujra arketipale, sepse Pocahontas eshte nje personazh qe ka ekzistuar prej verteti (ka portrete te saj ne pikturë te bera në te gjallë te saj) dhe qe nga ky moment, historia merr nje tjeter dimension (perveç atij njerezor). Pra Pocahontas ishte se pari tip (real), qe pastaj u kthye ne arketip (te indigjeneve te USA).

Tek “Western”, siç te thosha, per heroin kryesor marrim vesh shume pak gjera; shto qe, ai, nuk eshte se eshte fort me i ndryshem nga koleget e tij (te thuash se ata punetore gjermane jane arketipë te njerezve me largpamesi e vullnet per te eksploruar vende dhe njerez do ishte… ).

Perkudrazi, eshte ajo qe thote kalimthi albano tek komenti i tij: “Heroi kryesor duket se gjen paradoksalisht komunikimin njerzor mes vendasve qe ne vendin e tij ame i mungonte”

Ose thene edhe me gjere: regjizorja eshte nga ajo rracë artistesh (regjizorësh ne rastin konkret) qe beson ne menyren absolute se nuk ka rracë, nuk ka gjini, nuk ka kufi, politikë apo nacion qe mund ti ndaje njerezit (ndajë ne kuptimin divide). dashuria (njerezilleku, humanizmi,…) do te triufoje me çdo çmim ! (edhe pse NUK jane te vogla pengesat!!!)

korriku @korriku 23 maj 2018 në 09:31 e paradites

Ok, arketipi i njeriut europian-to be
I bie kam une atehere koncept te pasakte te njeriut evropian, nese ka nje te tille. Mund te jete shkaku i idealizimit jetesa pertej oqeanit.
Po regjisorja me ka lene pa fjale, pa fjale, e perseris. Do ta rishoh filmin por le te gjej titrat njehere.

STALKER @STALKER 23 maj 2018 në 09:35 e paradites ↩ #186

Nuk e dija qe e kishe pare “sehnsucht”. Harrova qe ti sheh pa problem ne gjermanisht, pa aptur nevoje per titra.

ps: Mesova se fundmi se, burri i Maren Ade (regjizores se Toni Erdmann, por dhe producente e “Western”) nuk na qenka askush tjeter veçse Ulrich Kohler, regjizori i te mrekullueshmit “Montag”. Kohler ka qene nje nga pionieret e Vales se re gjermane te vitete 2000 dhe kete vit, ka prezaltuar në Kanë nje film te ri fort te levduar nga disa kritikë kinemaje.

Thene ndryshe, ka shpresa nga kinemaja gjermane! (klani “Maren Ade” po fuksionon me se miri - sigurisht mbi te gjitha ne planin financiar - cinémaja eshte industri para se gjithash)

STALKER @STALKER 23 maj 2018 në 10:12 e paradites ↩ #192

Une pa titra nuk do e shihja, po une nuk jom ti

STALKER @STALKER 23 maj 2018 në 10:16 e paradites ↩ #193

dhe u dashka gjetur e parë “Schlafkrankheit” (“Semundja e gjumit”, 2011) e Ulrich Kohler, film i cili kurre nuk ka dale ne ekranet franceze (e as ne DVD) (edhe pse, fitues i Ariut te Argjendte në fest e berlinit ne 2012)

Albano-id @Albano-id 23 maj 2018 në 01:05 e pasdites ↩ #193

Ne fakt duhet ta rishoh western per ta analizuar mire , nuk eshte i lehte per ta asimiluar teresisht, nga ana formale sidomos. Filmat e ketyre rregjizoreve gjermane te viteve 2000 ne pergjithsi jane formale.
Me sakte do me pelqente te shof kollaj pa to, por titrat ne pergjithsi gjenden lehte. Ndonjehere anglishtja e folur eshte mjaft me e veshtire per tu ndjekur pa titra pmvsh se me anglishten jemi rraf me teper.
Sigurisht qe jam bere fans i maren ade dhe rrjedhimisht edhe klanit te saj, keshtu qe sa te me jepet mundesia do ti hedh nje sy filmave te Ulrich.

STALKER @STALKER 23 maj 2018 në 02:52 e pasdites ↩ #196

S’me the gje për kete pyetjen…

Albano-id @Albano-id 23 maj 2018 në 03:58 e pasdites ↩ #197

nuk jam fort i sigurt ne fakt. Stili duket i badalamentit, por ne fund te 12 pjeseve te para ka mbyllje me kenge nga grupe te ndryshme, disa prej te cilave chromatic. Kjo me siper, qe vjen natyrshem ne fund te episodit 2 mund te duket edhe si homazh per blue velvet, filmin e lynch. Nuk kam provu heroine po besoj te jep te njejtin efekt brenda filmit ,
Ajo qe mbetet pas cdo pjese te serise 3 jane disa nga imazhet lynchiane qe te shoqerojne per kohe te gjatw, te tipit ca ka dash me thone autori.

STALKER @STALKER 23 maj 2018 në 04:33 e pasdites ↩ #198

Sa here lexoj për sezonin 3 të Twin Peaks (The Return) kurdisem e them me vete se do e shoh se shpejti. Pastaj…

Sa për muziken, qenka pak a shume sic e mendoje

korriku @korriku 23 maj 2018 në 04:47 e pasdites ↩ #174

e kam pare kohet e fundit Prenom Carmen nisur prej intervistes se Godard & Anne Mieville tek linku,
Me pelqeu shume, lidhja qe u bepati rendesi se i vuri gjerat ne perspektive per filmin e Godard dhe ate tjetrin.

korriku @korriku 23 maj 2018 në 04:50 e pasdites ↩ #196

Edhe une mendoj se eshte sfidues nga pikepamja formale sepse e ka ‘understated’

Albano-id @Albano-id 1 qershor 2018 në 01:13 e pasdites

nje film kult i rai tv, per pak nostalgji
odissea 1968

Albano-id @Albano-id 4 qershor 2018 në 05:44 e pasdites

STALKER @STALKER 5 qershor 2018 në 04:09 e paradites ↩ #203

Lajme nga De Palma:

click :

..... ...... @InkuizitoriMoth 5 qershor 2018 në 04:44 e paradites ↩ #203

Nuk di si mund te ndiqen njerez te tille ose te konsiderohen seriozisht ato qe thone, pa supozuar qe njerzimi ka arrit nje grade idjotsie dhe mungese sensibiliteti pa shembull ne histori:

Unë nuk jam baba i mirë. Është diçka qesharake në mbrojtjen e dinjitetit tim, proces të cilit i rezistoj automatikisht. Djali im adoleshent identifikohet me këtë gërryerje të autoritetit tim. Kur ishte 14 vjeçar, u nervozova shumë me të dhe e përdora shprehjen vulgare në sllovenisht: “Ta q… qeni nanën”. Ai u përgjigj: “Kjo ka ndodhur para 15 vjetëve. Kësisoj kam lindur unë” - Slavoj Zizek.

Albano-id @Albano-id 5 qershor 2018 në 10:50 e paradites ↩ #205

zizek i perket nje formimi kulturor balkanik, nuk eshte me prejardhje aristokrate. Sigurisht shakate dhe menyra zizekiane e te treguarit menyre ironike jane ndikuar nga shaka te tilla qe sherbejne per largimin e distancave mes bashkebisedeuesve, ose mes tij dhe publikut.
Banaliteti sot ka kapluar politikanet e liderat duke u futur ne norme,e jo me ate.

Albano-id @Albano-id 5 qershor 2018 në 10:52 e paradites ↩ #204

jam kureshtar te shof se si do ta trajtoje rregjizorialisht de palma kete histori. Interesante per tu pare. De Palma ka nje eksperience te meparshme me nje film qe trajton industrine diskografike

..... ...... @InkuizitoriMoth 5 qershor 2018 në 12:11 e pasdites ↩ #206

Ja ta zeme se formimi kulturor ballkanik nuk qeka me prejardhje aristokrate, edhe psh Ivo Andriç qeka konceptuar nga qen si Zhizhek, por kete anektode personale nese e tregon ne publik edhe nje alabak i hiqet viza, jo nje qe premton te zgjidhe problemet e botes.

Nuk eshte pune banaliteti, dhe as tregimi ironik per te hequr distancen nga publiku (gje qe e vlersoj shume si perpjekje), kjo eshte te zhgrryhesh ne llum me qellim si te derrave.

squarepusher @squarepusher 8 qershor 2018 në 05:12 e pasdites

Rekomandim: Atlanta ne FX sezoni 1 dhe 2

korriku @korriku 12 qershor 2018 në 09:06 e paradites

Ne amazon

“The myth of american sleepover”, 2011 - David Robert Mitchell

korriku @korriku 23 qershor 2018 në 06:15 e pasdites

korriku @korriku 26 qershor 2018 në 10:09 e pasdites

STALKER @STALKER 10 korrik 2018 në 05:08 e paradites

KASTRIOT GJINI - DOKUMENTAR

..... ...... @InkuizitoriMoth 10 korrik 2018 në 05:48 e paradites

korriku @korriku 10 korrik 2018 në 09:19 e pasdites ↩ #213

duhet ta shihja ne shpi se nuk ben nga celulari.
Me beri pershtypje shume ky dokumentar qe s’ma mbushi mendjen nga fillimi i tij. Me kujtoi doc-un per Amy Winehouse.
Jo pse kane subjekt dy te ikur nga jeta para kohe. Edhe ate. Por me shume struktura e dokumentareve si mozaike elementesh te ndryshem, dhe sesi shkojne pertej subjektit kryesor. Per t’u habitur sepse produkt shqiptar por ia ka mberritur qellimit ne kompleks te flasesh.
Shume detaje si gure mozaiku jo vetem per njeriun Kastriot Gjini si kompoztor - nje nga talentet e tij te shumta, por dhe per muziken e lehte te kohes, per menyren e kompozimit te tij, bashkekohesit e tij, realizmin socialist ne pergjithesi, politiken, etj.
Me pelqeu mjaft, rrofsh per prurjen.

STALKER @STALKER 11 korrik 2018 në 03:23 e paradites ↩ #215

une nuk e kam pare ende, per te njejtat arsye si te tuat (dje). Por adhuroj “Shtegetimi”, njeren prej kengeve te tij

korriku @korriku 11 korrik 2018 në 07:24 e paradites ↩ #216

e shkelqyer, nga me te njohurat e tij. Ne dokumantar ka surpriza mbi kompozimet e "Otit’.
Do e rishoh se ndjeher nevoja per te kuptuar me mire c’eshte ky film.

STALKER @STALKER 11 korrik 2018 në 08:16 e paradites ↩ #217

Sa per kenget e tjera pastaj (“Fqinja”, “Kabina numër 3” etj) nuk me interesojne, sepse qofte muzikalisht, qofte per nga teksti, jane mediokre (per te mos thene, te keqia).

Kastriot Gjini duhet te kete qene nga ata artiste qe futen tek kategoria “For better or for worse”

STALKER @STALKER 11 korrik 2018 në 08:23 e paradites ↩ #217

nje tjeter perle e tij (krijuar per festivalin e 15, me siguri me i miri ne gjithe historine e festivaleve) : nje nga kenget më ‘folk’ (siç quhen sot) ne historine e muzikes shqiptare !

STALKER @STALKER 11 korrik 2018 në 08:42 e paradites

Por edhe në muziken klasike ka patur maja te tilla, pothuaj ende te patejkalueshme sot e mot : ja njera :

ps: vallja e trete eshte hatà fare-fare !

korriku @korriku 11 korrik 2018 në 09:11 e paradites ↩ #218

Fqinja dhe Kabina 3 , i vleresojne nen te njejtin prizem si Festivali 11, as une s’kam preference a vleresim te vecante per to, madje as e dija autorin para ketij dokumentari.
Shtegetimi eshte tjeter gje…
Esht dokumentar ku mund te flasesh shume, jo gjithnje per mire megjithate por ne jemi ngushte per kohe qe te flasim me gjate

korriku @korriku 11 korrik 2018 në 10:48 e paradites ↩ #220

shume e bukur (dhe e mirenjohur)

Ne lidhje me patejkalueshmerine sot, konstatim i drejte. Megjithate gjynaf se disa prej tyre (emrat e shenuar te muzikes sone klasike sic ndoqa njehere ne ket emision ), jane te prirur per te dhene, por i devijojne drejtimit per mbijetese e detyrohen te angazhohen me pune minore si kenge festivalesh.

korriku @korriku 12 korrik 2018 në 07:26 e paradites ↩ #216

Kjo dhe pse motive baritore si shume te tij, jo vetem eshte mijera vite drite larg kenges se ‘lehte’ motivuar nga folku, por ze vend deri si kryeveper e kenges sone te lehte, jane dy nivele te ndryshme.

STALKER @STALKER 16 korrik 2018 në 10:48 e paradites ↩ #221

Une mesova dy gjera nga ai dokumentar:
se pari, ate qe thote ne nje moment Sherif Merdani: te gjithe kengetaret e njohur shqiptare (Kondakci, Zhegu, Qazimi, Theodhori…) jane produkt i nje njeriu te vetem: Ferdinand Dedes (punetor i madh e i palodhur, sipas fjaleve te tij - gje me siguri plotesiht e vertete)
se dyti: ate qe thote ne nje moment Robert Radoja: muzika e lehte shqiptare ka patur nje dhe vetem nje frymezim: kengen italiane (kengen e kojshiut). Gje qe provon, them une, ne nje fare menyre, varferine dhe mediokritetin e saj, krahasuar me simotrat e vendeve te tilla si Italia, Anglia, Franca etj etj, por edhe te popujve më te vegjel (si Greqia apo Portugalia… etj etj)

korriku @korriku 16 korrik 2018 në 12:28 e pasdites ↩ #224

Tani qe e thua, Ferdinand Deda ka qene gjithnje me shume se nje dirigjent, dhe me shume se nje kompozitor, dhe me shume se te dyja keto te marra se bashku

(Te dyten nuk te kuptoj mire)

STALKER @STALKER 16 korrik 2018 në 01:17 e pasdites ↩ #225

Kenga, si gjini e vogel muzikore, eshte fenomen i shek XX. Ne shqiptaret, sikurse të vonuar në jo pak gjera, eshte e natyrshme të ishim të vonuar edhe në kete drejtim.
Radoja permend në fillim ata qe kontribuan në krijimin e kenges shqiptare (citon Muharrem Xhedikun i cili me sa duket ehste babai i kenges shqiptare - autori i “Të lutem falmi syte e shkruar” - i pari qe futi notat e tangos ne muziken shqiptare). Dhe po aty thote se influencen kryesore kenga shqiptare é ka pas nga ‘canzone italiana’ (dhe e ilustron me të drejte me faktin qe, nese TV italian kishte zhurmues, radjon mund ta degjonte kush të donte, ose me sakte, ai qe kish veshe dhe predispozim).

korriku @korriku 16 korrik 2018 në 02:57 e pasdites ↩ #226

Dakord por si e provon kjo varferine dhe mediokritetin e kenges sone…

STALKER @STALKER 16 korrik 2018 në 05:27 e pasdites ↩ #227

E provon nepermjet cilesese se saj qe le për të desheruar…
Sigurisht disa fulgurance (brillance) të herepashershme ka patur por në pergjithesi, në keto 60-70 vjet të ekzistencen se saj, mesatarja eshte goxha larg nga ajo e vendeve të cituara.
Popull i vogel ne o Korrik, “mirë dhe kaq”. Fakti qe flasim ketu (apo gjetiu) lidhet me faktin e origines sone (doemos edhe me nje doze nostalgjie, e paevitueshme), por kjo nuk mund të eklipsoje realitetin e gjerave…

korriku @korriku 16 korrik 2018 në 05:32 e pasdites ↩ #228

E vertete se italia ka qene influenca e vetme

korriku @korriku 25 korrik 2018 në 07:31 e pasdites

The General line me titra angl. - jutube

STALKER @STALKER 14 gusht 2018 në 10:37 e paradites

korriku @korriku 15 gusht 2018 në 07:29 e paradites ↩ #231

Nga “livre d’image” mbase?

Albano-id @Albano-id 15 gusht 2018 në 06:00 e pasdites

nje komedi e zeze brilante.
https://www7.fmovies.se/film/serial-mom.n3wpn/09oop9

STALKER @STALKER 15 gusht 2018 në 06:15 e pasdites ↩ #232

Jo jo. Nje poezi e vitit 1945 lexuar nga… JLG !

Albano-id @Albano-id 15 gusht 2018 në 06:46 e pasdites

me rastin e 60 vjetorit te daljes se vertigo nje linkl; kjo cika di cfare flet

korriku @korriku 15 gusht 2018 në 07:10 e pasdites

trupezimi i frymes radikale dhe perspektives se vertete ne Poezine e bukur (e recituar nga Godard ) duket se
eshte atribut edhe vitit kur eshte shkruar, vit kur LIIB ndoshta ende s’kish mbaruar. Ate vertetesi fryme dhe perspektive Godard na e risjell ta mbajme ne sy keto kohet e tjera shuuume te ndryshme nga te pasluftes,

“Serial Mom” di qe e kam pare, por si shume te fillimit eshte pare keq iu duhet rikthyer
Per filmat e Hitchock edhe interneti se fundmi lexova nje top 10 a 20 filmash te tij, faqe mediokre ishte. Klipi i vajzes (se klip eshte me shume sesa review, ne kuptimin qe merret me mend) veshtire te me mbaje (vetem disa minuta munda) por rrofsh qe kujtove pervjetorin e Vertigo.

..... ...... @InkuizitoriMoth 16 gusht 2018 në 03:14 e paradites ↩ #234

Stalker, lexo edhe les commentaires e linkut qe ke sugjeruar të shoç që “au nom des Commentaires on supprimera les commentaires” (ke ngatrru keq edhe Korriksen qe nuk di frengjisht):

Quitte à vous décevoir ce n’est pas JL Godard qui lit ce texte, mais un comédien qui imite sa voix , extrait d’une émission de France Culture « Poésie sur Parole » diffusée un 1 er avril….

Germain said this on février 23, 2018 à 4:52 | Réponse

Me duket se as poezine nuk ke kuptuar, shiko kete les commentaires ktu sikur e ke bere ti, ose ndonjeri prej grupit te sinemase porno muvi:

Bonjour! Je suis athée, et je ne crois qu’en l’homme, comme le chantait Catherine Ribeiro. Cela dit, je comprends qu’on ait pu écrire un tel poème en 1945. Je crois, moi, que l’homme peut grandir et faire grandir l’humanité s’il œuvre pour l’écologie, la justice sociale, la fraternité, la liberté de penser et d’écrire, l’éducation. Mais c’est sans doute moins poétique …

Michèle Marie said this on février 23, 2018 à 5:22 | Réponse

Albano-id @Albano-id 16 gusht 2018 në 05:49 e paradites ↩ #236

vajza nuk duhet paragjykuar, po ta degjosh dallon qe analiza behet me nje cinephili te vertete. me sa pashe merr ne shqyrtim mjaft filma klasike ose jo.
linku i dyte eshte nje shembull perfekt i nje mise en scene dhene permes nje skene kult.
serial mom ( pare se fundmi) mund te quhet satire subtile e shoqerise perendimore te spektaklit dhe asaj qe fshihet nen political correctness. Megjithse ne pamje te pare nje komedi e pademshme, ka mjaft elemente e detaje qe sjellin reflektim ne hipokrizine e vlerave te shoqerive te sotme.
nga te gjitha format e artit duket se vetem kinemaja i nxjerr disa te verteta transhendentale.

korriku @korriku 16 gusht 2018 në 07:06 e paradites ↩ #238

Mua me duket se ajo flet mbi Vertigo ne terma skenaristike me shume sesa kinematografike por dakord qe eshte filmdashese.

Albano-id @Albano-id 16 gusht 2018 në 07:20 e paradites ↩ #239

prek pak nga te gjitha, edhe rregjine e hitchkock.
nga disa burime interesante review ne youtube tani po i ve re

STALKER @STALKER 16 gusht 2018 në 08:23 e paradites ↩ #238

John Waters ka qene (se gjalle eshte, por nuk ben me filma) nje nga regjizoret më interesante amerikane te viteve 70-80 sepse tmerresisht provokator dhe ‘trash’. Por jo provokator dhe trash “for free”, por ne fuksion te nje qellimi, ideje.
“Serial mom” eshte filmi i vetem i tij i njohur (sepse Katheelin Turner) por dhe buxheti i filmit etj etj. Te gjithe te tjeret kane qene filma indipendente. Dhe te gjithe jane xhiruar ne Baltimore, qytetin e tij te lindjes.
Më ‘tash’ nga te gjithe eshte “Pink Flamingos”, sigurisht sh sh i keqkuptuar asokohe (por sot jo pak cult ne rrethet kinofilike).

Pakkush e ka vene ne loje Ameriken sa John Waters, sepse pakkush ka guxu me shku aq larg ne satire.

STALKER @STALKER 16 gusht 2018 në 08:28 e paradites ↩ #241

ps: John Waters eshte dhe zbuluesi i aktorit Johnny Deep ! (ne 1990 me “Cry-Baby”, filmi i pare fare i aktorit ne fjale)

STALKER @STALKER 16 gusht 2018 në 08:52 e paradites ↩ #233

Publiku ne salle : Ohhhhhhhh ! (ça tmerri - me i fjale)

STALKER @STALKER 16 gusht 2018 në 09:02 e paradites ↩ #243

STALKER @STALKER 16 gusht 2018 në 09:13 e paradites ↩ #244

“Amerika sipas John Waters” (Serial Mom) :

Albano-id @Albano-id 16 gusht 2018 në 09:26 e paradites ↩ #244

Yeep😄 me qa a me qesh me skenen e parafundit , e cila permbledh pak a shume idene e filmit.
po gjykatesi qe mahnitet nga ylli i showbiz susan sammers dhe harron procesin, sikurse vemendja qe terheqin lajmet e showbiz sot nepet portale ne krahasim me lajmet vertet te rendesishme, ose spektakelizimi i fenomenit serial killer, ku te gjithe perpiqen ta shfrytezojne per te fituar popullaritet, te gjithe per arsye egoiste apo vajza qe flirton me cdo mashkull. Koncerti metal ku vrasja natyrshem shnderrohet ne argetim, spektakel per argetim te masave, edhe vrasja eshte nje mall qe shitet, voyerizmi arrin majat. john waters eshte profet, kohet jane tragjikomike.
one cannot wear white shoes after labour day.

STALKER @STALKER 16 gusht 2018 në 09:36 e paradites ↩ #246

korriku @korriku 16 gusht 2018 në 09:58 e paradites

Meqe linku gati po e rishoh

Albano-id @Albano-id 16 gusht 2018 në 11:56 e paradites ↩ #245

kjo e qenit me kujton dy personazhe tv te show biz mjaft qendashese, te cilst jane satire e gjalle, falas(per cmim oscar) .

STALKER @STALKER 16 gusht 2018 në 02:41 e pasdites ↩ #249

Ahahaha excellent !!

(në fakt, meqe ra fjala, kafshet nuk kanë fare nevoje për dashuri nga njeriu. Kanë thjesht nevoje të respektohen (nga njeriu)

..... ...... @InkuizitoriMoth 16 gusht 2018 në 06:59 e pasdites

Zoofileve i mungon respekti per kafshet dhe pedofileve i mungon respekti per femijet, ndersa femen sumen e duan shume njeriun dhe kane shume respekt per kafshet dhe femijet.

STALKER @STALKER 21 gusht 2018 në 06:16 e pasdites ↩ #248

korriku @korriku 21 gusht 2018 në 06:47 e pasdites ↩ #252

te faleminderit po e shoh ne ekran tv

STALKER @STALKER 21 gusht 2018 në 06:55 e pasdites ↩ #253

Vertovi qe “i ka shpikur të gjitha”

korriku @korriku 21 gusht 2018 në 09:58 e pasdites ↩ #254

e kane pas me te veshtire se ne bolsheviket e leninit.
figura e pionierit ishte elementi qe e pershkon deri ne fund.

STALKER @STALKER 22 gusht 2018 në 08:23 e paradites ↩ #255

Çerçilli ka shkruar ne kujtimet e tij se Stalini, në 1945, i ka thene se ka hequr më teper picir me kolektivizimin (1929-1939) se me Luften e Madhe Patriotike (keshtu e quajne ruset luften e II Boterore: 1941-1945). Gje qe konfirmon se qenia njerezore eshte më kollaj patriote se sa komuniste.

Normal. Pionieri ishte gjenerata (brezi) i parë i ri. Dmth i ndryshem nga prindi i tij (qe i jetoi te dy sistemet). Ishte shpresa per ndryshe.
Gjëja zgjati edhe dy gjenrata te tjera; vetem femijet e femijeve te pioniereve ne film ‘tradhetuan’ (nese perdorim zhargonin e kohes). Fundja, diçka normale po te kemi parasysh parimin e pronesise (per te cilin thuhet shpesh se zgjat 3 breza, pastaj humb ose transformohet).
I njejti princip edhe ne kete rast (perderisa edhe ne kete rast flitej per trashegimi).

korriku @korriku 22 gusht 2018 në 08:32 e paradites ↩ #256

Cfare do the thuash me “Vertovi qe i kishte shpikur te gjitha”

korriku @korriku 22 gusht 2018 në 08:39 e paradites ↩ #256

mbase gjithashtu vlen parimi qe te fitosh pushtetin eshte me kollaj se ta mbash ate
interesant Wiki per “luften e madhe patriotike”

STALKER @STALKER 22 gusht 2018 në 09:03 e paradites ↩ #257

Eshte dhe pjesa materiale (ekonomia) pastaj (se edhe te flasesh per dialektike materialiste edhe te mbetesh ne suazen e idealit si qellim ne vetvete, sikur nuk shkon).

Bashkimi Sovjetik i viteve 70-80 (kalamojt e pioniereve) mori komplet kot me industrine e armatimit (fut aty Biopreparat apo Dead hand), per te arritur kulmin deri dhe me Soviet nuclear false alarm incident në 1983

STALKER @STALKER 22 gusht 2018 në 09:04 e paradites ↩ #257

dua te them se ka qene pionieri i idese se kinemase jo-skenarizuese, jo-aktor-profesionale, jo-studjo(kino), por i kinemase se rruges, se drejteprdrejtes: kino eye !

STALKER @STALKER 22 gusht 2018 në 09:19 e paradites ↩ #260

kjo, me nje fjale

korriku @korriku 22 gusht 2018 në 09:38 e paradites ↩ #259

Rrofsh per te gjitha.

Albano-id @Albano-id 24 gusht 2018 në 05:47 e pasdites

screen prism, nje burim interesant reviewsh i prurjeve amerikane te reja e te vjetra

squarepusher @squarepusher 27 gusht 2018 në 02:33 e paradites

Eshte vjeteruar mire:

The Dead Zone https://g.co/kgs/Ag92WP

squarepusher @squarepusher 27 gusht 2018 në 07:07 e pasdites

Edhe Misery po ashtu. Tani e ka radhen The Mist.

Albano-id @Albano-id 2 shtator 2018 në 04:41 e pasdites

korriku @korriku 28 shtator 2018 në 09:36 e pasdites

ca tituj pare kete vere:

The myth of American sleepover
La vie d’Adele
Sweeney Todd
Bruno
The kid
Pee-Wee Big adventure

‘Lola’ me siper s’ka te pershkruar

..... ...... @InkuizitoriMoth 30 shtator 2018 në 01:08 e paradites

korriku @korriku 2 tetor 2018 në 12:05 e paradites

R. I. P.

Kthupi @Kthupi 4 tetor 2018 në 12:13 e pasdites

Po diskutoja me dike para ca ditesh per nje teme qe shkarazi e kam permendur edhe ketu: Si shpjegohet qe kinemaja shqiptare nuk ka shume komedi? Qofte edhe duke marre parasysh kinemane e periudhes socialiste edhe asaj post-socialiste, raporti drame-komedi anon shume nga njera ane. Nuk po marr parasysh komedite e Arjan Culiqit te tipit “Oj baresh, a do lesh?”.

squarepusher @squarepusher 4 tetor 2018 në 05:39 e pasdites ↩ #270

Ose ‘diten tulle, naten qull’

A.P @Pjetermustakuqi 5 tetor 2018 në 09:42 e paradites ↩ #270

1, 2, 3,4, 5,6,7, 8,9,10, 11, 12…etj.

Kthupi @Kthupi 5 tetor 2018 në 09:47 e paradites ↩ #272

Nuk thashe qe s’ka fare, por raporti anon shume nga dramat. Jemi popull i vuajtur

A.P @Pjetermustakuqi 5 tetor 2018 në 09:57 e paradites ↩ #273

Po edhe pak nuk jane.

Albano-id @Albano-id 16 tetor 2018 në 05:24 e pasdites

..... ...... @InkuizitoriMoth 16 tetor 2018 në 05:32 e pasdites ↩ #273

Kush eshte popull i vuajtur, eshte edhe popull i zgerdhire! - i Modhi

(dy fele gjithnje)

Dafne @dafne 16 tetor 2018 në 06:06 e pasdites ↩ #250

kush i nxjerr keshtu kto perla filozofike ?
Se ishim duke shkuar dem ne dy sortet e qenjesise , sa me gjate i respektova nga distanca qent e lagjes bile dhe perparsi ju dhashe ne tejkalim nga friga, kuptohet ata u bene kocke e lekure , tek kur fillova te perkujdesem per ata mengjez e mbremje si duket ata e kuptuan kete akt si dashuri e perkujdesje ndaj tyre sa qe na presin e percjellin kur hyme e dalim duke bere takte akrobacie ,
Kohen e fundit me eshte futur mendja e keqe qe keto qenje po me servilosen , dhe e kam si qeshjte parimi shume merzi , Lind pyetja , mos jam duke u manipuluar nga prezenca e tyre ( per qene ishte fjala …)

..... ...... @InkuizitoriMoth 16 tetor 2018 në 06:09 e pasdites ↩ #277

..... ...... @InkuizitoriMoth 16 tetor 2018 në 06:18 e pasdites ↩ #277

Dafne @dafne 16 tetor 2018 në 06:24 e pasdites ↩ #279

aha, qeshe ti qesh , kjo ishte beteja me e veshtire qe se kam kalkuluar mire , sepse fatkeqesishte telepatija per kohen qe me ra hise te jetoj, ende ne stand primitiv , nuk ish puna si me pasardhesit e hommosapienseve qe gjuha brisk -faqja e bardhe …

STALKER @STALKER 17 tetor 2018 në 04:39 e paradites ↩ #273

Mungesa (relative) e komedive (kryesisht periudha socialiste, meqe ajo prodhonte 13 filma ne vit, numri me i larte i filmave per banor ne bote, askohe!) ka te beje me formen e productionit te nje filmi: ajo ka qene e centralizuar dhe e planifiluar (producenti i vetem ishte Kinsotudio).
Qe nga ky moment, elementi ekonomik pothuaj nuk llogaritej (edhe pse, po ta vesh re me kujdes, tek titrat lexohej “drejtor i filmit”, qe ne fakt korrespondon me producentin, pra filmi kishte, gjithsesi, menaxhmentin e tij financiar - builes thuhet qe i vetmi film ne historine e Kinostudios qe i nxori lekete e tij ka qene “Duaje emrin tend”).

Ketu e ka shpjegimin edhe numri i larte i dramave në raport me komedite. Duke qene se prodhimi i filmave nuk nisej nga principi i productionit (qe eshte alfa e cdo ekzistence filmike: pa parà, nuk ben dot asnje meter film!!), perparesi ne planifikimin vjetor i jepej drames, meqe ai eshte zhaner më serioz se komedia (nuk e di raportin ekzakt vjetor, por besoj se ka ekzistuar i shkruar e zeza ne te bardhe: nga 13 filma ne vit, kaq drama dhe kaq komedi. Si dhe kaq dokumentarë apo filma multiplikative.
Shkurt: ashtu sikurse vete socializmi e mbante veten per rend serioz (perderisa flitej deri dhe per ‘socializem shkencor’), edhe kinematografia konsideroj si art serioz (në shqip, nje metrazh i gjate quhej ‘film artistik’, dhe jo shkurt film).

Ndersa ne kushte te nje ekonomie tregu, filmi eshte industri më vete, pra puro produkt (ndaj eshte i lidhur kryekeput me suksesin e tij komercial) : komedite, per nga vete natyra e tyre, jane më te predispozuara ti nxjerrin me kollaj leket e tyre, prej nga dhe numri i tyre jo i neglizhueshem, ne raport me dramat

..... ...... @InkuizitoriMoth 17 tetor 2018 në 05:54 e paradites

Meqe greket e lashte kane trasheguar mitologjine e tyre nga pellazget dhe tragjedia greke ve ne skene mitologjine (teori-ese per Edipin e Kadarese me dhembe dhe e deltes pa dhembe), dhe meqe shqiptaret jane pasardhesit direkt te pellazgeve, njekoheshisht kane fqinjesi te mire me popullin vlla grek, atehere natyrshem situata tragjikomedike e Kinostudjo Shqiperia e Re reflekton situaten e teatrit te lashte greke, ku tragjedia perbente shumicen. Ka nje qerre me autore t’mdhej tragjike greke te lashte, dhe vetem dy komendiane t’mdhej.

Pse te jete ndryshe Kinostudjo Shqipria e Re nga teatri grek i lashte ku spektoret hynin ne teater pa bilete, dmth nuk ekzistonte parimi i produktionit porno muvi hollivudi boji muti mbasi ha popcorn e pi cocacola?

squarepusher @squarepusher 17 tetor 2018 në 10:52 e paradites

Private life - udhetimi fatkeq i nje cifti amerikan ne te 40-at e ture ne kerkim te permbushjes se deshires per te pasur nje femije.

Searching - crime thriller dhe teknologjia e perditshme.

..... ...... @InkuizitoriMoth 17 tetor 2018 në 03:31 e pasdites

Gjeja e pare qe i ben pershtypje nje jo amerikani - si gurisht nje jo amerikani qe i ka trute ne vend per te konstatuar peshtypje - me te arritur ne USA eshte se kudo dhe per çfardo qeshet dhe vihet ne loje. Dmth zgerdhimja, komedia e zgerdhire pra, eshte nje sport nacional.

Edhe kjo e ka nje arsye, biles arsye providenciale, sigurisht duke bere dallim midis qeshjes - ilaritetit te gjeniut, dhe zgerdhimjes qe eshte deshtim i handikapatit. Nje qime i ndan te kundertat, fitoren nga deshtimin.

korriku @korriku 21 tetor 2018 në 01:57 e pasdites

avioni eshte nje tjeter burim i mire titujsh. Kete here dha mundesine te shoh “In Time”, nje bukuri e vogel / e madhe.
Ndersa “The Post” i Spielberg ishte nje kenaqesi dhe pse e disata here.

korriku @korriku 22 tetor 2018 në 02:05 e paradites ↩ #281

shkak tjeter mund te jete edhe qe, sic flitet rendom, eshte me veshtire te prodhosh me cilesi nje komedi sesa nje drame.
por mbase kjo do te thote te njejten gje sic pohon ti, qe kinematografia jone nuk mundi te ishte serioze permes komicitetit. Megjithate edhe bota, komedite qe prodhojne reflektime me peshe po aq sa e qeshura ne siperfaqe, mendoj i ka mjaft me te pakta se dramat, ne numer.

korriku @korriku 27 tetor 2018 në 02:13 e paradites

http://www.gazetadita.al/di-caprio-scorsese-gati-per-perlen-e-radhes/

Regjisori Martin Scorsese dhe aktori Leonardo DiCaprio do të bashkëpunojnë sërish për një film të ri.

“Killers of the Flower Moon” do të titullohet projekti i ri i gjigantëve të kinematografisë. Scorsese do fillojë punën me filmin pasi të mbarojë xhirimet për dramën “The Irishman”.

Scorsese dhe DiCaprio kanë qenë së bashku në 6 filma: “Gangs of New York”, “The Aviator”, “The Departed”, “Shutter Island” dhe “The Wolf of Wall Street”.

Skenari i filmit është shkruar nga Eric Roth, fitues i çmimit Oscar.

Albano-id @Albano-id 28 tetor 2018 në 05:21 e pasdites

nga fillimi nentorit Tiff 2018. Programi ditor i festivalit te filmit kete vit; disa projektime filmash autor, gus van sant, lars von trier etj

STALKER @STALKER 28 tetor 2018 në 07:37 e pasdites ↩ #289

Filmn e LVT shihe. E pashe pardje (ka dalë prej nje jave ketu).
Ai i GVS eshte… sh sh i dobet. Unë nuk e pashe por thuhet se eshte i parekuperueshem (s’ke fare fare c’ti shpetosh: nje zero e madhe)
Nga retrospektiva, mundohu të shohesh “The year 01”

squarepusher @squarepusher 29 tetor 2018 në 04:52 e paradites ↩ #290

Qenka dhe Suspiria e Guadagninos.

squarepusher @squarepusher 29 tetor 2018 në 04:53 e paradites ↩ #289

Di gje si e kane sistemin e biletave?

Albano-id @Albano-id 29 tetor 2018 në 06:23 e paradites ↩ #292

nuk e kam idene si e kane kete vit sistemin e biletave, se kam vite qe nuk kam shkuar.
Disa vite e kane pasur hyrjen pa bilete, disa here te tjera me bilete. Meqe po u zhvilloka te millenium, ma ha mendja bileta do kete ndonje cmim, qofte dhe simbolik.

STALKER @STALKER 29 tetor 2018 në 06:24 e paradites ↩ #291

eshte remake i filmit te Dario Argentos

ps: mundohu ta shohesh LVT !

squarepusher @squarepusher 29 tetor 2018 në 06:56 e paradites ↩ #294

LVT mezi po pres.

Suspiria e D’argento nuk me vjen ta shoh. E rekomandova dhe per shkak te Guadagninos qe me ka pelqyer me filmat e meparshem por kryesisht per kolonen zanore e cila ne kete remake i eshte lene ne dore Thom Yorke te Radiohead. Nje bashkim interesant por dyshoj dhe i rende.

squarepusher @squarepusher 29 tetor 2018 në 06:57 e paradites ↩ #293

Te website thote qe do behet nepermjet nje pale te trete (myticket.al), por tek ky i fundit nuk figuron asgje ne lidhje me Tiff

STALKER @STALKER 29 tetor 2018 në 07:02 e paradites

Metrazhi i ri i shkurter 1 minutesh i Godard (qe eshte njekohesisht edhe spot per Festivalin e 22 te filmit dokumentar në Jihlava te Cekise) :

Godard: nje jete te tere i pasionuar pas formave te reja te imazhit dhe lidhjes se tyre te pandashme me teknologjine

korriku @korriku 29 tetor 2018 në 12:33 e pasdites ↩ #297

pavaresisht eksplorimeve te tij, avancimeve, evoluimit te tij, duket sikur Godard kthehet gjithmone ne nje stacion baze.

korriku @korriku 31 tetor 2018 në 04:33 e pasdites

Albano-id @Albano-id 1 nëntor 2018 në 05:02 e pasdites

Albano-id @Albano-id 1 nëntor 2018 në 05:09 e pasdites ↩ #297

i madh godard, ne nje minute ka dhene aq shume. Ngajshmeria me skenen e famshme te monologutperballe filxhanit te kafes, fragmentarizimi i imazhit dhe mendimit qe vjen nepermjet nje smartphone dhe menyra se si e ka formesuar imazhin tekonlogjia sot.

STALKER @STALKER 1 nëntor 2018 në 06:27 e pasdites ↩ #301

Deri diten e fundit (të jetes) se tij.

Godardian.
Dmth, kinematografik

Albano-id @Albano-id 4 nëntor 2018 në 07:01 e paradites ↩ #294

Ishte film i bere mire formalisht, fabula e antikrishtit aq e trajtuar ne krijimtarine e Lars von Trier, ne stilin e tij provokues.
Sigurisht nuk perben nje pike kthese ne filmat e tij the house that jack build, por ajo e serial killer eshte nje metafore e shoqerive te sotme obsesive kompulsive, individualiste, dhe nje alegori moderne e komedise hyjnore te dantes ne fund (spoiler alert) Nota 8.5 pa fryke.
Ne screening qeka dhe filmi i ri i bujar alimanit, qe ka fitu cmimin e pare ne festivalin e Varshaves.

korriku @korriku 4 nëntor 2018 në 01:05 e pasdites

squarepusher @squarepusher 4 nëntor 2018 në 03:21 e pasdites ↩ #303

Si udhetim personazhi ngjan shume me Nymphomaniac, filma te dy (plus dhe antichrist) merren me psikën e subjektit pa lene menjane dhe psikën sociale qe e ben individin dhe nderveprimin mes tyre. Trier e zgjeron me shume kete te fundit ne House that Jack… pa shume patetizma se eshte, per mendimin tim, mjeshter.

Epilogu mund te jete nder gjerat me te bukura qe kam pare prej kohesh ne ekran.

STALKER @STALKER 4 nëntor 2018 në 05:16 e pasdites ↩ #303

Njesoj. Kemi parë pak a shume të njejtin film. Por nese gjej cik kohe, po bej nje review neser meqe janë ca gjera për tu thene.

Kjo puna e serial-killerave si metafore e shoqerive individualiste me kujtoi nje iraniane qe me pat thene (në Iran) para pak vitesh: “ka filluar dhe ketu ky fenomen”. Me kujtohet qe ju pergjigja si pa të keq “epo paski hyre në modernitet, si shoqeri” por nuk jam i sigurt nese e kuptoi sensin e pergjigjes sime…

Po, e mora vesh për Alimanin. Nuk kam parë asnje film të tij, por në disa média sociale ai bën statuse të tipit : “parlamenti shqiptar ka për kryetar nje kryekriminel të kuq”
Serizisht !

Mesova qe filmi ka qene projekt i Artan Minarollit (ndjese paste). Nuk di c’mund të kete ‘qullosur’ Alimani por qe festivali i Varshaves nuk eshte as në kategorine e 3 të festivaleve, për kete mjafton të shikosh faqen wiki të festit dhe të lexosh fituesit në vite.

ps: do doja të kishe shkuar ta shihje e te shkruaje dy rreshta. Do me interesonte

STALKER @STALKER 4 nëntor 2018 në 05:25 e pasdites ↩ #305

Fiks. Deri dhe narracioni eshte i ngjashem me Nymfomaniac (heroi/na kryesor/e i rrefehet nje personi të jashtem të historise se tij/saj) ndaj në kete sens, filmi nuk sjell asgje të re.

STALKER @STALKER 4 nëntor 2018 në 05:35 e pasdites ↩ #304

Qenka dita e Tedit sot (violonist i shkelqyer por edhe me i shkelqyer si njeri !!): u be burimi i dyte brenda dites qe me thone ta shoh kete interviste të tij.
C’ka eshte e lezeçme eshte se Tedi, i rritur në nje vend frankofon, fjalite qe thote në shqip i mendon në fakt se pari në frengjisht, por ja del mbane goxha mirë në shqip (gjithe duke leshuar ‘perla’ të tilla si “meqe ne e bejme edhe gjetiu, pse mos e bejme dhe në Shqiperi ?” (në fakt e ka fjalen për koncertet e tij të dhena në vende të tjera të botes).
Interviste shume personale, njerezore. impresionuese të degjosh gjera kaq të ndjera në shqip (në gjuhe të tjera nuk na bën pershtypje; ne shqip, pra nga shqiptarë, gjera të tilla janë ende të paimagjinueshme të thuhen…)

Albano-id @Albano-id 4 nëntor 2018 në 05:41 e pasdites ↩ #305

epilogun ishte si qershia mbi torte, si pikture. Von trier njihet si mjeshter per epilogje filmash, fundi i dogville, manderley, melancholia.
Me bezdisi pak ajo mbivendosja e titrave ne fund, perndryshe filmi ishte mjaft gozhdues.

Albano-id @Albano-id 4 nëntor 2018 në 06:03 e pasdites ↩ #308

puna e serial killer ishte trajtuar me mjaft ironi e pakez humor, cka me pelqen te LVT. Sigurisht qe eshte nje fenomen perendimor, me se shumti.
i kategorise se trete , ne fakt alimani e pat deklaru si te kategorise se pare te Arjan Cani.
Me dy mendja e kisha per ta pare pasi ato pak bileta u mbaruan sa s hap e mbyll syte pas intervistes se tij. Filmit do shfaqet ne kinemate e tjera javen ne vijim. Neser dro po shof first man.
Mua Alimani, i cili me banim eshte vendos ne new york me ngjason me teper me nje kengetar dasmash(mesova qe ka mbaru regji teatri dhe di pikture, cka mund ta kete ndihmu ne berjen e filmave), ndaj nuk eshte cudi qe te jete shpreh ne ate menyre per kryetarin e parlamentit. Eshte i cuditshem fakti qe gjithe brezi i viteve 90 si alimani kane te njejtin fiksim per rucin, nderkohe qe per mendimin tim ka qene nga politikanet me korrekte dhe me etike te ketyre viteve. Paradoksalishr menyra alla lufte klasash e te menduarit ka shku ne krahun tjeter ate te alimaneve me shoke

STALKER @STALKER 4 nëntor 2018 në 06:31 e pasdites ↩ #310

Për c’fare interviste e ke fjalen kur thua se biletat u mbaruan pas intervistes se tij ?

ps: ok ok, pas intervistes tek Cani. E kuptova

STALKER @STALKER 4 nëntor 2018 në 06:40 e pasdites ↩ #310

Nganjehere them se mund të jete dhe emigracioni i gjate, pra shkeputja fill pas 90 me Shqiperine. Por sikur nuk hà shume zdrukth ky justifikim, se jetojme në epoken e internetit (komunikimit) prej të pakten 20 Vitesh kshu qe…

“E gjeta Vangjel”

Albano-id @Albano-id 4 nëntor 2018 në 06:43 e pasdites ↩ #311

pas intervistes se Bujar Alimanit te emisioni i canit te premte ku ish i ftuar per filmin e tij Delegacioni. Befas pashe te myticket.al qe nuk kish me vend te lire.

STALKER @STALKER 4 nëntor 2018 në 06:55 e pasdites ↩ #313

Dikush qe kish shku dje dhe kish pare Lars Von Trier me tha qe bileten e kish prere tek kinemaja, pak minuta para fillimit te filmit (sipas tij myticket.al eshte kot)

STALKER @STALKER 4 nëntor 2018 në 06:59 e pasdites ↩ #313

Booo, pashe trailer-in e filmit tek biseda me Çanin.

Albano-id @Albano-id 4 nëntor 2018 në 07:03 e pasdites ↩ #315

traileri nuk ish shume premtues, i nje teatraliteti.
jane dy rreshta bosh ne cdo film per shitje, te tjerat jane per jurine e ftesat ma ha mendja.
Te filmi i Lars von trier mbeten vende te parezervuara, prandaj shiteshin te receosioni, por myticket.al punon, ta garantoj une, pmsh se nuk perdoret. Besoj se vende bosh do kete ne gjithe filmat e tjere tw festivalit ne vijim.

STALKER @STALKER 4 nëntor 2018 në 07:21 e pasdites ↩ #316

Ahahaha po shikoja Alimanin tek Cani. Dhe ky i fundit rrefen historine e filmit dhe thote qe behet fjale per Luanin, nje’ te burgosur politik, ne vitin 90, qe e nxjerrin nga burgu sepse ka ardh nje délégacion europian per te shikuar si shkojne reformat (hapja e shqiperise me nje fjale). Dhe kryetar i ketij Delegacioni europian eshte njêri qe ka qene‘ dikur shok shkolle me… Luanin, me kete te burgosurin !

Dhe befas mu kujtua… «Lamerica » e Gianni Amelios : plaku qe ishte… italian!

(

squarepusher @squarepusher 4 nëntor 2018 në 07:29 e pasdites ↩ #309

“Me quaj Virxh” mire qe ngeci andej afer fundit. Po te pakten e kishin perkthyer mire.

Sonte te Suspiria, film dygjuhesh dmth gjermanisht dhe anglisht perkthimi ishte bere me google translate. “Sweet girl” thoshte aktorja, “vajze sapun” thoshte perkthimi. Gjerat ne gjermanisht ishin fjali pa asnje pike kuptimi. Ishte e pamundur te mos qeshje. Perkthyesi kishte vene dhe emrin ne fund mesa duket krenar per punen e bere.

squarepusher @squarepusher 4 nëntor 2018 në 07:34 e pasdites

@STALKER

Guadagnino goxha mire. Muzika ‘on point’.

korriku @korriku 5 nëntor 2018 në 03:20 e paradites ↩ #308

m’a kapi veshi edhe mua ate fraze . Ashtu eshte e ka fjalen per koncertet me bashkeshorten e re (sepse sic tregon, qe prej heres se fundit ne Shq. kane ndodhur ndryshime ne jetdn e tij, dmth divorci).

Ke sh te drejte lidhur me shqipen e tij. Ke vene re ate gje te jashtezakonshme. Une nuk arrita te ndaloj aty.
Ne nje recence (shqiptare) te librit te tij 'Fuge per violine solo" qe lexova dje, Tedi thoshte (me sa mund ta perifrazoj) per shqipen se ndersa Violina/muzika i sherbeu per t’u arratisur nga Shqiperia (dhe ta konsideronte shqipen si dicka qe s’hyn ne pune per asgje), perkthimi (si aktivitet shtese) sidomos i veprave te Kadarese e kish kthyer mbrapsh ne Shqiperi, ne origjine, ne historine e tij.

korriku @korriku 5 nëntor 2018 në 08:38 e paradites ↩ #320

per shembull ketu:

ose ketu:
https://www.valbonanathanaili.com/nga-tirana-ne-paris-rrugetimi-i-violinistit-me-fame-boterore-tedi-papavrami-nga-valbona-nathanaili/

STALKER @STALKER 5 nëntor 2018 në 09:42 e paradites ↩ #320

C’fare eshte libri i tij “fuge per violine solo” ? roman? essé ?

STALKER @STALKER 5 nëntor 2018 në 09:47 e paradites ↩ #321

" Unë nuk është se kam ndonjë memorie të jashtëzakonshme nga natyra"

ja kshu gjerash autentike thote Tedi, e qe nuk i thote pothuaj asnje person(azh) i kultures, artit, politikes etj etj shqiptare. Dhe qe i degjova edhe tek intervista e tij qe ti solle

STALKER @STALKER 5 nëntor 2018 në 09:54 e paradites ↩ #321

pastaj ky paska liber-komodine te njejtin liber si dhe une. Ku mos me pelqejne mua ato qe thote e mendon Tedi

“Rilexoj shpesh Prustin “Në kërkim të kohës së humbur”

korriku @korriku 5 nëntor 2018 në 02:34 e pasdites ↩ #323

e te mendosh pjeset e gjata orkestrale qe interpreton solo ne koncerte te panumurta… Nje perulesi dhe rezervim si i tiji ta qep gojen.

Libri eshte biografik, historia e drama e tij, njerezit e tij, sendet librat vendet kultura etj, sipas recences, une s’e kam lexuar qe te jemi te qarte.

korriku @korriku 5 nëntor 2018 në 02:41 e pasdites ↩ #324

ju te dy keni edhe ngjajshmeri te tjera, me c’lexova per te. Pervec kombesise dhe jeteses ne France.
Tedi studion kompozitoret bashke me muziken e tyre. Ai flet per ta njelloj sic flet ti per regjisoret. Ai flet per muziken e tyre njelloj si ti per filmat.

STALKER @STALKER 5 nëntor 2018 në 02:42 e pasdites ↩ #325

Me kete ai e ka fjalen edhe gjetiu: tek puna titaneske qe I eshte dashur të beje, pa harruar qe i jati i tij (njekohesisht profesor i tij nga mosha 4 deri 12 vjec) ka qene nje terrorist i vertete (nga ana pedagogjike) : perpara shume vitesh, ka pas dhene nje reportazh njeri prej TV francez për shkollen qe ka pas hapur i ati i tij në vitet 90-2000 në nje qytet francez me femije të moshes nga 4 deri në 10 vjec. Toni i reportazhit linte të kuptoje se, edhe shkolla sovjetike do ja kish zili metoden pothuaj terrorizuese të tij.

STALKER @STALKER 5 nëntor 2018 në 02:47 e pasdites ↩ #326

E thote edhe vete ai në nje moment në intervisten e tij: të krijosh apo ti kushtohesh (si artdashes) nje fushe arti, eshte në thelb e njejta gje (shembull: të gjithe regjizoret qe në nje fare menyre i pranojme si gjenij, psh qofte dhe vetem nder ate qe janë gjalle si psh Lynch, Godard, Herzog, etj etj, asnjeri nuk ka bere shkolle kinemaje, por e kanë filluar thjesht si artdashes (në rastin konkret, kinemadashes, ose kinofilë siç i themi sot). Fakti qe i janë futur realizimit nuk ndryshon asgje në raportin qe ate kanë patur (dhe kanë) qofte edhe thjesht si të pasionuar pas artit në fjale.
Njesoj duhet të jetë për artet vizive, shkrimtarine etj etj

korriku @korriku 5 nëntor 2018 në 02:47 e pasdites ↩ #327

po, edhe per punen e paimagjinueshme konstante te tij, e ka fjalen.

Te them te drejten, nuk i di metodat ne pergjithesi, aq me teper ato me te fundit, te mesimdhenies ne muzike. Por e kam te veshtire te bie dakord me cilesime si ‘terrorizuese’ ne kete rast.
Ne eshte keshtu, atehere e marr me mend se cfare quan kultura franceze ‘diktature’ eshte krejt ndryshe nga cfare n/kuptojne shqiptaret kur therrasin ‘diktature’ sistemin monist te para '90.
Dhe kjo eshte nje keqkuptim vertet i madh, dhe eshte gjynah

STALKER @STALKER 5 nëntor 2018 në 02:58 e pasdites ↩ #329

Jo jo, nuk eshte retorike (ti e di qe nuk jam nga ai soj qe perdor të tilla, thjesht për të impresionuar). Eshte realitet. Për shembull, thupra duarve. Ose denime jo dhe aq të moderuara nese nxenesi nuk ka punuar aq apo kaq ore non stop.
Por të tilla metoda njihen jo pak në boten e interpretimit (sidomos të instrumenteve muzikore ose baletit)

korriku @korriku 5 nëntor 2018 në 03:12 e pasdites ↩ #330

thupra ose vizore duarve, atehere jemi ne shek. 18-19 e nuk ka lidhje me shkollen sovjetike.

Ne nje biografi te Tedit (ose wiki, ose blogje, s’me kujtohet ku) thuheshe shprehimisht se babai i tij, nje violinist i talentuar dhe pedagog kish mberritur ne nje metode te suksesshme per te trajnuar femijet dhe e aplikoi tek Tedi.
Nejse e lashe…

STALKER @STALKER 5 nëntor 2018 në 03:48 e pasdites ↩ #331

“Shkolla sovjetike” ishte si metafore, qe me thene të drejten e huazova nga frengjishtja qe, kur flet për ‘école soviétique’ ka parasysh metodat e forta në fusha të tilla si gjimnastika, gjimnastika artistike, baleti, instrumentet e ndryshem etj etj, qe bazoheshin kryesisht në nje edukate pune titanike etj etj

korriku @korriku 5 nëntor 2018 në 04:22 e pasdites ↩ #332

po, metodat tani kane ndryshuar shume qasjen krahasuar me perpara.

STALKER @STALKER 5 nëntor 2018 në 05:16 e pasdites ↩ #333

Fondée en 1988 à Gradignan par Robert Papavrami, le Centre Pierre-Rhode avait bâti sa réputation sur le succès de Tedi comme sur la personnalité charismatique de son père, exigeant et sévère, dont les méthodes furent – plus tard – contestées. Le Centre fut fermé en 2008 suite à une décision de justice.

E themeluar në Gradignan të Frances nga Robert Papavrami, Qendra (shkolla) Pierre Rhode e kish ndertuar reputacionin e saj po aq sa mbi suksesin e Tedit, aq edhe mbi personalitetin karizmatik të të jatit, ekzigjent dhe i ashper, metodat e te cilit, më vone, u kundershtuan. Shkolla u mbyll në 2008 me vendim gjykate

..... ...... @InkuizitoriMoth 5 nëntor 2018 në 05:36 e pasdites

Prusti nuk osht na i gjo e modhe mer jau, Xhojsi osht ç’osht!

korriku @korriku 6 nëntor 2018 në 05:17 e paradites ↩ #334

kjo e shkolles qenka c’qenka … ajajajaaaaaj

si e kane lejuar te jape mesim aq vite
(ne pergjithesi mesimdhenia e shkolles shqiptare nuk njihet si diplomim ketej, as per brezat e rinj)

STALKER @STALKER 6 nëntor 2018 në 05:38 e paradites ↩ #336

ka qene shkolle artistike, pertej oreve te mesimit klasik

korriku @korriku 6 nëntor 2018 në 09:29 e paradites

http://www.papavrami-tedi.com/

A.P @Pjetermustakuqi 8 nëntor 2018 në 05:13 e paradites ↩ #321

me ka rene rasti ta degjoj ne nje interviste ne tv, me duket se po promovonte nje librin e tij, dhe me ka lene mbresa te jashtzakonshme.ai ishte kaq i perkore ne gjithecka, ne qenderim, ne te sjellur e ne menyren se si fliste. kishte nje menyre te te qenurit, qe e diferenconte shume me ne pjesen tjeter, - m’u kriju pershtypja.

korriku @korriku 11 nëntor 2018 në 10:15 e pasdites

yeriho @Yeriho 13 nëntor 2018 në 04:25 e pasdites

Luke Cage: bombe. Eshte per mua me shume se nje seri-heroi nje homazh kultures afro-amerikane. Nje nder gjerat me te sinqerta qe kam pare keto kohet e fundit.

Albano-id @Albano-id 14 nëntor 2018 në 01:41 e pasdites

STALKER @STALKER 21 nëntor 2018 në 04:06 e pasdites ↩ #342

@korriku
A hapet ky film në YouTube ? (i vendosur legalisht nga tv ARTE France). Pyes sepse kam nje parandjenje qe mund të hapet vetem nga shikues franceze :

Albano-id @Albano-id 21 nëntor 2018 në 04:11 e pasdites ↩ #343

nope, nuk hapet, nuk ka te drejta per jashte france me sa duket.

korriku @korriku 21 nëntor 2018 në 04:12 e pasdites ↩ #343

fatkeqesisht ke te drejte, nuk hapet…
Mia Madre nga me te dashurit e mi, pare 3 here e do e rishihja me te njejtin pasion si ne fillim. C’gje e mrekullueshme.

STALKER @STALKER 21 nëntor 2018 në 04:22 e pasdites ↩ #344

Keto dy jave ARTE ka patur nje cikel të pervitshem qe quhet “ARTE Cinema”: transmetohen rreth 7-8 filma të dalë në kinema në keto 2-3 vitet e fundit. Në kete kuader ata i vene edhe në kanalin e tyre youtube.
Parmbreme ripashe psh Toni Erdmann (grand grand film!) dhe mbreme Mia Madre.

Albano-id @Albano-id 21 nëntor 2018 në 04:26 e pasdites ↩ #346

mia madre u hapka ne nje link tjeter
https://youtu.be/znFUsGIa_ow
kisha harruar sa soundtrack te bukur hyres kishte ky film.
ndersa tony erdmann prej kohesh gjendet me titra shqip

STALKER @STALKER 21 nëntor 2018 në 04:35 e pasdites ↩ #347

Mia madre qenka i dubluar në gjermanisht, pra duket të jetë vene privatisht nga dikush qe e ka parë tek tv ARTE gjerman, keto ditet e fundit.

STALKER @STALKER 21 nëntor 2018 në 04:39 e pasdites ↩ #347

90% e soundtrack eshte Arvo Part !

Albano-id @Albano-id 21 nëntor 2018 në 04:53 e pasdites ↩ #349

i pershtatet gjithe notes se melankolise se lehte qe pershkron filmin, atmosferes se tij introspektive.

STALKER @STALKER 21 nëntor 2018 në 05:34 e pasdites ↩ #347

I hodha nje sy.

Ky meriton te shihet :

STALKER @STALKER 21 nëntor 2018 në 05:41 e pasdites ↩ #351

Ooooooo

korriku @korriku 21 nëntor 2018 në 05:57 e pasdites ↩ #347

Mia Madre ka qene dhe ne Amazon deri pak muaj me pare

korriku @korriku 21 nëntor 2018 në 07:08 e pasdites ↩ #352

site filmash si keto (e plot te tjere sjelle nga al-bano psh.) kane lokacion te zhvendosshem, adresa e tyre online modifikohet kohe pas kohe (adresa e domenit). Edhe sikur ta shenosh ne favoritet sitin, linku i tij nuk te pergjigjet pas ca kohe. Pas vitesh perdorimi e humba nje nga sitet e mia kryesore nga nje aksident fshirjeje te tij dhe filma qe dikur ishin te kollajshem per t’u gjet s’po i kap dot me.

STALKER @STALKER 22 nëntor 2018 në 03:26 e paradites ↩ #354

jallaaaaa

STALKER @STALKER 22 nëntor 2018 në 03:33 e paradites ↩ #347

Kete me poshte nuk e kam pare, por jam i sigurt qe eshte i mire: (do ta shoh dhe keshtu do inaguroj filmin e pare me titra shqip, pas dekadash e dekadash

http://www.filma24.io/a-ciambra-2017/

STALKER @STALKER 22 nëntor 2018 në 03:59 e paradites ↩ #354

Ky (komedi e shkelqyer !) duhet pare sa nuk eshte nderruar adresa e site-it :

yeriho @Yeriho 22 nëntor 2018 në 04:03 e paradites

Faleminderit per punen demokratike me linqet qe sillni.

STALKER @STALKER 22 nëntor 2018 në 04:11 e paradites ↩ #358

psh, kete edhe ka mundesi ta kesh parë, po “ne” po bejme tonen gjithsesi

STALKER @STALKER 22 nëntor 2018 në 04:20 e paradites ↩ #353

kete e pashe per here te pare para 3 ditesh (pikerisht ne kuadrin e ‘ARTE CINEMA’). Mê kish shpetuar pa u pare para 3 vjetesh.
Film shume më i pasur (në idé, në kinematografi… etj etj) se sa duket në shikim të parë (thene ndryshe: nga ata filma qe fillojne te te levizin në koke pikerisht ne fund, kur mbarojne)

Nê frengjisht titulli i tij eshte “L’avenir” (E adhmja)

STALKER @STALKER 22 nëntor 2018 në 04:22 e paradites ↩ #358

ose kete te Woody Allen :

Albano-id @Albano-id 22 nëntor 2018 në 04:52 e paradites ↩ #361

kaja nonen, u blloku mia madre ne youtube, qe nje dite pas. A thu se nuk mune te gjendet gjetke.

STALKER @STALKER 22 nëntor 2018 në 05:02 e paradites ↩ #362

sipas teje, cili eshte interesi i siteve si filma24.io ? Sepse po shikoj qe ka qamet filma! Imagjinoj qe i marrin nga kanalet tv shqiptare (perkthimet cope cope ne fakt) por nuk arrij te kuptoj ç’leverdi kane

STALKER @STALKER 22 nëntor 2018 në 05:03 e paradites

I fundit i Verhoven-ëve :

Albano-id @Albano-id 22 nëntor 2018 në 05:07 e paradites ↩ #363

kane filluar te paguhen per reklamat qe fusin po ta shohesh, nuk jane pak.
Une nuk e kam te veshtire ti gjej gjithe ato filma gjetiu, po gjene e mire qe i kane te permbledhura ne nje vend me titra shqip. Ne pergjithsi mund edhe ti bejne hardcode, inkorporim titrave qe gjenden kollaj.

Astrit Tazo @Astrit_Tazo 22 nëntor 2018 në 05:13 e paradites ↩ #363

nuk i marrin nga kanalet shqiptare. ne fakt, nuk kane as edhe nje nga kanalet shqiptare. Por i perkthejne vete, me 5 mije leke te vjetra filmi, ndaj dhe perkthimi cope-cope se ata qe i marrin i fusin ne google translate dhe pastaj i pershtatin shpejt e shpejt. Dhe interesi sigurisht qe jane reklamat. aty bombardohesh me reklama.

yeriho @Yeriho 22 nëntor 2018 në 05:14 e paradites ↩ #359

Edhe pse kam respekt dhe pak fiksim per DDL nuk me behet te shoh nje film per rrobaqepesa sepse cdo film qe kam pare mbi boten e modes ka qene njekohesisht romantik dhe reduktues.

STALKER @STALKER 22 nëntor 2018 në 05:17 e paradites ↩ #366

e ke fjalen per nja dy-tre dritare qe hapen kur hap nje film? (nese po, hall i madh: ato mbyllen per 2 seconda; rendesi ka qe nuk ka reklama gjate filmit!!)

STALKER @STALKER 22 nëntor 2018 në 05:19 e paradites ↩ #367

ne fakt, nuk eshte film “mbi boten e modes”. por mbi bashkejetesen (e dy qenieve njerezore)

Albano-id @Albano-id 22 nëntor 2018 në 05:21 e paradites ↩ #367

kemi fol per phantom thread edhe ne peshk, stalker ka pas review, eshte film mjaft elegant

STALKER @STALKER 22 nëntor 2018 në 05:21 e paradites

ah! ky eshte film kurajoz (trajton nje teme jo te lehte: kanibalizmin).

STALKER @STALKER 22 nëntor 2018 në 05:24 e paradites ↩ #370

eshte ndofta filmi per te cilin kemi fol më gjate, kete vit, në peshk

STALKER @STALKER 22 nëntor 2018 në 05:25 e paradites

i mrekullueshmi “2 lovers”

STALKER @STALKER 22 nëntor 2018 në 05:43 e paradites ↩ #373

ueeeeee Billy Lyyyyyn !

Astrit Tazo @Astrit_Tazo 22 nëntor 2018 në 05:46 e paradites

tani po i zbulon faqet pirate ti stalker?

STALKER @STALKER 22 nëntor 2018 në 05:55 e paradites

ky ka marre çmimin e Jurise (çmimi 3) në Kanë në 2016; une nuk i kam qejf filmat e kesaj regjizores, por ka qe edhe i kanë (sidomos në Cannes )

STALKER @STALKER 22 nëntor 2018 në 05:56 e paradites ↩ #375

po !

STALKER @STALKER 22 nëntor 2018 në 06:05 e paradites

heu ! Nimfa e LVT !!!

Albano-id @Albano-id 22 nëntor 2018 në 06:09 e paradites ↩ #378

po do mund ta shkarkosh ndonje film qe ke qejf, ne fund te faqes ke hostet e ndryshem nga ku mund ta shkarkosh filmin ne kompjuter dhe i rikthehesh kur te duash.
Me vone po pate problem me ndonje nga filmat ne inbox adresen tjeter te filmave me titra ku mund ti hapesh. Victoria psh nuk hapej

STALKER @STALKER 22 nëntor 2018 në 06:15 e paradites ↩ #379

burrneshat e Tropojes

http://www.filma24.io/sworn-virgin-2015/

korriku @korriku 22 nëntor 2018 në 07:09 e paradites ↩ #362

ishte nje postim i pergjumur.

nuk kish asnje ‘like’ dhe vetem 68 shikime
ti e ndiqje dot ne gjermanisht? Une jo, por fjala ka te beje shume tek Mia Madre.

korriku @korriku 22 nëntor 2018 në 07:12 e paradites ↩ #378

u pa para 3-4 ditesh diku tjeter, por i censuruar ne 2 segmente te gjata ne fillim te Vol.2

korriku @korriku 22 nëntor 2018 në 07:16 e paradites ↩ #374

Billy Lynn eshte gje e rralle, them une , po shyqyr ka kaluar 1-2 vjet kohe

desha te kishte me shume filma te rralle si psh ky kazaku qe solle se fundmi, autore te panjohur ne pergjithesi

korriku @korriku 22 nëntor 2018 në 07:17 e paradites ↩ #375

pse i nderrojne adresat shpesh kto lloj faqesh?

korriku @korriku 22 nëntor 2018 në 07:21 e paradites ↩ #351

ndersa ky u pa menjehere, film me shume ide, rrofsh per rekomandimin

Astrit Tazo @Astrit_Tazo 22 nëntor 2018 në 07:29 e paradites ↩ #384

sepse ua bllokon ligji. jane te paligjshme. Ne angli u ka shkuar policia ne shtepi edhe shikuesve qe kane instaluar programe te tilla ne TV box android per te pare filma.

korriku @korriku 22 nëntor 2018 në 07:52 e paradites ↩ #386

keq puna…

STALKER @STALKER 22 nëntor 2018 në 08:23 e paradites ↩ #382

si tu duk ? Une kam nje souvenir shume te mire nga ai film (qe dmth: dua ta rishoh).

ps: ku e di ti qe eshte censuru fillimi i volumit te dyte? (nuk habitem qe eshte censuru, por si e kuptove)

korriku @korriku 22 nëntor 2018 në 08:43 e paradites ↩ #388

per mua LVT mbetet i veshtire, kam nje pershtypje se ai i komplikon vete (pavetedije, kuptohet) menyren si e sheh boten

u ktheva rilexova review-ne dhe e pashe vleresimin per kete film. E kuptoj shume mire cfare thua.

per censuren, ne ato 2 segmente kishte audio por imazhi qe ndalur.

STALKER @STALKER 22 nëntor 2018 në 10:03 e paradites ↩ #389

he he he ! tani po, e kuptoj

STALKER @STALKER 22 nëntor 2018 në 10:30 e paradites ↩ #389

tani qe e rilexoj, them se, ne fakt, nuk kam fol shume per filmin; per shembull, eshte sh e rendesishme me thene se Lars Von Trier, tek “Nymphomaniac” filmon nje vajze (nje grua, nje femer) qe kujton se eshte fajtore (per ato qe ben) nderkohe qe ajo eshte e pafajshme (ose meqe po flasim per terma fajesie: po qe keshtu puna, pra nese eshte pune fajesie, fajtor eshte Jerome, personi i parë me te cilin ajo ben seks, dhe metodat qe ai perdor - 3+5). Pra, çdo ekseprience ne jete, ka pasojat e saj te mepasshme - do te na thote autori

Nese do e rishikoj nje dite, do ulesha te shtoja gjera te tjera me qejf. jam i bindur

korriku @korriku 22 nëntor 2018 në 01:24 e pasdites ↩ #391

me se e vertete,
konkluzion qe ka vlere gjeresisht jo vec ne film

korriku @korriku 22 nëntor 2018 në 02:16 e pasdites ↩ #391

on the flip side vleresimi i paket imi per LVT nuk eshte kriter per t’u referuar pasi kjo me ndodh gjithnje me autore te veshtire. Qe perkthehet se duke qene se shkaku jam une, review-ja eshte totalisht ne rregull me te veten.

STALKER @STALKER 22 nëntor 2018 në 05:23 e pasdites ↩ #385

Nuk e pashe kur doli para nja dy muajsh në kinema. C’te shikojme me parë…
Por u prit goxha mire ketu. Shto qe Spike Lee ka reputacion dhe e duan si regjizor (gje qe ne princip nuk do te thote gje, në nje fushe si kinemaja, por nejse, tjeter muhabet ky).
Te pelqeu me sa kuptova. Ndofta behem mbare e shoh. Por Watch List eshte bere kilometrike, shto qe kete weekend e kemi shpallur “Peshku cinéma” , pak a shume si java “ARTE cinéma” e me presin nja 5-6 filma

korriku @korriku 22 nëntor 2018 në 05:37 e pasdites ↩ #394

‘Peshku cinema’ supozoj do jete kohe per recenca te reja filmi ketu ne peshk

filmi ( Spike Lee? - nuk e dija) m’u duk me i mire se ‘Get out’, arrin te mbikaloje me mire racizmat e drejtperdrejta dhe te kundrejta.
Dmth te mbikaloje zgjidhje te tilla si, racizmi i bardhe si kundervenie ndaj racizmit negër (i zi). Kjo m’u duk gje e madhe dhe do desha ta lavderoj shume per kete.
Sidoqofte nuk shpeton dot nga klishete e regjizoreve me ngjyre (afrikano-amerikane) e qe ne fund te fundit perfaqesojne limitet e veshtrimit ne pergjithesi te kultures afrikano-amerikane.

..... ...... @InkuizitoriMoth 22 nëntor 2018 në 06:00 e pasdites

Peshku ne “Sinema Peshku” eshte katandisur, kot nxirrni llapen. Ose plot e nxirrni llapen.

korriku @korriku 22 nëntor 2018 në 11:56 e pasdites

korriku @korriku 24 nëntor 2018 në 08:48 e paradites

disa tituj ne Amazon
• Climates
• Twin peaks – season 1
• Neruda, 2017
• Handmaiden
• Patterson
• Sully
• Suicide Squad
• Little men - Ira Sachs
• Wiener dog
• Wonder Wheel
• Pee-wee’s big adventures
• The kid – Chaplin
• Bruno, 2009
• Sweeney Todd
• Arrival
• Mia Madre
• Ten - Kiarostami
• BlacKkKlansmen
• One flew over the cuckoo’s nest
• Barry London
• Carrie – De Palma
• Clockwork Orange
• The Post
• The royal Tenenbaums
• Borat
• The Dictator
• Modern Times – Chaplin

disa jane ne kategorine Rent or Buy, disa kane qene te disponueshem prej rreth 2 vjetesh

STALKER @STALKER 24 nëntor 2018 në 07:09 e pasdites ↩ #398

korriku @korriku 24 nëntor 2018 në 07:43 e pasdites ↩ #399

te thuash mban anen e uesejit, hajde e kuptojme si anti-globalist qe eshte, edhe tere kinematografia boterore s’i hyn ne sy para asaj te amerikes. Po ky as me Hollywoodin s’e ka mire

STALKER @STALKER 25 nëntor 2018 në 04:48 e paradites ↩ #400

Po ta shikosh mire, Trapi eshte shume herë më globalist se te tjeret (perderi sa i ka bizneset, interesat e te cileve mbron, ne 4 qoshet e planetit). Trampi eshte nga rraca me e keqe e politikaneve, pra nga rraca e predikatoreve (prifterinjve, hoxhallareve… etj etj) : “beni si them une por mos beni si bej une” (shih per kete Niqen tek Antikrishti)

..... ...... @InkuizitoriMoth 25 nëntor 2018 në 05:09 e paradites ↩ #401

Ka me keq se Trapi, jane rrapi trapit komuniste, qe hem jane komuniste, e hem kane biznese ne kater anet e botes, ose me keq, nuk kane nje lek, e per te fituar ndonje lek, i lepijne sumen biznesmeneve ne te kater anet e botes.

korriku @korriku 25 nëntor 2018 në 01:08 e pasdites ↩ #401

as ashtu s’esht trump
trump eshte nga ata qe thone sido qe ta them une, kam te drejte. Sepse e them une dhe e kerkoj une. Trump eshte anti- rregull anti-republike. Trump eshte monarkik. Prandaj ai nuk eshte politikan.

STALKER @STALKER 27 nëntor 2018 në 03:28 e paradites

korriku @korriku 28 nëntor 2018 në 05:31 e pasdites ↩ #359

sa keq ishte perkthimi
“why don’t you go to the country tomorrow?” - Pse nuk shkon ne qytet neser?

e plot te tjera.
shyqyr qe s’ia kemi nevojen.
Film per se mbari, u pelqye edhe me shume se fillimisht, intrigon ta shohesh prape edhe nja 2 here te pakten

STALKER @STALKER 29 nëntor 2018 në 03:23 e paradites ↩ #405

nga filmat qe kane korrur (deri duku gjithsesi!) sukses ne kinema kete vit pra, te themi, nga filmat “mainstream” (gjithsesi ne thonjeza !!), ky eshte pa dyshim më i miri (i vitit 2018, gjithmone).

korriku @korriku 29 nëntor 2018 në 06:06 e paradites ↩ #404

per Bertolucin s’para di shume pervec tangos kontroversale te tij. Prandaj heshtja me foton qe solle ne ikjen e tij. Me duket ke pas permendur nje a dy tituj te mire vec asaj, dhe normalisht duhet te kete.
Magnificent photo, btw.

korriku @korriku 1 dhjetor 2018 në 01:19 e pasdites

A.P @Pjetermustakuqi 1 dhjetor 2018 në 01:51 e pasdites ↩ #408

Per ju tironcit qe mund ta njihni, - ca bahet me kete Ilir Celine? Ca drejtimi ka marre ?

korriku @korriku 1 dhjetor 2018 në 02:19 e pasdites ↩ #409

nuk kam pergjigje per kesi lloj pyetjesh, Filmi shqiptar, shume i mire, ende.

B-O-H-I-C-A @B-O-H-I-C-A 1 dhjetor 2018 në 02:22 e pasdites ↩ #409

Jeton me te shumten e vitit ne Lyon ( Fr), ka nji hotel restorant si dhe nja dy minimarket ne Tirane. Leket qe i la Koli, vellai i cili rafmet paste vdiq nga kanceri. Koli i kishte bo si i kishte bo ato pare …se nuk osht per ta majt ne goje mbas vdekjes. Kjo ne vija te pergjithshme…

korriku @korriku 1 dhjetor 2018 në 10:36 e pasdites ↩ #408

dale me 1975 paska qene filmi i 1re i Ismail Zhabjakut me background edhe asistent regjisor i Kristaq Dhamos tek ‘Gjurma’ 1970 dhe ‘Brazdat’ 1973.
Muzika nga Avni Mula i dallohet dora gjate gjithe kohes, madje kendohet edhe Valsi i Lumturise se tij.
Ngacmon potenciali i pasur por mbetur i pashfrytezuar dhe ne kufijte e narracionit megjithqe hera heres ia del mire. Nje sy i stervitur mendoj se mund ta kuptoje e ta pelqeje duke arritur t’i anashkaloje aktrimet e bezdisura te cilat per cudi nuk te pengojne ti duash ata aktore.

korriku @korriku 4 dhjetor 2018 në 08:18 e pasdites

i pashikueshem ketej nga ne

korriku @korriku 8 dhjetor 2018 në 10:12 e paradites

pa fjale, si nje film i gjate, “i merzitshem”

korriku @korriku 8 dhjetor 2018 në 02:47 e pasdites

Ekspozita e Ramës në Gjermani, media franceze ARTE, artikull për kryeministrin

08/12/2018 - 20:39
Pak javë më parë kryeministri Edi Rama hapi një ekspozitë në Rostok të Gjermanisë me pikturat dhe skulpturat e bëra prej tij. Kanali francez ARTE i ka kushtuar një artikull kreut të qeverisë shqiptare lidhur me këtë ekspozitë.

“Pikturat sillen mes vizatimeve dhe formave organike, vetëm ngjyrat evokojnë politikën. Veprën e tij Rama e ndërton në formën e një ditari,” thotë gazetari francez

Artikulli francez

Edi Rama është një kryeministër që del nga korniza e përgjithshme.

Këtë radhë kryeministri shqiptar nuk është në vizitë zyrtare në Gjermani, por e ka bërë këtë udhëtim nën veshjen e artistit

Ai ekspozon në Kunsthalle, në Rostok, skulptura në qeramikë, një tapiceri e zbukuruar me vizatime shumëngjyrëshe.

“Kjo punë ndihmon përqëndrimin, sepse gjatë kohës kur dora dhe syri ndjekin njëra-tjetrën në letër, mendja është e përqëndruar në punë,” thotë kryeminsitri shqiptar.

Pikturat sillen mes vizatimeve dhe formave organike, vetëm ngjyrat evokojnë politikën. Veprën e tij Rama e ndërton në formën e një ditari.

“Ky jam unë, kjo është jeta ime, ky është momenti, kjo është mënyra si e jetoj unë jetë çdo ditë mes politikës, që është luftë e përditshme dhe pikturës e artit që është një lutje e përditshme,” shprehet Rama.

Me ardhjen e tij në krye të bashkisë së Tiranës në vitin 2000, Edi Rama qëndisi me ngjyra kryeqytetin shqiptar.

Një revolucion i fasadave që joshi banorët.

“Besoj fort se e bukura mund të ndryshojë jetën e njerëzve, ekuilibrat shoqërorë, dhe sigurisht këtë bëri me Tiranën,” thotë Rama.

Pasionin e tij për artin ai e shijon edhe si burrë shtetit.

korriku @korriku 15 dhjetor 2018 në 02:48 e pasdites

http://www.filma24.io/casino-1995/

..... ...... @InkuizitoriMoth 17 dhjetor 2018 në 12:28 e pasdites ↩ #406

Stalker, leri studentat se jane komuniste, e shif ktu se çfar ka thene Kiarostami per çensuren fashiste (i Modhi Godard nuk arrin kurre ne kete nivel):

Cerco di fare dei film che possono essere visti anche in Iran. Lavorare in condizioni difficili, da un certo punto di vista, è molto interessante, in quanto aiuta la creatività. È come dover costruire una casa su un terreno irregolare…

Tendo a non dire spesso queste cose ai giornalisti. Spesso capita che fraintendano. Quando sostenevo che la censura non mi colpiva particolarmente, molti pensavano che coprissi il governo. Più che censura preferisco utilizzare la parola limite. Dopo la rivoluzione iraniana indubbiamente il cinema iraniano ha passato un periodo difficilissimo. Migliorato, in parte, grazie al lavoro di singoli attenti e motivati. Prima della rivoluzione c’era la censura. Dopo, molta confusione. Non c’era chi controllava. Dopo quattro anni ricominciò invece ad esservi, con molta forza. Ma questo fortificò dentro di noi una grande voglia di ribellarsi. Migliorò la qualità dei nostri lavori , in una sorta di sfida continua con il sistema. La censura che però più ha danneggiato l’Iran è stata quella della mancanza di fondi. Ciò ha reso tutto molto più difficile. La mancanza di mezzi era diventata un pesante ostacolo per me e molti altri. Poi è diventata una cifra stilistica, ora non saprei fare diversamente. Con limiti o censure non ho vissuto particolari problemi. Perché bisogna sempre avere la capacità di superare le barriere davanti a noi. Per quanto alte possano essere.

..... ...... @InkuizitoriMoth 17 dhjetor 2018 në 01:03 e pasdites

..... ...... @InkuizitoriMoth 17 dhjetor 2018 në 01:25 e pasdites

..... ...... @InkuizitoriMoth 17 dhjetor 2018 në 01:29 e pasdites

korriku @korriku 26 dhjetor 2018 në 08:28 e pasdites

Holiday Inn, not bad

Albano-id @Albano-id 31 dhjetor 2018 në 11:37 e paradites

e ;paskeshin nxjerre under the siver

korriku @korriku 3 janar 2019 në 07:31 e pasdites

Albano-id @Albano-id 5 janar 2019 në 01:04 e pasdites

nuriu

korriku @korriku 5 janar 2019 në 01:28 e pasdites

thank you
10shkronja

squarepusher @squarepusher 6 janar 2019 në 11:32 e paradites

Kinematografi dhe TV - 2018

Ekspozita e Ramës në Gjermani, media franceze ARTE, artikull për kryeministrin